رئیس جمهور در نشست توسعه عدالت آموزشی خراسان جنوبی:

باور به مردم، رمز عبور از همه مشکلات است/ ما منتظر پول دولت نمی‌مانیم

پزشکیان در نشست نهضت توسعه عدالت آموزشی خراسان جنوبی با روایت خاطراتی از همکاری با مردم در ساخت صدها خانه بهداشت، تأکید کرد: کلید حل مشکلات، «باور به مردم» و «ایجاد اراده جمعی» است.

کد خبر: ۱۳۴۵۳۲۷

پنجشنبه - ۲۷ آذر ۱۴۰۴ / December 18, 2025

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجو از بیرجند، مسعود پزشکیان امروز در نشست توسعه عدالت آموزشی با مشارکت مردم در بیرجند گفت: زمانی که رئیس دانشگاه بودیم، تصمیم گرفتیم در عرض ۶ ماه، ۶۰۰ تا ۷۰۰ خانه بهداشت در روستاهای اطراف تبریز بسازیم. به ما می‌خندیدند و می‌گفتند پول ندارید و مدیریت بلد نیستید. اما ما با تکیه بر مردم کار را شروع کردیم. مردم هر کس یک خشت، یک آجر، یک تیرآهن آورد. در نهایت در ۶ ماه، بیش از ۶۰۰ خانه بهداشت ساخته شد، در حالی که اگر می‌خواستیم با روش‌های متداول دولتی پیش برویم، با آن پول، ساخت ۱۰ خانه بهداشت ۲ سال طول می‌کشید.

رئیس‌جمهور این تجربه را نمادی از قدرت بی‌پایان مردم دانست و افزود: این قدرت مردم بود که توانست آن کار را انجام دهد. قدرت مردم بود که در جنگ، دشمن متجاوز را ناامید و خوار کرد. ما هر کاری در آن دوران می‌خواستیم، با مردم انجام دادیم؛ از ساخت مرکز بهداشت تا سالن ورزشی.

پزشکیان با انتقاد از فرهنگ انتظار برای دریافت بودجه و مصوبه،گفت: نباید منتظر باشیم دولت پولی گیر بیاورد، مجلس مصوب کند و بعد ما بیاییم اجرا کنیم. وقتی درد داشتن وضعیتی بهتر را در دل داشته باشی، راهش را پیدا می‌کنی. اگر وضعیت موجود را بپذیریم، دیگر کاری نمی‌شود کرد. اما وقتی نپذیریم.

وی با بیان فلسفه‌ای از آفرینش انسان گفت:خدا انسان را خلق کرده تا تا جایی که می‌تواند پرواز کند. پرواز به سوی خدا، یعنی پرواز به سوی علم، خلاقیت، دانایی، عزت و سربلندی. وقتی اراده کنیم برویم، کسی نمی‌تواند جلوی ما را بگیرد. کافی است معدن درونی بچه‌هایمان را فعال کنیم، به جایی می‌رسند که نمی‌شود تصور کرد.

{$sepehr_key_6741}

رئیس‌جمهور افزود: من در زابل، دیپلم هنرستان داشتم. وقتی برای ادامه تحصیل اقدام کردم، به خاطر نوع مدرکم قبولم نمی‌کردند. همه می‌گفتن نمی‌شود. اما من تصمیم گرفته بودم که بشود. خدا هم کمک کرد. باید از خواب بیدار شویم. پدران، معلمان، مدیران و سیاستمداران باید کاری کنند که بچه‌های ما خیلی بهتر از ما باشند.

وی افزود: ما نباید به این وضعیت قانع باشیم. باید کاری کنیم که از همه بهتر شویم. شاید من نتونم، اما راه را خواهم رفت. باید «من»ها به «ما» تبدیل شوند. کلاس با تیم شکل می‌گیرد. همه انسان‌ها این توانمندی را دارند، کافی است بیدار شوند و یک ضربه (انگیزه) به آنها بخورد.