مدیر حوزه علمیه مشکات:

ریخت و پاش اغنیا منجر به فروخته شدن آخرت فقرا می‌شود

مدیر حوزه علمیه مشکات گفت: هر گاه غنی گرفتار ریخت و پاش شود و سطح مورد پذیرش عرف را بالا ببرد، فقیر مجبور می‌شود با فروختن آخرت، خود را به این عرف نزدیکتر کند.

کد خبر: ۱۳۱۸۲۸

دوشنبه - ۳۰ خرداد ۱۳۹۰ / June 20, 2011

به گزارش خبرنگار معارف «خبرگزاری دانشجو»، حجت الاسلام قاسمیان در جلسه هفته گذشته تفسیر نهج البلاغه در حوزه علمیه مشکات خواهران به بررسی عوامل قوام دین و دنیا پرداخت.

وی در باب مباحث اقتصادی از دیدگاه معرفتی به سخنی که حضرت علی (ع) با عنوان حکمت 372 به جابر بن عبدالله انصاری فرموده اند، اشاره کرد و گفت: امير مومنان در این حکمت قوام دین و دنیا را چهار چیز ذکر کرده اند؛ عالمی که از علم خود استفاده کند، جاهلی که دنبال علم رود، سخاوتمندی که در بخشش بخل نورزد و فقیری که آخرتش را به دنیا نفروشد.

مدیر حوزه علمیه مشکات در بیان تقدم و تأخر این چهار عامل بیان کرد: اگر عالمی علم خود را ضایع کند، استنکاف جاهل از علم آموزی را در پی خواهد داشت و اگر سخاوتمند بخل ورزد در آن صورت فقیر هم آخرتش را به دنیایش خواهد فروخت.

قاسميان گفت: جاهل به دنبال عالمی می رود که خود به علمش عمل می کند.

وی در ادامه افزود: هر گاه غنی گرفتار ریخت و پاش شود و سطح مورد پذیرش عرف را بالا ببرد، فقیر مجبور می شود با فروختن آخرت، خود را به این عرف نزدیکتر کند.

مدیر حوزه علمیه مشکات در ادامه به توضیح این امر پرداخت که ممکن است عمل خیلی ها را به پای ما بنویسند چرا که عاملش خود ما هستیم و در جواب سوالی که در خصوص آیه 15 سوره اسرا «وَ لَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى» مطرح شد، گفت: وقتی کسی سبب گناهی شود، در آن گناه شریک است.

قاسميان با اشاره به فراز «مَن کَثُرَت نِعَمُ الله علیه کَثُرَت حوائجُ الناسِ الیه» گفت: کسی که نعمت های خدا به او زیاد شود، حوايج مردم به سمت او زیاد می شود.

وی در ادامه حکمت 425 را به عنوان شاهدی بر مطلب بالا ذکر کرد و گفت: برای خدا بندگانی هست که خدا با اعطای نعمتی، آنها را برای منافع مردم اختصاص داده است و مادامی که بذل کنند خداوند آن نعمت را در دست آنها باقی خواهد گذاشت؛ مانند شیر آبی که تا وقتی باز  است آب از آن جریان می یابد و اگر بسته باشد این آب از شیرهای باز دیگر جاری می شود.

این استاد حوزه در پایان خاطرنشان کرد: نیت چیزی است که نیاز به استمرار دارد و مدام باید احیا و تجدید شود./انتهای پیام/