قمربنی‌هاشم(ع)؛ دانشگاه ایثار و گذشت و درایت

از آن هنگام که چشم جهان منور به قدوم مبارک پسر ام البنین و حضرت علی(ع) شد، خدای احساس و ایثار و کرم و درایت معنا گرفت.

کد خبر: ۱۳۴۲۸۴

دوشنبه - ۱۳ تير ۱۳۹۰ / July 04, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ روی سخن وقتی نسبت به اباالافضل العباس(ع) باشد، ناگریز نام کربلا و حماسه هایش قلب هر انسان آزاده و عاشقی را فرا می گیرد؛ چرا که حقایقی را آن دیار در دل خود نهفته دارد، که انسان را به کاوش و جست و جو می خواند.

وقتی نام ابا الفضل(ع) می آید، عاشقان و مریدانش درس وفاداری و احترام و بندگی را از مکتب او درمی یابند و خاضعانه سر بر آستان مقدسش می گذارند و خاک دیارش را سرمه کش چشمانشان می کنند و سوسوی امیدشان، کرامت و سخاوت آن حضرت را می طلبد.

همانی را می گویم که نشان جانبازی را از جانب پروردگار دریافت و حاضر نشد که خود را دوشادوش برادرش حسین(ع) بدانند، بلکه فرمود: ایشان « امام حسین(ع)، فرزند زهرای اطهر است، هان که من فرزند دختر رسول الله(ص) نیستم و این جفاست که من خود را با فرزند زهرای اطهر(س) قیاس کنم».

او که ملقب است به قمر بنی هاشم، دانشگاه ایثار و گذشت و درایت است، من و تو که طالب درس آموزی از مکتب اباالفضلی هستیم باید به زمره حقیقت طلبان در این وادی بپیوندیم و لوح زرین سعادت را از دستان با کفایتش دریافت كنيم./انتهاي پيام/