پرسپولیس در گرداب ناکامی؛ هاشمیان به پایان خط نزدیک شد

پرسپولیس در هفت هفته ابتدایی لیگ برتر با عملکردی ضعیف مواجه شده است. ضعف در برنامه‌ریزی کادر فنی، بحران تاکتیکی و ناکارآمدی مدیریت باشگاه باعث شده تیم نتواند از پتانسیل بازیکنان استفاده کند تا آینده هدایت هاشمیان در هاله‌ای از ابهام قرار گیرد.

کد خبر: ۱۳۱۹۳۳۲

شنبه - ۲۶ مهر ۱۴۰۴ / October 18, 2025

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، هفته هفتم لیگ برتر فوتبال باشگاه‌های کشور برای پرسپولیس با کارنامه‌ای ناامیدکننده به پایان رسید. سرخ‌پوشان پایتخت در هفت بازی خود تنها یک برد، پنج مساوی و یک شکست را ثبت کرده‌اند و نتایج این فصل هنوز رضایت هواداران را جلب نکرده است.

وحید هاشمیان که با شهرتی منضبط و با حمایت گسترده هواداران سکان هدایت تیم را به دست گرفت، تا کنون نتوانسته انتظارات را برآورده کند و تیمش در زمین عملکردی پراشتباه و کم‌برنامه دارد.

مهم‌ترین مشکل پرسپولیس به نظر می‌رسد نبود برنامه مشخص در حمله و انتقال توپ از دفاع به میانه میدان و سپس به خط حمله باشد. این ضعف ساختاری باعث شده تیم در اکثر بازی‌ها نتواند از موقعیت‌هایش بهره ببرد و کنترل بازی در دست حریفان باقی بماند.

خلاصه بازی پرسپولیس و خیبر را از طریق لینک زیر ببینید:

{$sepehr_key_2880}

نگاهی به آمار تیم نشان می‌دهد که امید به گل پرسپولیس در هر بازی ۸.۳۷ بوده، در حالی که امید گل مواجه شده توسط تیم حریفان ۶.۲۱ است. میانگین گل زده در هر بازی تنها ۰.۶۷ است، تیم موفق به ثبت سه کلین‌شیت شده اما به طور متوسط سه موقعیت گل را در هر بازی از دست داده است. این آمار به وضوح نشان می‌دهد که پرسپولیس در تبدیل موقعیت‌ها به گل و دفاع از موقعیت‌های حریف دچار مشکل است.

آمار گلزنان تیم نیز گویای وابستگی شدید به علیپور است؛ از مجموع پنج گل زده، چهار گل توسط او به ثمر رسیده است. این موضوع نشان می‌دهد که پرسپولیس فاقد برنامه منسجم در حمله است و نبود بازیکنان تأثیرگذار مانند سردار دورسون خلأ بزرگی در تیم ایجاد کرده است.

ترکیب ۱-۳-۲-۴ که هاشمیان در نظر گرفته، هنوز با تیم سازگار نشده است. وینگرهای چپ و راست قادر نیستند توپ را به شکل مؤثر به علیپور برسانند و این مسئله باعث شده حملات تیم کند و قابل پیش‌بینی باشد.

بازیکنان کلیدی تیم نیز توان سابق خود را ندارند؛ اورونوف پس از مصدومیت‌های متعدد هنوز به سطح قبل بازنگشته و سروش رفیعی نیز توانمندی بازی‌سازی سابق را از دست داده است. خط دفاع پرسپولیس نیز که روزی نقطه قوت تیم بود، حالا شکننده و قابل نفوذ شده و حتی روی ضربات ایستگاهی ساده دچار مشکل می‌شود.

بحران پرسپولیس تنها متوجه سرمربی و بازیکنان نیست، بلکه کادر مدیریتی به ویژه رضا درویش مدیرعامل باشگاه، نیز در آن شریک است. عملکرد ضعیف مدیریت در جذب بازیکنان با کیفیت و حفظ استعدادهای کلیدی، از جمله سردار دورسون و اسماعیل کارتال، باعث شده تیم نتواند پازل موفقیت را تکمیل کند و ناکامی‌ها ادامه پیدا کند.

با توجه به عملکرد ضعیف تیم، به نظر می‌رسد دوران هاشمیان در پرسپولیس به پایان نزدیک شده است و زمزمه‌های تغییر کادر فنی بیش از هر زمان دیگری به گوش می‌رسد. هواداران امیدوارند با تصمیمات مدیریتی مناسب، تیم دوباره به مسیر موفقیت بازگردد.

انتهای پیام/