یادداشت//

اهالی خانه‌های متروک بی علی چه می‌کردند؟

13رجب کعبه معطر از وجود نوزادی شد که فرداها درهای خانه‌های متروک کوفه، صدای پاهای مردانه‌اش را خوب می‌شناسند.

کد خبر: ۱۳۱۲۰۶

سه‌شنبه - ۲۴ خرداد ۱۳۹۰ / June 14, 2011

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، زهرا منصور نیا؛ 13رجب کعبه نور باران و معطر از وجود نوزادی شد که فرداها درهای خانه های متروک کوفه، صدای پاهای مردانه اش را خوب می شناسند و همهمه کودکان از داشتن یک پدر شیرین و دوست داشتنی تر خواهد شد؛ خوش به حال یتیمان کوفه که پدری به مهربانی او داشتند.

فرداهای 13رجب چه نابینا پیرمردهایی که در مخروبه های دورافتاده از شهر، هراسی از تنهایی شان نبود و دلگرم بودند به حجم حضوری مردانه که از دور می آمد.

چه زنان وامانده از بی کسی های مداوم، که تکیه گاهی یافتند به بزرگی کوه ها و دیگر هیچ کودکی یتیم نبود.

از همان روز «یا علی» گفتن کلید تمام قفل های بسته شد و چه درهای بزرگ به هیبت خیبرها که به قداست نامش گشوده شدند.

انگار از آن روز نامش دلگرمی تمام عالم شد و تمام بی کسی ها، غم ها، اندوه ها و حتی شادی ها و تولدها خلاصه شد در این دو حرف؛ «یا علی» و اين واژه مددی شد برای تمام مددخواهان و شاید از همان روزها پایه های مددکاری نیز رقم خورد.

از همان روزها چشمان در هم راه یافتند و بوته های خشک شده محبت دوباره جوانه زدند، و من نمی دانم به خاطر بزرگی نام حضرت علی(ع)، 13رجب سالروز تولد آن حضرت را گذاشته اند روز پدر یا نه، ولی بدون شک از بزرگی جایگاه پدر و قداست این دو اسم، روز تولد آن حضرت با روز پدر یکی شد.

تقویم ما ایرانی ها پر است از روزهای ستاره دار و طلایی؛ روزهایی که هر کدام به نوعی ما را به یک احساس قشنگ پیوند می دهند و البته امسال خرداد ماه پر بود از این روزهای رنگین کمانی خنک و لطیف و مناسبت های باشکوه.

دوست دارم از ته دل یا علی بگویم و می دانم که برای با من بودنش کافی است و برای باز شدن تمامی درهای بسته عالم بس.

از تولد حضرت علی(ع) تا حال با گذشت این همه سال هنوز اسم مقدسش مددی است برای تمام در راه مانده ها و چه خوب در این میان، گذری بزنیم به کار مددکارهای زحمتکش که با استعانت از بلندای نام علی(ع) سعی در دستگیری و کمک به افراد محتاج را دارند.

هنوز هم خرابه هایی در این گوشه و کنارها هست، پیرمردها و پیرزناني هنوز چشم به راهند، هنوز هم صدای کودکان یتیم را می توان شنید، هنوز هم زنانی را می توان دید خسته از کوره راه زندگی و دنیای ما هنوز هم پر است از نگاه های خسته.

ولی هراسی نیست؛ چرا که به پشتوانه دولتی که راه و روش حضرت علی(ع) را سرلوحه خود قرار داده هنوز می توانیم دست هایی مهربان بیابیم که به یاری برخیزند.

امید است دست بزرگمرد آسمان ها همیشه ایام همچو نامش مددی باشد برای همه./انتهای پیام/