گزارش|

قطعنامه ۲۲۳۱ و آینده تحریم‌ها: یک تقابل جدید در آینده سیاست جهانی

قطعنامه ۲۲۳۱، که قرار بود پایان محدودیت‌های هسته‌ای ایران را اعلام کند، به نقطه شروع یک تقابل جدید در سیاست جهانی تبدیل شده است. با تمدید یک‌جانبه تحریم‌ها توسط غرب، رقابت‌های جهانی وارد فاز جدیدی شده و نظم چندقطبی به تدریج جایگزین انحصار غربی می‌شود.

کد خبر: ۱۳۱۹۳۱۲

يکشنبه - ۲۷ مهر ۱۴۰۴ / October 19, 2025

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو، ۱۸ اکتبر ۲۰۲۵، روزی که قرار بود پایان تحریم‌ها علیه ایران باشد، به نقطه عطفی در تاریخ سیاست جهانی تبدیل شد. اگرچه همه انتظار داشتند این روز به عنوان یک پیروزی دیپلماتیک و پایان محدودیت‌های هسته‌ای ایران ثبت شود، اما در عوض، این روز به یک تقابل بزرگ بین ایران و قدرت‌های غربی بدل گردید که نشان‌دهنده تغییرات بنیادین در عرصه جهانی است.

چرخه‌ای که از قدرت‌های غربی شروع شد، حالا در حال پایان است

قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل قرار بود آخرین حلقه از تحریم‌های هسته‌ای علیه ایران باشد. اما در یک حرکت، ایالات متحده و متحدانش تصمیم به تمدید یک‌جانبه این محدودیت‌ها گرفتند. این اقدام نه تنها در تضاد با توافقات پیشین بود، بلکه نشان‌دهنده تلاش بی‌وقفه غرب برای حفظ سلطه خود در سطح جهانی بود.

ایران که پس از سال‌ها مبارزه و تحمل فشارهای بین‌المللی توانسته است به نقطه‌ای برسد که این تحریم‌ها لغو شود، حالا با این تصمیم غربی‌ها مواجه شده است. به جای نشستن در انتظار پایانی ساده و قانونی، ایران در این شرایط یک قدم فراتر گذاشت و به جهانیان نشان داد که دیگر نمی‌خواهد به شکل گذشته و تحت سلطه قدرت‌های غربی عمل کند.

قطعنامه ۲۲۳۱ چه تاثیری در آینده تحریم ها دارد

یک تحول ژئوپولیتیکی: ایران و دنیای جدید

آنچه در تاریخ ۱۸ اکتبر ۲۰۲۵ رخ داد، فراتر از یک تصمیم حقوقی یا دیپلماتیک بود. ایران نه تنها در برابر تمدید تحریم‌ها ایستاد، بلکه با حمایت چین، روسیه و بیش از ۱۲۰ کشور دیگر از جنبش عدم تعهد، اعلام کرد که در این رقابت جهانی به هیچ‌وجه تنها نیست. این حمایت نه تنها در سطح حقوقی، بلکه در سطح استراتژیک به‌طور عمیق‌تری نمود پیدا کرد. ایران در حال تبدیل شدن به یک بازیگر کلیدی در دنیای جدیدی است که دیگر تحت سلطه غرب نیست.

نظم جهانی در حال تغییر است

آنچه در این مقطع زمانی بیش از هر چیز قابل توجه است، تغییر سریع و عمیق در نظم جهانی است. قدرت‌هایی که تا دیروز در مقام حاکمان جهانی به شمار می‌آمدند، اکنون با چالش‌هایی روبه‌رو هستند که پیش از این تصور نمی‌شد. آسیای شرقی و جنوب جهانی دیگر خود را تحت تحریم‌ها و مشروطیت‌های غربی نمی‌بینند. برای آن‌ها، قطعنامه ۲۲۳۱ و امثال آن تنها ابزارهایی از دنیای قدیمی و تک‌قطبی است که دیگر کاربرد خود را از دست داده است.

ایران، بازیگر در تراز سیاست جهانی

این تغییرات به ایران این فرصت را داد که خود را از حلقه فشار تحریم‌ها خارج کرده و به عنوان یک بازیگر جدید جهانی وارد میدان شود. ایران امروز دیگر فقط یک کشور تحریم‌شده نیست، بلکه یک قطب تازه در دنیای ژئوپولیتیک است که همراه با قدرت‌های شرقی، در حال شکل‌دهی به معادلات جدید جهانی است.

ایران و شرق: هم‌پیمانان در برابر غرب

یکی از بزرگ‌ترین تغییرات استراتژیک ایران در این دوران، تغییر محور روابطش از غرب به شرق است. ایران دیگر به دنبال تعاملات صرفاً غرب‌محور نیست. به جای آن، این کشور به دنبال تقویت روابط خود با چین، روسیه و سایر کشورهای اوراسیایی است. این روابط، دیگر تنها اقتصادی و تجاری نیست، بلکه در دنیای جدید ایران به دنبال ایجاد یک اتحاد چندجانبه است که بتواند در برابر هرگونه فشار اقتصادی و سیاسی مقابله کند.

جنبش عدم تعهد: صدای جدید جهانی

در همین حال، جنبش عدم تعهد، که روزگاری در سایه جنگ‌های سرد قرار داشت، حالا به یک نیروی پرقدرت تبدیل شده است. ۱۲۰ کشور جهان که نماینده اکثریت جمعیت کره زمین هستند، به‌طور جمعی برای اولین بار در تاریخ به نهادهای جهانی به رهبری غرب گفتند "نه". این اتحادیه نوظهور، علاوه بر حمایت از ایران، عملاً نشان داد که دیگر دوران «سلطه‌گری غرب» به پایان رسیده است.

آینده سیاست جهانی: رقابت‌ها یا همکاری‌ها؟

اگر روزی سازمان ملل محل اجماع جهانی بود، امروز به محلی برای رقابت‌ها تبدیل شده است. قدرت‌های جدید جهانی به تدریج در حال بازنویسی قوانین سیاست جهانی هستند. ایران به‌عنوان یکی از بازیگران کلیدی این تحولات، در حال پیشبرد مدل‌های جدیدی از چندجانبه‌گرایی است که به جای سلطه‌گری، بر اساس همکاری و احترام متقابل بنا شده است.

یک تغییر بزرگ در راه است

در نهایت، آنچه در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۵ رخ داد، نه تنها یک پیروزی حقوقی برای ایران بود، بلکه نقطه شروع یک تغییر بزرگ در سیاست جهانی است. به نظر می‌رسد که سیاست‌های یک‌جانبه‌گرایانه غرب به‌سرعت در حال افول است و به زودی شاهد شکل‌گیری نظم جهانی جدید خواهیم بود که در آن، ایران و دیگر قدرت‌های نوظهور نقش اصلی را ایفا خواهند کرد. این تغییرات، نه تنها پایان یک دوره، بلکه آغاز یک دوره تازه در سیاست جهانی است که در آن دیگر قدرت‌های جهانی نمی‌توانند بدون نظر و مشارکت دیگران تصمیم‌گیری کنند.