نماینده‌ی بسیج دانشجویی در مراسم روز دانشجو در حضور پزشکیان :

برخی سیاست‌های مبتنی بر ولنگاری فرهنگی در دانشگاه اجازه فکر به مسائل را از دانشگاه تراز انقلاب اسلامی گرفته است

محمدرضا قیصری به عنوان نماینده‌ی بسیج دانشجویی در مراسم روز دانشجو که با پزشکیان، رئیس جمهور کشور در دانشگاه شهید بهشتی برگزار شد ، مطالبی را عنوان کرد.

کد خبر: ۱۳۴۰۶۵۱

يکشنبه - ۱۶ آذر ۱۴۰۴ / December 07, 2025

به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو، محمدرضا قیصری به عنوان نماینده‌ی بسیج دانشجویی در مراسم روز دانشجو که با پزشکیان، رئیس جمهور کشور در دانشگاه شهید بهشتی برگزار شد ، مطالبی را عنوان کرد که متن کامل آن به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

با سلام و خیرمقدم  خدمت رئیس جمهور محترم و حضار گرامی

وای بر انقلاب و انقلابی‌ای که در بامداد پیروزی بخواهد به محیط آرام و آسایش دهنده انقلابِ پیروزشده، دل ببندد و با شهادت و مبارزه خداحافظی کند.  شهید بهشتی(ره)

خداراشاکرم که امروز برخلاف برخی کم لطفی ها، به برکت انقلاب اسلامی چونان بنده‌ای از قشر مستضعف جامعه به عنوان نماینده تشکل پیشروی دانشجویی سخن بگویم.

دانشگاهِ سطحی در برابر دانشگاهِ مسأله‌محور؛ دوراهیِ چمرانِ امروز!

این نطق‌ها، ادامه فریاد شریعت رضوی‌ها، بزرگ‌نیاها و قندچی‌هاست که کمر بسته بودند تا تبر بر تن نیکسون‌ها بزنند. ما وارث آرمان شهداییم و نشان دادیم؛ دشمنی که دوازده روز و شب به نیت تسلیم این ملت به میدان آمد، با ذلت و خواری در فریاد یکصدای آتش موشک هایمان سوخت. آری! این است سرنوشت آنکه با ملت ایران دشمنی کند.

دولت منتخب، در آزمونِ اصالتِ ضدیت با استکبار و تکیه بر جوانان!

آقای رئیس‌جمهور!

میزان رای ملت است و شما برگزیده ما. اینکه 16 آذری باشد و شما در پیش روی دانشجویان بنشینید و نه دست‌نشانده کشوری بیگانه؛ خواست، آرمان و اراده دانشجویان ضد استکبار بوده است؛ میگوییم تا  بدانند مسیر سازندگی و تعالی کشور نه قائم در پناه غرب و تسلیم در برابر کدخدا، که در این مرز و بوم و از ذهن همین جوانان میگذرد.

از شعار استقلال تا ایستادن در صفِ تایتانیک؛ خسرانِ سرمایه‌های ملی در سبدِ پوچ مذاکره!

آقای دکتر! چه صادقانه و بی‌ریا گفتید که جز خدا و مردم نباید به هیچ قدرتی دل بست. ما به صداقت شما ایمان داریم اما گویا صدایی رساتر میخواهد تا صدق کلام شما به گوش بعضی از اطرافیانتان هم برسد؛ آنهایی که غرق شدن تایتانیک غرب را میبینند اما همچنان در صف خرید بلیط آن به انتظار نشسته اند. همان هایی که می‌خواهند تمام سیب و گلابی‌های کشور را  در سبد مذاکره بگذارند غافل از آنکه سالهاست سبد پوسیده و سرمایه‌هایمان یکی پس از دیگری هدر میرود.

طلایه‌دار پیشرفت یا کارخانه مدرک‌ساز؟

ما اینجاییم تا ثابت کنیم  وظیفه حرکت به سمت حل مسائل کشور و تحقق ایرانی پیشرفته و مقتدر بر دوش ما و شماست . دانشگاه و دانشجوست که باید طلایه دار پیشرفت کشور باشد. ما امروز به امثال چمران‌ها نیاز داریم اما کدام دانشگاه میتواند آنها را تربیت کند؟ دانشگاهی که در آن مسائل اساسی کشور حل می‌گردد و نسبت به اتفاقات کشور حساس است؛ یا دانشگاهی که دانشجوی آن از فضای سیاسی دور شده و محفل خوبی برای گذران وقت، و در بهترین حالت، محلی برای نوشتن چند مقاله پیدا کرده است.

به راستی!

صحبت‌های برآمده از برخی دفاتر دانشجویی امروز مدافع پیران فتنه، نسبتی با حل مسائل اساسی کشور و  تحقق ایرانی مستقل و قوی دارد؟ یا اینکه در حال پمپاژ ناامیدی به بدنه دانشجویی هستند؟ نکند بی اعتنایی‌ مدیران و ذکر ما نمیتوانیم‌هایشان سبب یاس و دلسردی بشود و کارشناسان را از مرزها نیز فراتر ببرد.

