یادداشت//

اعتکاف یعنی پله پله به خدا نزدیکتر شدن

از آغاز خلقت تا صحنه رستاخیز، راز و نیاز زیباترین هنر آدمی است، غفلت بد است در برخی موارد بدتر، جریان زمان در گذر است و با از دست دادن آهی ماند و افسوسی که به هیچ نیرزد.

کد خبر: ۱۳۱۳۸۳

چهارشنبه - ۲۵ خرداد ۱۳۹۰ / June 15, 2011

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»؛ هرگز نمی توان ارزش همه زمانها را برابر دانست، چنان که نمی توان همه مکانها را برابر شمرد، برخی زمانها و مکانها ارزشی والا دارند.

ماه رجب ارزشمند است، ماه سلوک و زدودن زنگارهای شیطانی از آیینه دل است، ماه ولایت و برافروختن چراغ معرفت در شبستان وجود است، ماه رجب گاهِ اعتکاف است.

در این ماه، که هنگامه تحول است، عاکفان کوی دوست، با حضور در صحن و سرای دوست، پله های سلوک را پیموده و پله پله به خدا نزدیکتر می شوند.

معتکف روزه اش، نمازش، حضورش در مسجد و دیگر اعمالش مایه تقرب است و در خانه دوست، سفره ایی از مغفرت و بخشایش گسترده شده و عاکف با صیقل روح و روان، زنگار گناه از دل می زداید و مهیای ضیافت بزرگ در ماه وصال می گردد.

ماهی که عشاق از سفره پرفیض الهی، لقمه های راز بر می چینند و عطر قرآن از ژرفای دل بار یافتگان، مشام جان را می نوازد.

اعتکاف پرورش جسم و جان است

انسان آمیزه ای است از جسم وجان و نیازمند پرورش در ابعاد وجودی خود، انسان به دنبال سعادت و کمال است، روح انسان نیازمند نیایش است، مناجاتی شیرین و زیبا، هم کلامی موجودی ضعیف با منشأ قدرتها.

از آغاز خلقت تا صحنه رستاخیز، رازو نیاز زیباترین هنر آدمی است، غفلت بد است در برخی موارد بدتر، جریان زمان در گذر است و با از دست دادن آهی ماند و افسوسی که به هیچ نیرزد.

انسان دشمنی دارد در اوج حیله گری، با چنین دشمنی هوشیاری باید و سرعت در خیرات، زمان اعتکاف است.

خالق مهربان قرب خلایق می طلبد، در فکر پرورش روح و روان انسان است و مقررات دینی را تشریع می کند.

تنوع عبادات به دلیل نیازهای گوناگون انسانی است، هر عبادتی جوابگوی نیازی از اوست

نماز، زنگار غفلت از روان می زداید و صیقل روح و روان است.

روزه، پالایشگاه خلوص و نردبان صعود است، روزه دار پرواز در آسمان عبادت و عبودیت را می آزماید و آیینه قلبش را نورستان خدایی می کند.

حج، شرکت در آزمون الهی و قطع تعلقات و دلبستگی دنیوی است.

عبادات مالی، چون خمس و زکات و صدقات، دمیدن روح ایثار و گذشت در وجود آدمی است.

اما اعتکاف، آمیزه ای از چند عبادت با فضیلت است.

روزه که خود عبادتی ارزشمند است شرط اعتکاف است، حضور در مسجد و خواندن نماز هم شرط آن است.

عاکف سه روز در مسجد جامع مقیم می گردد و جز برای ضروریات، کوی دوست را ترک نمی گوید، خود را از حلال باز می دارد تا با تمرین بندگی، جهاد با نفس را بیازماید.

اعتکاف عهد مودّت و میثاق مجدد با پروردگار است

در فضیلت اعتکاف این بس که معادل طواف کعبه و همتای رکوع و سجود است.

خدای منّان می فرماید: «... وَ عَهَدنا اِلی ابراهیمَ وَ اِسمعیلَ اَن طَهّرا بَیتی لِلطّائِفینَ وَ العاکِفینَ وَ الرُکّعِ السُجود؛( آیه 125، سوره بقره) و ما به ابراهیم و اسماعیل فرمان دادیم که خانه مرا برای طواف کنندگان و معتکفان و رکوع کنندگان و سجده کنندگان از هرگونه آلودگی تطهیر کنند.»

اساساً ارزش آدمی را عملش می رساند و معتکف انسانی بزرگ و شریف است به اندازه شرافت و فضل عملش، مقدس اردبیلی یگانه زمان در علم و عمل در شرافت و فضیلت اعتکاف گوید: مبادا کسی گمان کند که اعتکاف مقدمه عبادتی دیگر است.

کسی که با طهارت و در حال روزه در مسجد مقیم می شود و تعهد قربت در اعتکاف می نماید، این عمل عبادت است و اعتکاف عبادتی مستقل است به مثابه حج و عمره و روزه و نماز و هر عبادت مستقل دیگر.

ایام البیض در پیش است زمان عرشی شدن فرشیان؛

اعتکاف با همه فضیلتش، زن و مرد را به خود می خواند، انسان را می خواند تا در دنیای های و هوی و دود و دم، معراج انسانیت را به تماشا بنشینیم. فرصت طلایی عمر در پیش است و ایام در گذر؛ پس همتی باید تا با حضوری سبز از همسفران کوی دوست بگردیم./انتهای پیام/