یادداشت//

شهید آیت‌الله صدوقی؛ روحانی مبارز كه برای خدمت و مبارزه آفریده شده بود

روح شهید صدوقی یك روح ناآرام و پرخروش بود، سستی و آسوده طلبی در شخصیت او محلی نداشت او برای تلاش، خدمت و مبارزه آفریده شده بود.

کد خبر: ۱۳۳۷۳۲

شنبه - ۱۱ تير ۱۳۹۰ / July 02, 2011

گروه انديشه«خبرگزاری دانشجو»؛ روح شهید صدوقی یك روح ناآرام و پرخروش بود، سستی و آسوده طلبی در شخصیت او محلی نداشت او برای تلاش، خدمت و مبارزه آفریده شده بود و مبارزه او از زمان رضاخان آغاز شد.

دسیسه های رضاشاه ضربه های سهمگینی بر تشكیلات مذهبی و حوزه های علمیه زد و از این رهگذر سختی های فراوانی را بر روحانیان و اقشار مذهبی هموار كرد در این جو یاس و ناامیدی شهید صدوقی چهره پرنشاط و مقاوم حوزه بود كه در جلسات؛ روح امیدواری و مقاومت را در روحانیان حوزه می دمید و این خصوصیتی بود كه بسیاری از عالمان آن زمان توجه داشتند و در شرح زندگی آن بزرگ مرد بیان شده است.

در سال 1320 رضاخان در راه خروج از ایران در اطراف قم ماشینش خراب می شود و بدون اجازه وارد باغ ایشان می شود و آیت الله صدوقی با بی توجهی و اعتراض او را از باغ بیرون می كند این شجاعت و جسارت ایشان به محمد رضا پهلوی می رسد و در زمان سلطنت روزی در عبور از یزد قصد انتقام گرفتن از ایشان را داشت، اما خدا نخواست و او از نفوذ آن روحانی تلاشگر یزد هراسید و از این كار صرف نظر كرد.

پس از آن هر روزی از زندگیش به گونه ای با مبارزه گره خورده بود و این پیوند تا پایان عمرش ادامه یافت و شهادت نقطه جدايی این روحاني با ورود حضرت امام (ره) به مبارزه به صورت جدی و منسجم ادامه یافت و وارد مرحله جدیدی شد و او در همه این مراحل با امام خمینی (ره) ارتباطی تنگاتنگ و سعی در اجرای نظر ایشان داشت.

در حمایت از گروه فداییان اسلام از هیچ كاری فروگذار نبود؛ به طوری كه سید عبدالحسین واحدی برای پنهان شدن به خانه او پناه می برد و ایشان او را دو روز پشت آینه دیواری اتاق پنهان می كند و او را از دست ماموران رژیم نجات می دهد.

وی تمام مردم استان و حتی کشور را به مبارزه با رژیم وقت فرا می خواند و از هیچ تلاشی در این راه فرو گزار نمی کند، با رسیدن سال 1330 و فوت رهبر مذهبی یزد عالم پرهیزگار و عابد پاك طینت، آقا شیخ غلامرضا فقیه خراسانی با درخواست مردم و توصیه حضرت امام(ره) و بزرگان ایشان به یزد هجرت می كند و در آنجا نیز مبارزات را ادامه می دهد و چنان وسیع و فراگیر عمل می كند كه تمامی استان یزد و بخشی از مناطق دیگر ایران به صحنه مبارزان علیه رژیم كشیده می شوند.

از آن پس در اكثر مقاطع مهم، علما و روحانیان یزد به همراه شهید صدوقی اعلامیه می دادند و یا شهید صدوقی خود به تنهایی به افشاگری می پرداخت.

در پانزدهم خرداد در مبارزه با مظاهر فساد و تمدن غرب، كشف حجاب، تبدیل تاریخ شمسی با تاریخ شاهنشاهی كه مورد اعتراض بسیاری از روحانیون بود و همچنین جشن های هنر و در خیلی از وقایع سیاسی و اجتماعی آن روز این پیر روشن ضمیر یزد؛ صدوقی بزرگ بود كه به میدان می آمد فریاد می زد، اعلامیه می داد و شجاعانه حرف خود را می زد.

در اوج حركت های انقلاب خروشی فزونتر یافته بود و از هیچ تلاشی فروگذار نبود و در آن زمان در حدود 70 سال عمر داشت، اما برای همدردی با تبعیدیان به آنان سرمی زد و یا فرزندش حضرت حجت الاسلام حاج شیخ محمد علی صدوقی را به عنوان نماینده می فرستاد تا از مبارزان دربند دلجویی كند.

شهیدآیت الله صدوقی دارای خصوصیاتی هست که امام (ره) و حضرت آیت الله خامنه ای هم این روحیه را می ستایند. مقام معظم رهبری حضرت آیت الله خامنه ای كه در آن ایام در ایرانشهر تبعید بودند از این روحیه ایشان چنین یاد می كند: «این كار (سرزدن به تبعیدیان ) از روحانی ارزشمند، محترم و معمری مثل ایشان خیلی نادر و كم نظیر بود. علمای شهرستانها خیلی به این كار نمی پرداختند كه راه بیفتند و به دید و باز دید تبعیدی ها بروند، اما ایشان این كار را كردند و از تعقیباتی كه ممكن است داشته باشد هرگز هراسی نكردند.»

