مراسم معنوی اعتکاف-بخش سوم و پایانی

راه نجات از شكم ماهي روزگار

آدمی چه بخواهد یا نخواهد در یک دریای تنهایی است، در شکمِ ماهی روزگار، و غیر از خدا هیچ‌کس در هیچ شرایطی نیست که او را نجات دهد؛ اگر به غیر خدا امید داشته باشد هرگز آن غیرِ خدا نجاتش نمی‌دهد و حتی موجب روسیاهی اش می‌شود.

کد خبر: ۱۳۱۴۶۲

جمعه - ۲۷ خرداد ۱۳۹۰ / June 17, 2011

گروه معارف «خبرگزاری دانشجو»؛ روایت معراج، قصه اعتکاف پیامبر (ص) با خدا است، معراج باعث شده تا پیامبر (ص) آنگاه که با خدا در خلوتِ ناب و خالص قرار گرفتند، خداوند با ایشان رازهایی را در میان گذارد، آن رازها اساسی‌ترین مطالبی است که می‌توان در این دنیا به آن‌ها توجه کرد و بهترین استفاده را از فرصت زندگی دنیایی به‌دست آورد.

بهترین و افضل اعمال چیست؟

راوی حدیث معراج، وجود مقدس امیرالمؤمنین(ع) هستند. در این حدیث آمده است:

«أَنَّ النَّبِيَّ سَأَلَ رَبَّهُ سُبْحَانَهُ لَيْلَةَ الْمِعْرَاجِ، فَقَالَ يَا رَبِّ» در شب معراج وجود مقدس پیامبر(ص) از خدا سوال کرد: ای پروردگارم «أَيُّ الْأَعْمَالِ أَفْضَلُ»؟

بهترین و افضل اعمال کدام است؟

این سوال زرنگی و زیرکی پیامبر را میرساند که در خلوت با خدا از بهترین و افضلِ اعمال سوال می‌کند.

«فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ: لَيْسَ شَيْ‏ءٌ عِنْدِي أَفْضَلَ مِنَ التَّوَكُّلِ عَلَيَّ وَ الرِّضَا بِمَا قَسَمْتُ» حضرت حق در پاسخ می فرماید: در پیش من هیچ عملی بهتر از «توکل» و «رضا به آنچه قسمت بنده‌ام کرده‌ام» نیست.

توکل یعنی آنچنان اطمینان به مدیریت و برنامه‌های خداوند نسبت به خودت و جامعه‌ات داشته باشی که تماماً او را در همه امور وکیل خود قرار دهی و مطمئن باشی او با تمام قدرت و در نهایت دقت و حکمت امور بند‌گانش را به عهده گرفته و بندگان باید با اطمینان به خدا از دستورات او پیروی کنند و هیچ دغدغه‌ای نداشته باشند.

دنیا از دستت رفت، بلند شو کاری بکن!

یکی از وسوسه‌های شیطان این است که می‌آید و با وسوسه‌های خود سر به سر ما می‌گذارد که «این هم شد کار، همین طور این‌جا نشسته‌ای و مشغول ذکر هستی، دنیا از دستت رفت، بلند شو کاری بکن، و یک آجری روی آجر بگذار، همه مردم در کار و تلاش‌اند ولی تو که این‌جا نشسته‌ای عقب افتادی».

اگر انسان بتواند نیّت‌هایش را خالص کرده و توکل به خدا جزء عقیده‌اش بشود، بزرگ‌ترین بصیرت و علم شعور در هستی را به‌دست آورده‌ است.

ذکر یونسیه عامل نجات هر مؤمن

از اذکاری که خوب است در حین اعتکاف با آن مأنوس شده و راه ورود آن را به قلب خود باز کند؛ ذکر یونسیه است. طبق آیات 87 و 89 سوره انبیاء حضرت یونس در آن تنهایی محض در وسط دریا، در شکم ماهی به خداوند عرضه داشت: «لا إِلَهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ الظَّالِمِينَ» تو یگانه محبوب و مولا و فرمانروای من هستی، بسیار بلند مرتبه‌ای، من از ظالمین بودم که منتظر دستورات تو نشدم و با ظاهرشدنِ آثار بلا شهر را رها کردم.

آدمی چه بخواهد یا نخواهد در یک دریای تنهایی است، در شکمِ ماهی روزگار، و غیر از خدا هیچ‌کس در هیچ شرایطی نیست که او را نجات دهد. اگر به غیر خدا امید داشته باشد هرگز آن غیرِ خدا نجاتش نمی‌دهد و حتی موجب روسیاهی اش می‌شود.

ما هم یونس‌وار در خلوت ظلمات این دنیا تنها هستیم و هیچ‌کس جز خدا نمی تواند ما را نجات دهد، یونس‌وار همان ذکر حضرت را در حال سجده تکرار می‌کنیم و امید به نجات داشته داریم چراکه در ادامه آیه می‌فرماید: «فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ وَكَذَلِكَ نُنجِي‌الْمُؤْمِنِينَ»؛پس دعاى او را برآورده كرديم و او را از اندوه رهانيديم و مؤمنان را نيز چنين نجات مى‏دهيم.

خداوند می فرماید: به جهت ذکر یونسیه، او را از نگرانی نجات دادیم و به همین شکل هر مؤمنی را نجات می‌دهیم.

منبع: جزوه اعتکاف استاد طاهرزاده

/انتهای پیام/