تحليلي بر فيلم «ورود آقايان ممنوع» اثر رامبد جوان؛

«ورود آقايان ممنوع»؛ تردد در مرز طنز و ابتذال

فيلم «ورود آقايان ممنوع» فيلم ساده و كوچكي است با داستاني سرراست كه در بعضي لحظات مي تواند به درستي و اصالت با مخاطب ارتباط برقرار كند و او را بخنداند كه البته اين موفقيت مرهون فيلمنامه، ميزانسن هاي درست و بازي بازيگران است.

کد خبر: ۱۳۲۷۰۴

شنبه - ۰۴ تير ۱۳۹۰ / June 25, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ ترديدي نيست كه فيلم آخر رامبد جوان اختلاف فاحشي با ساير نمونه هاي به اصطلاح طنز و كمدي در سال هاي اخير سينماي ايران دارد.

فيلم چه از جهت مضمون و تم و ايده اي كه انتخاب كرده و سوژه اي كه بدان پرداخته و چه از جهت ساختار و بازي ها فاصله زيادي با ساير فيلم هاي حوزه طنز كمدي در سينماي ايران دارد.

اگر بعضي از لغزش ها و فرو غلتيدن هاي فيلم در ميدان ابتذال و استهجان و لودگي را نديده بگيريم و با اغماض از كنار آنها عبور كنيم كليت فيلم از انسجام سينمايي قابل قبولي چه از جهت محتوا و چه به لحاظ مباحث فني برخوردار است.

گرچه به نظر مي رسد از نگاه بخش قابل توجهي از افراد جامعه به ويژه در فضاي سنتي و متشرع نگاه و رويكرد فيلم «ورود آقايان ممنوع» غير قابل قبول و داراي ايرادات و اشكالات جدي باشد اما بايد بپذيريم كه در كنار اين گزينه كه كاملا قابل مطالعه و تحقيق است و بايد به برداشت اين افراد به ديده احترام نگريست و دغدغه هاي آنها را مد نظر قرار داد، فيلم رامبد جوان در اتمسفر داستاني و زمينه و فضايي كه بر مدار آن حركت مي كند تلاش قابل توجهي و تا حدودي قابل قبول را براي تعريف كردن منزه يك داستان و ايجاد يك سرگرمي مفرح براي مخاطب به انجام رسانده است.

و اتفاقا فيلم «ورود آقايان ممنوع» با تمام كاستي ها و مشكلات و برخي نكات غير قابل قبولش صرفا از اين منظر مي توان قابل دفاع باشد كه در روايت سينمايي داستان بكر و خلاقانه اش تلاش كرده از ابتذال و لودگي تا آنجا كه ممكن است فاصله بگيرد و توان و انرژي اش را صرف هرچه مفرح تر تعريف كردن داستان فيلمش بكند.

برهمين محور و در همين فضا مي توان از فيلمنامه خوب پيمان قاسم خاني ياد كرد و بازي بسيار خوب و اثر گذار و خلاقانه ويشكا آسايش را در نقشي بديع و بكر مورد ستايش قرار داد.

داستان كوچك فيلم در دامنه سينماورزي بجا و متناسب رامبد جوان به عنوان كارگردان زمينه مناسبي مي شود براي خلق يك فيلم جمع و جور كه نه ادعاهاي چنداني دارد و نه اداو اطوار گزافي.

داستان يك مدرسه دخترانه كه مدير بد عنق، بداخلاق و عصبي اش با رويكردي خشك و متسلط فضاي پادگاني را بر آن حكم فرما كرده است.

او از ورود هر مردي به داخل مدرسه جلوگيري مي كند تا آنجا كه در موقعيت اضطراري ناشي از فقدان آموزگار زن براي دانش آموزان المپيادي در مقابل ورود اضطراري و از روي ناچاري آموزگار مرد جلوگيري و ممانعت نشان مي دهد و مقامت مي نمايد.

همين بستر داستاني موقعيتي مي شود براي روايت تحول مدير مدرسه، همانطور كه دراول متن يادآوري كرديم اصل نگاهي كه در فيلم «ورود آقايان ممنوع» نسبت به بعضي از شعائر و تيپ سازي هاي براساس آن وجود دارد به طور كلي قابل قبول نيست و جاي ايراد، ابهام و اشكال است اما اگر نويسنده و كارگردان براي رفع اين لغزش ها و تزلزل هاي مفهومي و معرفتي در فيلمشان چاره اي مي انديشيدند و آنها را به نوعي جبران مي كردند فيلم «ورود آقايان ممنوع» مي توانست فيلمي ارزشمند و قابل قبول تر باشد.

با اينهمه فيلم اخير رامبد جوان اثري است علي حده نسبت به ديگر مثال هاي به اصطلاح كمدي و در واقع مبتذال و مستهجن سينماي ايران كه قابليت هاي تبديل شدن به يك  اثر خوب كمدي و طنز با رگه هايي از هجو را داراست با وجود تمام نقصان ها و كژي ها و كاستي هايش./انتهاي پيام/