گزارش |

اسنپ‌بکِ سیاسی حسن روحانی؛ حمله به مجلس برای فرار از پاسخگویی!

اظهارات گاه و بی گاه حسن روحانی در صحنه سیاست، بیش از آنکه تلاشی برای اصلاح باشد، شبیه فرار از پاسخگویی است. کسی که کشور را هشت سال در رکود، بدهی و بی‌عملی فرو برد، اکنون با انتقاد از مجلس و سایر نهاد‌های دیگر می‌کوشد نقش قربانی را بازی کند اما حافظه ملت هنوز بیدار است و روز‌های تلخ «تدبیر و امید» را فراموش نکرده است.

کد خبر: ۱۳۲۲۶۴۹

يکشنبه - ۰۴ آبان ۱۴۰۴ / October 26, 2025

به گزارش خبرنگارسیاسی خبرگزاری دانشجو ؛ حسن روحانی، رئیس دولت در دوره‌های دوازده و سیزدهم که دوران ریاست‌جمهوری‌اش زمانه «خسران ایران» بود و تبعات اقداماتش هنوز هم باقی است، اکنون که احساس می‌کند پس از مدتی عصر سیاه دورانش در اذهان مردم کم‌رنگ شده، بیش از پیش آفتابی می‌شود و حتی به شکلی اعجاب‌انگیز به انتقاد از سیاست‌ها و اقدامات دستگاه‌های سیاسی نیز می‌پردازد! کسی که دوران ریاستش بر دولت را حتی اصلاح‌طلبان هم گردن نمی‌گرفتند، اما اکنون خود با فراری روبه‌جلو به‌شکلی فاتحانه رخ می‌نمایاند! مسئولی که به جای پذیرش مسئولیت، با تفرقه‌افکنی، تمام همت خود را بر فرافکنی گذاشته است.

دوران خودتان را فراموش کرده‌اید؟

ناطق نوری که این روز‌ها مواضعش درباره ماجرای تسخیر سفارت و چرخش‌های سیاسی‌اش بر همگان هویداست، در دهه ۹۰ به روحانی توصیه می‌کرد که وی «زودتر برود سر کار»! عبدالله ناصری ازفعالان سیاسی اصلاح‌طلب به نقل از ناطق نوری گفته بود: «آقای ناطق‌نوری در همین زمینه به ایشان اعتراض کردند و گفتند من که الان فقط یک حوزه علمیه در لواسان دارم از ساعت ۶:۳۰ صبح آنجا حاضر می‌شوم و شما باید کمی زودتر بروید و به سخن وزرایتان گوش کنید.» این وضعیت در دوره کرونا اسفناک‌تر هم شده بود!

از کم‌کاری‌ها و سیاست‌ها و اقدامات شائبه‌دار گرفته تا درگیری غیرمستقیم لفظی با مقام معظم رهبری عملا دهه ۹۰ را فجیع‌ترین دهه تاریخ سیاسی جمهوری اسلامی ساخت. دهه‌ای که وعده چرخیدن همزمان چرخ سانتریفیوژ و اقتصاد مطرح می‌شد، اما نه سانتریفیوژ‌ها چرخید و نه اقتصاد.

برآورد‌های مرکز پژوهش‌های مجلس نشان می‌دهد سال ۹۸ درآمد سرانه کشور به پایین‌ترین سطح سقوط کرد. با روی کار آمدن دولت روحانی رقم ضریب جینی با روند فزاینده‌ای هر سال افزایش یافت و رکورد ۴۰ درصد را ثبت کرد. میزان بدهی دولت به بانک‌ها در پایان دولت روحانی نسبت به خرداد سال ۹۲ قریب به ۵۴۹ درصد و میزان بدهی بخش خصوصی به بانک‌ها هم ۴۷۱ درصد افزایش یافت.

در دولت روحانی نه تنها خانه خریدن بلکه اجاره یک واحد مسکونی هم برای بخش قابل توجهی از مردم آرزو شد. کارشناسان دلیل اصلی را رشد ۷۰۰ درصدی قیمت مسکن به‌خاطر توقف نهضت تولید و عرضه مسکن مهر و بی‌اعتنایی دولت به خانه‌دار کردن مردم دانسته‌اند. واقعیت‌هایی که این روز‌ها روحانی با انتقاد کردن از سیاست‌ها و سواری بر موج نارضایتی مردم، سعی بر پوشاندن آنها داشته است.

افشا‌های نوین و تصاعد انتقاد‌ها

شواهد و قرائن حاکی از آن است که برخی از اقدامات روحانی غیرآگاهانه نیز نبوده بلکه خوش‌بینانه می‌بایست گفت که با خودخواهی سیاسی و نگاه‌های کوته‌بینانه نیز همراه بوده است. ولی‌الله سیف، رئیس بانک مرکزی در دوره روحانی افشا کرده: «آقای روحانی به من دستور دادند که سکه‌های بانک مرکزی باید بدون هیچ محدودیتی فروخته شوند. به ایشان گفتم با این روند ذخایر طلا در ۲ سال آینده تمام می‌شود؛ ۲ سال بعد چه کنیم؟ ایشان گفت: من با ۲ سال دیگر چه‌کار دارم؟ مگر چقدر از دوره‌ام باقی مانده؟ انا ربّ الإبل؛ من مسئول دوره خودم هستم.» این موضوع حکایت از آن دارد که روحانی برای اعتلای دوره خود به هیچ‌وجه ملاحظه الزامات و مصائب آینده را نکرده است. این موضوع در کنار حواشی مربوط به اسنپ‌بک، سبب شد سیل انتقادات جدیدی به‌سوی روحانی و ظریف در شبکه‌های اجتماعی روانه شود.

حال روحانی برای پرده‌پوشی بر چنین واقعیاتی، تلاش داشته تا انتقادات خود به دستگاه‌های سیاسی را افزایش دهد تا بلکه مردم دوران نحس وی را فراموش سازند. او در جدیدترین انتقاد خود به مجلس پرداخته و بیان کرده: «مگر مجلس چند درصد مردم هست؟ مگه چقدر رای دارند؟ قانون‌گذاری روبروی مردم غلط است.»

فارغ از نقد‌های وارده بر مجلس، شنیدن این حرف‌ها و دیگر انتقادات از روحانی یادآور سیاست دیرینه انگلیسی‌هاست که تلاش داشتند برای حفظ منافع خود تفرقه ایجاد کنند و مردم را به‌جان هم بیندازند. روحانی نیز که می‌بایست در برابر مردمی که وی از آن دم می‌زند و همچنین اقدامات و سیاست‌های دوره خود و پیامد‌های آن بر زندگی همین مردم پاسخگو باشد، با تفرقه‌افکنی به فرافکنی پرداخته است.

در همین ارتباط عباس گودرزی سخنگوی هیئت رئیسه مجلس شورای اسلامی در واکنش به روحانی گفته: «جناب آقای روحانی؛ مشکلات امروز متأثر از سیاست‌های غلط دوران خسارت‌بار مسئولیت ۸ ساله جنابعالی در سمت ریاست‌جمهوری است. هشت سال کشور را متوقف کردید! صنعت، کشاورزی، محیط‌زیست و حتی آب شرب مردم را به زلف اراده دشمن گره زدید و محصول آن همه هیاهو، شد «اسنپ‌بک»!»

وی خطاب به روحانی اظهار کرده: «جناب آقای روحانی؛ امروز دولت، مجلس و همه ارکان نظام، در کنار مردم عزیز و با شرافت ایران، با اتحاد مقدس و حفظ انسجام ملی، دشمنان را ناامید کرده‌اند؛ اما ظاهراً جنابعالی از این وضعیت دلخورید که با کنایه و به طرق مختلف سعی در تشویش افکار عمومی دارید.»

