رواج اشتغال‌هاي كاذب در بين دانشجويان(3)‏

دوره‌هاي كارآفريني نيازمند تحول اساسي ‏است

کد خبر: ۱۳۱۲۷

يکشنبه - ۱۲ آبان ۱۳۸۷ / November 02, 2008

در شرايطي كه مسئله كار و اشتغال براي جوانان و بخصوص جوانان تحصيلكرده به ‏يك امر مهم و تقريباً ناممكن تبديل شده، دوره‌هاي كارآفريني نيازمند تحول اساسي ‏است.

بيكاري در همه كشورها از جمله در كشورمان به عنوان يكي از علل بزه‌هاي اجتماعي نام برده مي شود.

‏طرح ايده‌ها و ارائه راه حل ها براي ايجاد اشتغال و كارآفريني در كشور همواره مورد دقت و توجه ‏جويندگان كار و مسئولان بوده است. ‏

هر روز انبوهي از آگهي‌هاي ريز و درشت در روزنامه‌ها چاپ مي شود كه براي ‏جويندگان كار بسيار پراهميت است، اما متاسفانه گاهي افراد سودجو با سوءاستفاده ‏از قوانين و مقررات ثبت شركت ها و اعتماد و اطمينان شهروندان درصدد اجراي ‏برنامه‌هاي مجرمانه خود براي كلاهبرداري از جويندگان كار بر مي آيند. ‏

مدتي است دوره‌هاي 72 ساعته وزارت كار كه براساس سياست هاي دولت و مسئولان ‏وزارت كار جهت گرايش جوانان به امر كارآفريني و خوداشتغالي توسط وزارت كار به ‏عنوان مرجع اجرا كننده و بانك ملي به عنوان مرجع وام دهنده اجرا مي شود. ‏

كارآفريني براساس ايده و نظرات شخصي كارآفرين اجرا مي شود و كارآفرينان در پايان ‏هر دوره با ارائه طرح يك ‏BP)‎‏) كه مخفف (‏BASINESS PLAN‏)  به معني طرح كسب و ‏كار است گواهي دوره را از وزارت كار دريافت مي كنند و در نهايت طرح خود را براي ‏گرفتن وام مورد نظر به اداره كل وام و تسهيلات بانك ملي ارائه مي دهند و در نهايت ‏با تشخيص اداره كارشناسي بانك ملي به متقاضيان با توجه به نوع و شيوه كار ‏وامي تعلق مي گيرد. ‏

در شرايطي كه مسئله كار و اشتغال براي جوانان و بخصوص جوانان تحصيلكرده به ‏يك امر مهم و تقريباً ناممكن تبديل شده است آيا اين دوره‌ها توانسته نياز - هر ‏چند اندك - جوانان به اين مسئله را رفع كند؟

براي پاسخ به اين پرسش به سراغ چند جوان دانشجو در حوالي دانشگاه تهران مي ‏رويم. ‏

امير 23 ساله دانشجوي رشته كشاورزي مي گويد: بيش از شش ماه است كه دوره ‏كارآفريني را گذرانده‌ام، اما هنوز مدرك دوره را هم نداده اند چه برسد به وام و ‏دردسرهاي آن. ‏

احسان 25 ساله دانشجوي رشته ادبيات معتقد است كه اين دوره ها به درد يك دانشجوي ‏رشته ادبيات يا هنر نمي خورد و اين دوره ها فقط براي كساني مي خواهند ‏وارد كار آزاد شوند، مناسب است. ‏

اما از طرفي محمد 26 ساله دانشجوي رشته برق صنعتي نظر ديگري دارد، وي مي ‏گويد: اين دوره ها براي جوانان بسيار خوب و باارزش است و فقط مسئولان بايد با ‏حمايت از اين دوره ها راه را براي  اشتغال هموارتر كنند.

در پايان به سراغ رضا ‏دانشجوي ترم آخر مهندسي عمران رفتيم؛ وي كه انگار دل پري از اين دوره‌ها داشت ‏با لحن عصباني خود از مراحل سخت و دشوار اداري براي گرفتن اين وام و امروز و فردا ‏كردن مسئولان وزارت كار بسيار گله مند بود.

رضا كه به قول خودش از معدود كساني ‏است كه تا آخر اين دوره ها را گذرانده و سختي‌هايش را چشيده، از ‏ناهماهنگي‌هاي ارگان‌هاي دست اندركار اين طرح يعني وزارت كار، دانشگاه تهران و ‏بانك ملي ايران به عنوان مرجع وام دهنده بسيار نگران و دلخور بود. ‏

دكتر سيد مصطفي رضوي، رئيس دانشكده كارآفريني با اشاره به اين مطلب كه ‏دانشكده كارآفريني فقط بخش محدودي از اين آموزش‌ها را به عهده دارد، مي گويد: ‏اين دوره‌ها نيازمند بازسازي اساسي هستند و مسئولان وزارت كار بايد با يك برنامه ‏ريزي بهتر، اين دوره‌ها را مورد ارزيابي قرار دهد. ‏

وي در ادامه با اشاره به اين مطلب كه در حال حاضر اين دوره‌ها براي همه افراد از ‏قبيل خانم هاي خانه دار، مهندس، دانشجو و ... در يك سطوح برگزار مي شود، مي ‏افزايد: براي هر شخص با هر ميزان تحصيلات بايد دوره خاص خود را گذاشت و اين ‏اقدام وزارت كار در برگزاري اين چنيني اين دوره ها نقش بسزايي در پيشبرد اهداف ‏كارآفريني در كشور ايفا نمي كند. ‏

با نگرش به نظرات تعدادي از دانشجوياني كه اين روزها را گذرانده اند، مي توان به ‏صراحت به ضعف و عدم مديريت در اين دوره ها اشاره كرد؛ چرا كه جواني كه ‏سه هفته و در مجموع 72 ساعت اين دوره ها را گذرانده به اميد روزنه ‏اي براي حل گره بزرگ زندگي خود يعني اشتغال مي گردد، نبايد اينگونه از اين دوره ‏ها ناراضي باشد. ‏

پس آيا بهتر نيست مسئولان با يك پيش بيني بهتر براي دوره‌ها - كه الحق دوره‌هاي ‏بسيار خوبي هم است - يافتن شغل مناسب را براي جوانان جوياي كار راحت تر و از طرفي از هدر رفتن ‏عمر و وقت جوانان ايراني جلوگيري كنند؛ چرا كه در اين صورت فرهنگ كارآفريني نيز در كشور ‏گسترش مي يابد./انتهاي پيام/‏