در نشست تحلیلی «اتحاد مقدس» مطرح شد؛

جامعه متحد یا خنثی؛ چالش‌های جامعه ایران برای رسیدن به اتحاد اجتماعی

نشست تحلیلی «اتحاد مقدس» با حضور فعالان سیاسی و فرهنگی در دانشگاه امیر کبیر برگزار شد. در این نشست با تاکید بر اهمیت اتحاد و انسجام میان مردم جامعه بیان شد که اتحاد یک ارزش اساسی برای جامعه است که باید در مقابل آن از تفرقه و پراکندگی اجتناب کرد. اتحاد صرفا به معنای پراکندگی و نبود اختلافات نیست و این تعریف از اتحاد، ضد اتحاد و بسیار حداقلی است.

کد خبر: ۱۳۲۲۷۹۵

يکشنبه - ۰۴ آبان ۱۴۰۴ / October 26, 2025

به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو، نشست «اتحاد مقدس؛ از واژه تا واقعیت» که به همت انجن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیر کبیر در این دانشگاه برگزار شد. سید علی سیدان، روزنامه‌نگار و فعال فرهنگی و حجت‌الاسلام مجتبی عرب، فعال سیاسی و فرهنگی به عنوان میهمان در این نشست تحلیل حضور داشتند.

سید علی سیدان در ابتدای سخنان خود درباره مسئله اتحاد گفت: اتحاد یک ارزش اساسی برای جامعه است که باید در مقابل آن از تفرقه و پراکندگی اجتناب کرد. وی تأکید کرد که برخی افراد شرط اتحاد را خنثی‌سازی دین و جامعه می‌دانند، اما راه ایجاد اتحاد واقعی، حذف مفاهیم معنوی و دینی نیست.

سیدان با اشاره به لیبرالیسم، آن را جریانی دانست که هدفش خنثی‌سازی در همه سطوح است و افزود: لیبرالیسم آمده تا «منطق الفراغ» بسازد؛ یعنی فراغت از سیاست، فراغت از مسئولیت و سیاست‌زدایی از همه چیز. در این میان، افرادی در جامعه ما داعیه‌دار وفاق هستند که به دنبال خنثی‌سازی دین و هویت ایرانی به نفع منافع مادی‌اند.

وی تأکید کرد که تنها توحید می‌تواند اتحاد واقعی ایجاد کند و بدون آن، جامعه به موجودات و انسان‌های خنثی و پراکنده تبدیل می‌شود که هرگز به اتحاد نمی‌رسند. سیدان گفت که این تصور که تنها منافع مادی می‌تواند ۹۰ میلیون ایرانی را متحد کند، در واقع خنثی‌سازی مفهوم ایران است. ایران باید از مفهوم تاریخی و حقیقی خود اعاده حیثیت کند؛ در غیر این صورت، تجزیه ایران به وقوع می‌پیوندد.

سیدان افزود: ایران خنثی نبوده و نیست و جمهوری اسلامی با این ایران تاریخی پیوند خورده است. وی ادامه داد: ایران همواره در جستجوی امر مقدس بوده است و در جمهوری اسلامی، این امر به واقعیت تبدیل شده است؛ به‌طوری‌که اتحاد در جامعه ایرانی بر مبنای این امر مقدس شکل می‌گیرد.

وی همچنین به افرادی که میانه‌مایگی را شرط وفاق می‌دانند، انتقاد کرد و گفت: «همه خیر در نیروی آرمانی و مجاهد است»، زیرا حذف این نیرو‌ها باعث از بین رفتن انسجام اجتماعی خواهد شد.

در نهایت، وی قاطعانه بیان کرد: اتحاد بدون امر مقدس ممکن نیست و اگر ما بخواهیم از مردم یارگیری کنیم و سرمایه اجتماعی داشته باشیم، باید پرچمی روشن داشته باشیم که مردم حول آن جمع شوند. حذف نیرو‌های مؤمن و پیشران جامعه، سبب پراکندگی خواهد شد.

مجتبی عرب نیز در سخنانش با تأکید بر اهمیت اتحاد حقیقی، گفت: اتحاد پدیده‌ای است که سرنوشت مردم را تعیین می‌کند و به اراده‌مند کردن مردم مربوط می‌شود. اتحاد باید بر محوریتی استوار باشد که اراده‌ها و نیات مختلف مردم را تحت تاثیر خود قرار دهد، نه اینکه صرفاً در قالب همزیستی بدون هدف جمعی درآید.

وی در ادامه افزود: اتحاد نمی‌تواند به گونه‌ای باشد که هر کسی هر چیزی بخواهد باشد. این نوع اتحاد، به گفته عرب، ضد اتحاد است و تنها یک تعریف حداقلی از این مفهوم ارائه می‌دهد.

عرب اشاره کرد که برخی اتحاد‌هایی که در پشت صحنه و در میان قدرتمندان شکل می‌گیرند، در واقع اتحادی حقیقی نیستند. این اتحادی است که از زد و بند‌های سیاسی نشأت می‌گیرد و هیچ ربطی به اتحاد واقعی مردم ندارد.

عرب با اشاره به تاریخ ایران و نقش اهل بیت در شکل‌گیری ایران اسلامی و با اشاره به تاریخ و تلاش‌هایی که از زمان امیرالمؤمنین (ع) تا امام رضا (ع)  برای ایرانیان صورت گرفته است افزود: ایران پروژه‌ای است که اهل بیت در آن کار کرده‌اند، ایرانیان به عنوان یاران منجی موعود در نظر گرفته شده‌اند.

وی خطرناک‌ترین مسئله در جامعه امروز را کشتن عمدی حس مسئولیت اجتماعی دانست.

وی افزود: این پروژه‌ای است که دیکتاتور‌ها و مستبدین از دیرباز در تلاش برای تحقق آن بوده‌اند. عرب گفت که یکی از روش‌های مستبدین برای تخریب نیروی مولد سیاسی و اقتصادی جامعه و ترویج فحشا است.

عرب سپس به نوعی از برنامه‌های سرگرمی در دانشگاه‌ها اشاره کرد و گفت: «دانشگاه ایده‌آل کسی که می‌خواهد سر دانشجو‌ها کلاه بگذارد، این است که در روز ۱۶ آذر برنامه‌های سرگرمی برگزار کنند». وی این وضعیت را مغایر با هدف اصلی انقلاب اسلامی دانست و یادآور شد که رهبر انقلاب بر سیاست‌مداری و آگاهی دانشجویی تأکید داشت.

وی ادامه داد که جامعه‌ای که دغدغه‌اش تنها مسائل مادی و دنیوی باشد، هرگز دغدغه‌های عدالت، تغییر سیاسی و تحول اجتماعی را نخواهد داشت.

وی در پایان تأکید کرد که نیروی پیشران واقعی برای جامعه‌ای اراده‌مند مورد نیاز است. جامعه‌ای که مردمش به معنای واقعی کلمه جامعه باشند، نه اینکه به موجوداتی مصرفی تبدیل شوند که هیچ مسئولیتی در قبال تغییرات اجتماعی ندارند.