آیا حريم شخصي بيمار در بيمارستان‌ها حفظ مي‌شود؟

عدم رعایت حقوق اولیه و مسلم بیماران شامل پوشش و حفظ حریم شرعی و خصوصی، توجه به احساسات و اعتقادات نتیجه مدیریتی است که مبنای عمل را در تعداد جراحی های صورت گرفته در روز و درآمد زایی پزشکان تعریف می‌کند.

کد خبر: ۱۳۱۷۱۷

يکشنبه - ۲۹ خرداد ۱۳۹۰ / June 19, 2011

گروه علمی«خبرگزاری دانشجو»؛ با نگاهی به اتفاق اخیر انتشار تصاویر نامناسب از عمل جراحی بیماران در بیمارستان امام حسین (ع)شهرستان شاهرود مشخص می شود که علت بسیاری از این اتفاقات و نقض حقوق انسانی بیماران ریشه در نگاه اقتصاد محور و صرفا مادی به بیمار در مراکز درمانی دارد.

پس از آنکه عمل پیوند اعضای دو بیمار خانم در بیمارستان امام حسین (ع) شهرستان شاهرود با موفقیت انجام شد، مدیریت این بیمارستان طی نشست خبری در اقدامی عجیب، ضمن پخش فیلم و تصویر این عمل، یک حلقه CD این فیلم را بین خبرنگاران توزیع کرد و این اقدام منجر به انتشار گسترده این تصاویر شد که نقض آشکار حقوق بیمار محسوب می شود.

این رویداد گرچه حاصل سهل انگاری و ناشی گری مسئولان مربوط است، اما ریشه در علل و عواملی دارد.

فعالیت در مراکز درمانی براساس نگاه اقتصاد محور انجام و ملاک ها بر اساس کمیت و درآمد زایی سنجیده می شود و بیمار صرفا به عنوان عاملی برای تکمیل فرایند سود آوری محسوب می شود، نه انسانی با حقوق مسلم انسانی که برای رفع نیازهای درمانی به این بخش مراجعه کرده است.

عدم رعایت حقوق اولیه و مسلم بیماران شامل پوشش و حفظ حریم شرعی و خصوصی، توجه به احساسات و اعتقادات نتیجه مدیریتی است که مبنای عمل را در تعداد جراحی های صورت گرفته در روز و درآمد زایی پزشکان تعریف می کند.

مسلما به علت شرایط خاص بیمار در وضعیت بیهوشی و عدم توانایی برای حفظ حریم شخصی و عدم حضور حامی یا ناظری برای دفاع از حقوق این بیماران، در نگاه صرفا اقتصادی و مادی بسياري از موارد نادیده انگاشته شده، و حوادثی چون انتشار تصاویر مذکور تنها گوشه ای از این واقعیت تلخ است.

هر چند نادیده گرفتن زحمت طاقت فرسای تیم جراحی با وجود شرایط بحرانی و امکانات محدود و دستاورد علمی بزرگ حاصل شده خود خطایی دیگر است، اما آنچه این موفقیت بزرگ را تحت الشعاع قرار داده است عدم توجه به اصول اولیه حقوق بیمار و نقض حریم اخلاقی و شرعی است که ریشه در علل و عوامل متعددی دارد.

قوانین مربوط به سیستم اداره بیمارستان و فرآیند پذیرش تا ترخیص بیمار بر مبنای کاملا مادی و حتی پزشک محور و گاها بر اساس سلایق شخصی تعیین می شود و بیماران غالبا هیچ مشارکتی در این روند ندارند که این با شیوه اداره بیمارستان متناسب با جامعه اسلامی فاصله دارد.

از سوی دیگر عدم توجه برنامه ریزان و مسئولان در بحث اسلامی کردن دانشگاه ها و تربیت بر مبنای تخصص و تعهد می تواند از علل دیگر این قضایا باشد که با وجود واحد های درسی متعدد اخلاق و اخلاق پزشکی در عمل کارایی لازم مشاهده نمی شود و نیروی تربیت یافته پس از حضور در عرصه کار در سیستم موجود حل شده و ناخواسته تن به روال معمول می دهند.

اصلاح اهداف نظام درمانی بر مبنای ایجاد جامعه سالم با محوریت پیشگیری و سلامت و تعیین سقف فعالیت پزشکان و مراکز درمانی و جلوگیری از بستری ها و اعمال جراحی غیر ضروري به همراه برنامه ریزی برای عدم تمرکز متخصصان و امکانات در شهرهای بزرگ راهکارهایی است که می توان با پرداختن به آن به پیشرفت عدالت محور و اسلامی بخش سلامت و درمان و جلوگیری از حوادث مذکور امیدوار بود./انتهاي پيام/