آقای رئیس! برخی سیاست های مبتنی بر ولنگاری فرهنگی که از سوی دستیاران تجویز، بدست مشاوران پیگیری و توسط طرفداران دانشگاه سطحی تشویق می‌شود را نیز از قطعات همین پازل  ایران ضعیف بدانید. پازلی که به اسم مسئله حجاب و برهنگی به دنبال عقده‌گشایی‌های سیاسی خود در دانشگاه هستند.

آقای پزشکیان!

صحنه امروز کشور، صحنه انتخاب است!

انتخاب اول، بین مسئله‌ها و نامسئله‌هاست که امیرمؤمنان نیزفرمود: (مَنِ اشتَغَلَ بِغَيرِ المُهِمِّ ضَيَّعَ الأهَمَّ )

در مسئله‌های واقعی کشور نیز باید میان سیاستهای مختلف انتخاب نمود. مشورت با کارشناسان، هرچند رویکردی درست در ابتدای دولت بود اما عملکرد مطلوبی را برای این ۵۰۰ روز سپری شده به ارمغان نیاورده است. شما خود می‌دانید نمی‌شود ابتدا سینه بیماری را شکافت و سپس تمام جراحان قلب را به جراحی دعوت نمود.

انفعال در حکمرانی اقتصادی، کشور را جولانگاه منفعت‌طلبانی کرده که سرمایه‌های کشور را هر روز از تولید دورتر و به سمت فعالیت های غیرمولد سوق می‌دهند و به جای اینکه شعار سال سرمشق سیاستگذاری دولت باشد تنها بعنوان سربرگ نامه‌های ادارات ازآن استفاده میشود.

به راستی برای وضعیت بغرنج خانه به دوشان اجاره نشین، از وزارتخانه متبوعتان کاری جز تثبیت اجاره‌نشینی بر نمی آید؟ پیش از این فرمودید ما خودمان، خودمان را تحریم کرده‌ایم. آیا  حصر عرضه زمین، سنگ‌اندازی در صدور مجوزهای ساخت مسکن و وامهای گروگان گرفته شده مصداق خودتحریمی نیستند؟

وزارت جهاد کشاورزی برای متنوع سازی مبادی واردات کالاهای اساسی و خروج از فشار انحصارطلبانِ واردات هنوز برنامه‌ای ندارد؟

در این بین قوانین راهبردی و اثرگذاری چون قانون جوانی جمعیت نیز ظاهراً به فراموشی سپرده شده‌ و صف قریب به هفتصد هزار نفری وام ازدواج نیز مهر تاییدی برآن است.

آقای رییس‌جمهور !

از مدیران خود بخواهید برنامه کوتاه‌مدت، میان مدت و بلند مدت با اهدافی روشن و دقیق در حیطه مسئولیت خود مشخص نمایند و اگر نتوانستند آن را محقق کنند، صندلی خدمت را به دیگری واگذار نمایند. مردم در رنج‌اند!  به مدیران تحت امرتان تذکر دهید اولویت خود را رفاه عامه مردم قرار دهند. نگاه مستضعفین نباید با قلمی که بر علیه منافع کشور میچرخد، حتی ذره‌ای تغییر کند.

متاسفانه در حوزه سلامت نیز بی‌برنامگی غوغا میکند. وزارت بهداشت تکالیف صریح برنامه‌ی هفتم توسعه را معطل گذاشته است. مهلت قانونی یک‌ساله برای اجرای برنامه پزشک خانواده درکل کشور و راه‌اندازی سازوکار الکترونیکِ یارانه‌ی دارو، پایان یافته، اما وزارتخانه همچنان وعده‌ و وعید میدهد. چگونه می‌توان از اجرای برنامه پزشک خانواده سخن گفت، وقتی مهم‌ترین زیرساخت آن یعنی پرونده‌ی الکترونیک سلامت به‌دلیل نبود اراده‌ی جدی در سطح وزارت و استمرارِ انحصار در شرکت‌های فناوری اطلاعاتِ مربوطه، هنوز زمین‌گیر است. اگر این روند ادامه یابد، شکستِ این طرح نه یک پیش‌بینی، بلکه نتیجه‌ای قطعی خواهد بود.

متاسفانه درد فراق یکساله شما با چند دقیقه صحبت محدود صرفا تشکل‌ها التیام نمی‌یابد. اگر فرصت نداریم که درباره ناعدالتی‌ها، تورم افسارگسیخته، هزینه های کمرشکن سلامت، ورشکستگی صندوق های بازنشستگی حرف بزنیم، نکاتمان را مکتوب کرده و امید داریم پاسخ جنابتان را دریافت کنیم.

دریک کلام،‌ آقای رییس جمهور، بستری در میان دالان های بروکراسی‌تان برایمان فراهم کنید تا ما نیز در کنار شما روزهای بهتری را برای آینده مردم ایران رقم بزنیم، ان شاالله

والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته