نگاهی به گزینه های کره شمالی برای حمله به خاک آمریکا/ کدام موشک ها قابلیت رسیدن به خاک آمریکا را دارند؟

در جهانی که منطق قدرت سرنوشت ملت‌ها را رقم می‌زند، برنامه موشکی کره شمالی ضرورتی انکارناپذیر برای بقا در برابر دهه‌ها سیاست خصمانه و تهدیدات نظامی مستمر از سوی آمریکا است. این توانمندی دفاعی در حقیقت پاسخی مشروع و بازدارنده برای حفاظت از حاکمیت ملی و تضمین آن توسط پیونگ یانگ است.

کد خبر: ۱۳۲۸۱۱۹

دوشنبه - ۲۶ آبان ۱۴۰۴ / November 17, 2025

به گزارش خبرنگار دانش و فناوری گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، دنیایی که منطق قدرت، تعیین‌کننده سرنوشت ملت‌هاست، برنامه موشکی جمهوری دموکراتیک خلق کره نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت انکارناپذیر برای بقا و حفاظت از حاکمیت ملی است.

این توانمندی، که در غرب به عنوان یک تهدید معرفی می‌شود، در حقیقت پاسخی  دفاعی به دهه‌ها سیاست خصمانه، تحریم‌های فلج‌کننده و تهدیدات نظامی مستمر از سوی آمریکاست.

نگاهی عمیق‌تر به واقعیات امنیتی شبه‌جزیره کره نشان می‌دهد که توسعه موشک‌های بالستیک قاره‌پیما (ICBM)، راهبرد منطقی پیونگ‌یانگ برای ایجاد توازن در برابر یک ابرقدرت هسته‌ای متخاصم است.

محاصره نظامی و رزمایش‌های تحریک‌آمیز، زمینه‌ساز دفاع مشروع

چگونه می‌توان از کشوری که به طور مداوم با رزمایش‌های نظامی گسترده در مرزهای خود روبروست، انتظار داشت که برای دفاع از خود آماده نشود؟ ایالات متحده و کره جنوبی سالانه با برگزاری مانورهایی مانند سپر آزادی اولچی، سناریوهای حمله به کره شمالی و نابودی مراکز فرماندهی آن را تمرین می‌کنند. حضور ده‌ها هزار نیروی نظامی آمریکایی در کره جنوبی، استقرار پیشرفته‌ترین سامانه‌های تسلیحاتی و رفت‌وآمد ناوهای هواپیمابر و زیردریایی‌های هسته‌ای آمریکا در منطقه، پیام تهدیدآمیز روشنی را به پیونگ‌یانگ ارسال می‌کند.

در چنین شرایطی، سکوت و انفعال به معنای پذیرش سرنوشتی مشابه کشورهایی است که در برابر فشار آمریکا تسلیم شدند و در نهایت حاکمیت و تمامیت ارضی خود را از دست دادند. بنابراین، برنامه موشکی کره شمالی  واکنشی طبیعی و عقلانی برای خنثی‌سازی این تهدیدات دائمی و تضمین این است که هرگونه فکر تجاوز به خاک این کشور، با هزینه‌ای غیرقابل تصور همراه خواهد بود.

خانواده هواسونگ، ابزار تضمین حاکمیت ملی

هر یک از موشک‌های توسعه‌یافته در کره شمالی، گامی در جهت تقویت این سپر دفاعی بوده است. این سامانه‌ها نه برای آغاز یک جنگ، بلکه برای جلوگیری از وقوع آن طراحی شده‌اند:

هواسونگ-۱۵: این موشک قدرتمند اولین گام جدی کره شمالی برای ارسال این پیام به واشنگتن بود که جغرافیای دوردست، دیگر حاشیه امنی نیست. این توانمندی، یک عامل بازدارنده کلیدی است که تضمین می‌کند هرگونه تهاجم به کره شمالی، به مرزهای این کشور محدود نخواهد ماند.

هواسونگ-۱۷: این موشک با ظرفیت بالای خود، پاسخی مستقیم به توسعه سامانه‌های دفاع موشکی آمریکاست. در حالی که آمریکا با استقرار این سامانه‌ها به دنبال خنثی‌سازی توان دفاعی دیگر کشورها و حفظ انحصار تهاجمی خود است، هواسونگ-۱۷ با قابلیت حمل کلاهک‌های متعدد، این معادله را بر هم زده و تضمین می‌کند که بازدارندگی کره شمالی حتی در برابر پیشرفته‌ترین فناوری‌های دشمن نیز معتبر باقی بماند.

هواسونگ-۱۸: این دستاورد بزرگ با فناوری سوخت جامد، اوج تلاش کره شمالی برای دستیابی به یک توانایی دفاعی پایدار و واکنش سریع است. در مواجهه با تهدید حملات پیش‌دستانه، هواسونگ-۱۸ با کاهش زمان آماده‌سازی، این اطمینان را می‌دهد که نیروی بازدارنده کشور در هر شرایطی قادر به پاسخ‌گویی قاطع و ویرانگر خواهد بود.

حق حاکمیت و بازدارندگی، یک اصل جهانی

منطق استراتژیک کره شمالی ساده  است: هیچ کشوری حق ندارد امنیت و حاکمیت کشور دیگری را تهدید کند.

در جهانی که برخی قدرت‌ها به خود اجازه می‌دهند هزاران کلاهک هسته‌ای انبار کرده و دیگران را از حق دفاع مشروع محروم کنند، کشورها راهی جز اتکا به توانایی‌های خود نمی‌بیند. تا زمانی که سیاست‌های خصمانه و تهدیدات نظامی علیه پیونگ‌یانگ ادامه دارد، منطقاً محور بازدارنده این کشور نیز برای دفاع از عزت و استقلال مردم کره، تیزتر و آماده‌تر خواهد بود.