سخنان روحانی سبب واکنش دیگر نماینده مجلس نیز شد. غضنفری، نماینده مردم تهران در واکنش به اظهارات روحانی بیان کرد: «آقای روحانی در خانه‌اش نشسته، با چند نفر از اطرافیانش در تماس است، نه در جامعه حضور دارد و نه ارتباطی با مردم دارد. در خانه فقط رسانه‌هایی مثل بی‌بی‌سی و صدای آمریکا را دنبال می‌کند و از واقعیت جامعه ایران کاملا بی‌خبر است. روحانی که حتی جرات خروج از خانه را ندارد، چطور از جامعه خبر دارد؟»

وی همچنین عنوان کرده: «روحانی به جای این اظهارات بی‌اساس، بهتر است به فکر تنظیم لایحه دفاعیه‌اش برای پاسخگویی به دستگاه قضایی باشد. یکی از بزرگ‌ترین خیانت‌های آقای روحانی ماجرای برجام بود که ضربات جبران‌ناپذیری به اقتصاد و امنیت ملی وارد کرد.»

شما‌ها باید خودتان را تطبیق بدهید با قانون

هرچند قصد روحانی بیش از هر چیز ایجاد حواشی دیگر برای منحرف‌سازی انتقادات به خود اوست، اما نیاز است تا جایگاه مجلس و قانون در بیانات بنیانگذار انقلاب اسلامی بازخوانی شود تا روحانی بداند که سر پیکان انتقادات خود را به چه سویی گرفته و این مواضع تا چه اندازه با مواضع امام راحل (ره) متفاوت است.

ایشان درباره مجلس فرموده‌اند: «باید عرض کنم که یکی از اموری که مطمح نظر آنهایی است که می‌خواهند این انقلاب را به شکست برسانند قضیه مجلس است. مجلس یک چیز سهلی نیست کارش. مجلس یک چیزی است که در راس همه اموری که در کشور است واقع است. یعنی مجلس خوب همه چیز را خوب می‌کند و مجلس بد همه چیز را بد می‌کند.»

امام خمینی (ره) درباره جایگاه و اهمیت قانون نیز بیان کرده‌اند: «باید چنانچه یک قانونی بر خلاف نظر من بود، من بیایم بیرون و هیاهو کنم که من این قانون را قبول ندارم، این قانون خوب قانونی نیست. قانون خوب است، شما‌ها باید خودتان را تطبیق بدهید با قانون، نه قانون [خودش را]با شما تطبیق بدهد. اگر قانون بنا باشد که خودش را تطبیق بدهد با یک گروه، تطبیق بدهد با یک جمعیت، تطبیق بدهد با یک شخص، این قانون نیست. قانون در رأس واقع شده است و همه افراد هر کشوری باید خودشان را با آن تطبیق بدهند.»

سکوت کنید؛ ۸ سال تحمل تان کافی بود!

با وجود گذر ۴ سال از دوران هشت ساله روحانی و تلاطمات و فراز و نشیب‌هایی که کشور در این ۴ سال داشته است، هنوز هم دوران ریاست‌جمهوری وی برای مردم زمانه نحس و خسران است. زمانه‌ای که عملا قدرت خرید مردم کاهش یافت و سطح قدرت کشور نیز تا حدودی تحلیل رفت. حال اکنون علی‌رغم وجود این تجارب و واقعیات، کسی که دورانش حتی دولت‌های بعد را هم تحت‌الشعاع قرار داده، طلبکارانه روی به انتقاد آورده است!

سیاستمداری که مردم به‌سختی دورانش را تحمل کردند اکنون به‌گونه‌ای انتقاد می‌کند که گویی هیچ‌گاه وی مسئولیتی در نظام جمهوری اسلامی نداشته چه رسد به آنکه وی ۸ سال رئیس جمهور نیز باشد. روحانی که تحملش در دو دوره وی برای مردم کافی است، می‌بایست بیش از هر چیز از هر گونه تفرقه‌افکنی سیاسی در زمانه کنونی دوری بجوید و نه آنکه اختلاف هم ایجاد کند. چنین چیزی برای خود او نیز مصائبی خواهد داشت چراکه همیشه گفته‌اند: «کسی که در خانه شیشه‌ای زندگی می‌کند نباید خود سنگ پرتاب کند.»