سوره فجر؛

قیام و شهادت امام حسين(ع) مانند طلوع فجر حرکت‌آفرين بود

سوره فجر سوره حسین بن علی (ع) است؛ چرا كه گفته شده است؛ ائمه معصومین(ع) از این جهت این سوره را سوره حسین نامیده‌اند که قیام و شهادت آن حضرت در تاریکی طغیان مانند طلوع فجر، منشا حیات و حرکت شد و نفوس مطمئنه آنها با فرمان «ارجعی» و با خشنودی به سوی پروردگار شتافت.

کد خبر: ۱۳۴۳۳۳

دوشنبه - ۱۳ تير ۱۳۹۰ / July 04, 2011

گروه معارف «خبرگزاري دانشجو»؛ روزی امام صادق (ع) فرمودند: سوره فجر را در نمازهای واجب و نافله خود بخوانید که سوره حسین بن علی (ع) است و ايشان به اين سوره علاقه مند بوده اند.

ابو اُسامه پرسید: این سوره چگونه مخصوص حسین (ع) است؟ امام فرمودند: مگر در این سوره، آیه «یا ایتها النفس المطمئنه. ارجعی الی ربک. راضیه مرضیه. . . »؛ (سوره فجر، آیه 27 ـ 30) را نشنیده ای؟ منظور از «نفس مطمئنه» حسین بن علی (ع) است.

امام حسين(ع) دارای نفس مطمئن و راضی و مرضی خداست و اصحاب ايشان از آل محمد(ص) روز قیامت از خدا خشنود و راضی هستند، خداوند هم از ایشان راضی است. کسی که همواره سوره «فجر» را قرائت کند، در بهشت با حسین بن علی (ع) در یک مرتبه قرار می‌گیرد. (بحار الانوار، ج 44، ص 218، حدیث 8)

نفوس مطمئنه امام و اصحابش با فرمان «ارجعی» و با خشنودی به سوی پروردگار شتافتند

در توجیه و تحلیل تطبیق سوره مذکور بر امام (ع) گفته شده است: «ائمه معصومین(ع) از این جهت این سوره را سوره حسین نامیده‌اند که قیام و شهادت آن حضرت در تاریکی طغیان مانند طلوع فجر، منشا حیات و حرکت شد.

خون پاک ايشان و یارانشان به زمین ریخت و نفوس مطمئنه آنها با فرمان «ارجعی» و با خشنودی به سوی پروردگار شتافت ... تا از این الهام و جوشش، نور حق در میان تاریکی‌ها بدرخشد و راه حیات با عزت باز شود و پایه های ظلم و طغیان بی پایه شود و طاغیان را دچار خشم و نفرین کند.» (پرتوی از قرآن،‌ سید محمود طالقانی، ج4، ص 67)

حسین(ع) در تلألؤ سوره فجر

«والفجر، ولیالٍ عشر، والشَّفعِ والوَترِ، واللیلِ اذا یسر؛ سوگند به بامداد و شب های دهگانه و به جفت و تک و به شب هنگامی که برود.»

حسین (ع)، فجر است به نور هدایتش، و شب های مصیبتش، لیالی عشر. با برادرش شفع است و وقتی تنها شد، وتر؛ ولکن وتر موتور و نفس مطمئنه، روح آن جناب است.

سوره فجر سوره ای است که در آن به سه دسته از انسان ها اشاره شده است؛ یک دسته مانند فرعون و عاد و ثمود که طغیان گران و خواص اهل باطل هستند، دسته دوم عوام مردم که مشغول دنیا و مال دنیا هستند و فقیر و غنی هر یک توسط دیگری مورد امتحان قرار می گیرند و دسته سوم که همان نفوس مطمئنه و کسانی هستند که در ایمان ثابت قدم و از جمله خواص حقند.

امام حسین(ع) نفسی مطمئنه بود که لحظه لحظه زندگی اش و مرگش آرامش و اطمینان بود

به یقین یکی از بزرگترین نمونه های نفس مطمئنه اهل بیت پیامبر(ص) و بخصوص امام حسین(ع) است و در صحنه بزرگ کربلا، هم خواص باطل حضور داشتند که با آگاهی کامل وارد این میدان شده بودند و هم خواص حق که امام حسین و یاران ایشان بودند و هم عوام مردم که بیشتر آنها دنبال دنیا و هواهای نفسانی خود بودند و پیرو خواص باطل شدند و تعداد کمی از آنها در روز عاشورا و پس از سخنان امام حسین(ع) و دیدن صحنه های ظالمانه علیه آل رسول (ص) به جبهه حسینیان پیوستند.

همه آنها و در رأسشان امام حسین(ع) نفسی مطمئنه بود که لحظه لحظه زندگی و مرگش آرامش و اطمینان بود و هیچ ترس و غمی نداشتند و به رستگاری ابدی رسیدند و وارد بهشت خدا شدند./انتهاي پيام/