پس از پیروزی انقلاب نیز تلاش خستگی ناپذیري ایشان ادامه یافت تا اینكه در پی درخواست مردم با حكم حضرت امام (ره) به امامت جمعه یزد منصوب شدند.

حكم حضرت امام چنین است: «بسم الله الرحمن الرحیم جناب مستطاب حجت الاسلام آقای صدوقی دامت افاضاته! پس از اهداي سلام و تحیت در این موقع حساس كه لازم است مسائل اجتماعی و سیاسی اسلام گوشزد ملت شود، مقتضی است جناب عالی در یزد اقامه نماز جمعه نموده، و مردم را به وظائف شرعی و ملی آنان آشنا فرمایید از خداوند تعالی عظمت اسلام و مسلمین را خواهانم والسلام علیكم و رحمة الله و بركاته».

وی مدت ها در تعقیبات نمازش از خداوند درخواست شهادت می کرد. سازمان منافقان در راستای هدف پلید از بین بردن نخبگان نظام ترور آیت الله صدوقی را در دستور كار قرار دادند.

آنها چندین بار او را مور سوء قصد قرار دادند. بار اول شخصی كه خود را در لباس طلبگی در آورده بود قصد ترور ایشان را داشت كه ماموران او را با اسلحه و مواد منفجره دستگیر كردند.

مرتبه دوم موتور سواری در تهران به آقا حمله كرد كه با محافظان شهید صدوقی درگیر شد و با تیراندازی پاسداران از مهلكه گریخت.

مرتبه سوم در تهران به اتومبیلش یورش بردند و ناكام ماند. در آخرین روزهای حیات آقا كه 75 سال سن داشت، ضعیف و رنجور نيز شده بود. روزی می گفت: آیت الله مدنی را شهید كردند، آیت الله دستغیب را شهید كردند، اما می ترسم من در بستر بمیرم و توفیق شهادت را نیابم.

مدتها بود در تعقیبات نمازها از خداوند طلب شهادت در راه خودش را می كرد. از چندین هفته قبل از شهادت آقا، جوانی در حدود 25 ساله با لباس ‍ بسیجیان در مسجد آقا پیدا شده بود و زاهدانه به مسجد رفت و آمد می نمود این برخورد او باعث می شد كسی به او مشكوك نشود.

روز دهم ماه مبارك رمضان سال 1360 با روز جمعه همزمان شد. آیت الله صدوقی غسل جمعه نمود، و به طرف مسجد ملااسماعیل حركت كرد.

خطبه های نماز جمعه را خواند و سپس به نماز ایستاد چون نماز تمام شد یكی از پاسداران آقا كفش های آقا را جلو پایش جفت كرد و قبل از اینكه آقا پایش را در كفش كند یكباره همه چیز عوض شد.

جوان منافق از پشت سر هجوم آورد و آقا را گرفت و سخت به عقب كشید. ناله ای از آقا برخاست و ناگاه صدای انفجار مهیبی در فضای مسجد پیچید! شور و غوغا مسجد را فرا گرفت، آقا از پشت به زمین افتاد، پهلو و كمرش دریده و متلاشی شده و ....

سرانجام ساعت یك و نیم بعد از ظهر جمعه، یازدهم تیرماه 1361 پیر خسته دل 75 ساله با دهان روزه، در محراب نماز جمعه جام وصال نوشید و بدین سان دفتر عمر سراسر زهد و تلاش و خدمت و جهاد و مبارزه‌ وی بسته می‌شود و حیات جاودان و ابدی در جوار رحمت الهی با نیل به فیض شهادت آغاز می‌ شود.

امام خمینی (ره) از شهید صدوقی به عنوان فداکار اسلام و فقیه متعهد یادکرد.

امام خمینی(ره): «چه كسی اولی به شهادت است در عصری كه استكبار جهانی و فرزندان خلف آن در داخل و خارج، اسلام عزیز را تهدید می‌كنند؛ از امثال شهید بزرگوار ما و فقیه متعهّد و فداكار اسلام، شهید صدوقی عزیز رضوان‌الله تعالی علیه؛ شهید بزرگی كه در تمام صحنه‌های انقلاب حضور داشت و یار و مددكار مستمندان بود و وقت عزیزش را صرف در راه پیروزی اسلام و رفع مشكلات انقلاب می‌كرد و برای خدمت به خلق و انقلاب سر از پا نمی‌شناخت».

روز شنبه بر جنازه آیت كویر نماز خواندند و در میان انبوه جمعیت تشییع جنازه انجام گرفت و در خانه ابدی خویش قرار گرفت.

حضرت امام (ره) در پیام تسلیت ایشان فرمودند: «اینجانب دوستی عزیز كه بیش از سی سال با او آشنا و روحیات عظیمش ‍ را از نزدیك درك می كردم از دست دادم و اسلام خدمتگزاری متعهد را و ایران فقیهی فداكار، و استان یزد سرپرستی دانشمند را از دست داد...»./انتهاي پيام/