تقديم به شهداي گمنام؛

عشق یعنی استخوان يك پلاک ...

شهدای گمنام همان یوسفان گمگشده‌ای هستند که بی نام و نشان از بیابان‌های تفتیده مناطق عملیاتی دفاع مقدس به شهرها بازگشته‌اند و در نقاط مختلف کشور آرام گرفته‌اند، آنها واسطه‌های فیض الهی، برای کسب معارف دینی و برآورده شدن حاجات دنیوی و اخروی می‌باشند...

کد خبر: ۱۳۲۰۵۶

سه‌شنبه - ۳۱ خرداد ۱۳۹۰ / June 21, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ شهيد گمنام حقيقتي آسماني است که براي شناخت او بايد آسماني شوي و به همين دليل است که در روايات، آنان را «مجهولون في الأرض و معروفون في السماء» مي‏خوانند، يعني گمنام در زمين و نام‏دار در آسمان؛ مزار شهيد گمنام هم، هم‏چون فانوس پرفروغي، راه‏گم‏کردگان درياي پرتلاطم اين دنيا را به ساحل نجات و هدايت مي‏خواند و نور اميد را بر دل‏هاي کشتي‏شکستگان اقيانوس معنويت مي‏تاباند.

زهرا نجفي، دانشجوي دانشگاه تهران مي گويد: شهدای گمنام همان یوسفان گمگشده ای هستند که بی نام و نشان از بیابان های تفتیده مناطق عملیاتی دفاع مقدس به شهرها بازگشته اند و در نقاط مختلف کشور آرام گرفته اند، واسطه های فیض الهی، برای کسب معارف دینی و برآورده شدن حاجات دنیوی و اخروی می باشند...

وي مي گويد: به ياد دارم روزي كه قرار بود در اين دانشگاه شاهد حضور كبوترهايي باشم كه هيچ كس نام و نشاني از آنان نداشت، حس غريبي بود همه براي خاكسپاري آمده بودند دانشگاه تهران مقدس شده بود و بوي عطر همه جا پيچيده بود و لاله ها بر دوش دانشجويان در آرامگاه ابدي آرام گرفتند...

از آن روز اينجا حريم حبيبان خدا شد و بيگانگان اذن ورود ندارند كه در تراكم نزول فرشتگان جايي براي آنها نيست...

و من و تو چه مي دانيم؛ شايد امروز آرامگاه كبوتراني كه در كنار مسجد دانشگاه تهران آرميده اند، ‌چندین سال در زیر آفتاب گرم و سوزان جنوب، ایام زمانه را به نظاره نشسته‌اند. آنان به مولایشان حضرت سیدالشهداء اقتدا نمودند که پیکر به خونابه‌اش سه شبانه روز در بیابان های تشنه نینوا ...

آري براستي اگر با توسل و تأسی به شهدای گمنام قلبمان به نفوس مطمئنه ‌شان آرام گرفت، قلب تاریخ در سینه ما نیز خواهد تپید و امروز بیش از آنان، رسالت سنگین انبیاء را بر دوش‌هایمان احساس خواهیم کرد.

شهدای گمنام هنوز در هجرتند، هجرت از شهرت و نام ها. آنان به من و تو می آموزند که از اعتبارها و عناوین باید رها شویم و هجرت کنیم. «هجرت، هجرت از سنگینی هاست و جاذبه هایی که تو را به خاک می چسباند.»

هنگامی که همسر شهید چیت سازیان از او پرسید چگونه ایمانم را زیاد کنم؟ پاسخ شنید: «به گلزار شهدا برو.»

و من از آن روز كه اين شهدا همسايگان و مهمانان ما در دانشگاه شدند فهميدم كه اگر قرآن خواندن ایمان را فزونی می بخشد، زیارت و ملاقات شهدای گمنام نیز چنین می کند./انتهاي پيام/