گزارش|

شب یلدا سنتی کهن از تاریکی تا روشنایی

شب یلدا، بلندترین شب سال، آیینی کهن از ایران باستان است که تا امروز ادامه یافته و همچنان نمادی از امید، صبر و همبستگی خانواده‌ها به شمار می‌آید در این شب، خانواده‌ها در کنار یکدیگر جمع می‌شوند، قصه‌ها و خاطرات کهن را مرور می‌کنند و با خوراکی‌های نمادین مانند انار، هندوانه و آجیل سفره‌ای پر از شادی و برکت می‌چینند.

کد خبر: ۱۳۴۵۶۱۲

يکشنبه - ۳۰ آذر ۱۴۰۴ / December 21, 2025

به گزارش خبرنگار گروه استان‌های خبرگزاری دانشجو، شب یلدا یکی از کهن‌ترین و ماندگارترین آیین‌های ایرانی است که ریشه‌های آن در تاریخ و فرهنگ ایران باستان جای دارد. این شب که با بلندترین شب سال هم‌زمان است، در نگاه ایرانیان تنها یک پدیده طبیعی نبود، بلکه مفهومی عمیق و نمادین داشت. یلدا نماد صبر در برابر سختی‌ها، امید به روشنایی و باور به پیروزی نور بر تاریکی است. ایرانیان از دیرباز باور داشتند که پس از هر تاریکی، روشنایی در راه است و شب یلدا بهترین نمونه این اندیشه در طبیعت به شمار می‌آید.

توجه ایرانیان باستان به طبیعت و گردش زمان

ایرانیان باستان ارتباط نزدیکی با طبیعت داشتند و تغییر فصل‌ها، حرکت خورشید و دگرگونی روز و شب را با دقت مشاهده می‌کردند. آنها متوجه شده بودند که پس از شب یلدا، روز‌ها به‌تدریج بلندتر می‌شود و این موضوع را نشانه‌ای از زایش دوباره خورشید می‌دانستند. به همین دلیل، شب یلدا برای آنها زمانی مقدس بود که پایان سلطه تاریکی و آغاز دوره‌ای تازه را نوید می‌داد. این نگاه عمیق به طبیعت، پایه‌گذار بسیاری از جشن‌ها و آیین‌های ایرانی شد.

در باور‌های کهن ایرانی، تاریکی نماد بدی، ترس و ناپایداری بود و روشنایی نماد خوبی، دانایی و زندگی. مردم اعتقاد داشتند که در طولانی‌ترین شب سال، نیرو‌های منفی قدرت بیشتری دارند، به همین دلیل تنها ماندن در این شب خوش‌یمن نبود. برای مقابله با این باور، خانواده‌ها و افراد یک جامعه در کنار هم جمع می‌شدند و با روشن کردن آتش، گفت‌و‌گو و شادی، این شب را پشت سر می‌گذاشتند. همین دورهمی‌ها باعث شد شب یلدا به جشنی اجتماعی و خانوادگی تبدیل شود.

معنای واژه یلدا و پیوند آن با مفهوم زایش

واژه یلدا به معنای زایش و تولد است و به تولد دوباره خورشید اشاره دارد، هرچند این واژه در دوره‌های بعد وارد زبان فارسی شد، اما مفهوم آن کاملاً با باور‌های ایرانی هماهنگ بود. زایش نور پس از طولانی‌ترین شب، نشانه‌ای از امید و شروعی تازه به شمار می‌رفت. این مفهوم باعث شد یلدا نه‌تنها جشنی طبیعی، بلکه آیینی فلسفی و معنوی باشد که به انسان یادآوری می‌کند هیچ تاریکی همیشگی نیست.

یکی از نکات قابل توجه درباره شب یلدا، تداوم آن در طول تاریخ است. با وجود تغییر حکومت‌ها، دین‌ها و سبک زندگی، این آیین همچنان پابرجا مانده است. دلیل این ماندگاری را می‌توان در پیوند عمیق یلدا با خانواده و زندگی روزمره مردم جست‌و‌جو کرد. شب یلدا جشنی ساده، صمیمی و مردمی است که برای برگزاری آن به امکانات خاصی نیاز نیست و همین سادگی باعث شده در همه دوران‌ها قابل اجرا باشد.

خانواده در شب یلدا نقش اصلی را ایفا می‌کند. این شب فرصتی است که اعضای خانواده، فارغ از مشغله‌های روزمره، در کنار یکدیگر جمع شوند. در گذشته، خانواده‌ها گسترده‌تر بودند و چند نسل در کنار هم زندگی می‌کردند. شب یلدا فرصتی بود که همه در خانه بزرگ خانواده گرد هم بیایند و پیوند‌های خویشاوندی را تقویت کنند. این گردهمایی‌ها حس تعلق، امنیت و همدلی را در میان اعضای خانواده افزایش می‌داد.

جایگاه بزرگ‌تر‌ها در آیین شب یلدا

بزرگ‌تر‌ها ستون اصلی شب یلدا محسوب می‌شوند. آنها نه‌تنها میزبان این شب هستند، بلکه نقش مهمی در حفظ و انتقال سنت‌ها دارند. حضور پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها به این شب معنا و عمق بیشتری می‌بخشد. آنها با روایت خاطرات، داستان‌های قدیمی و تجربه‌های زندگی، پلی میان گذشته و حال ایجاد می‌کنند. برای نسل جوان، شنیدن این روایت‌ها فرصتی برای شناخت ریشه‌های فرهنگی و خانوادگی خود است.

شب یلدا تنها یک شب شادی نیست، بلکه زمانی برای یادگیری نیز به شمار می‌آید. بزرگ‌تر‌ها در قالب داستان و گفت‌و‌گو، ارزش‌هایی مانند احترام، صبر، قناعت، همکاری و مهربانی را به نسل‌های بعد منتقل می‌کنند. این آموزش‌ها به‌صورت غیرمستقیم و در فضایی صمیمی انجام می‌شود و تأثیر عمیقی بر شخصیت کودکان و نوجوانان می‌گذارد.

پذیرایی در شب یلدا از گذشته‌های دور اهمیت ویژه‌ای داشته است. خوراکی‌های این شب تنها برای سیر شدن نبودند، بلکه هرکدام معنا و نماد خاصی داشتند. انار با دانه‌های سرخ خود نماد زندگی، شادی و زایش بود و به‌نوعی یادآور خورشید به شمار می‌رفت. هندوانه نیز نماد سلامتی و مقاومت در برابر سرمای زمستان بود و باور بر این بود که خوردن آن باعث می‌شود انسان در فصل سرما کمتر بیمار شود.

میوه‌ها و آجیل نشانه‌ای از برکت

در کنار انار و هندوانه، میوه‌هایی مانند سیب، گلابی و انگور خشک و همچنین انواع آجیل در سفره یلدا قرار می‌گرفت. این خوراکی‌ها نماد برکت، نعمت و فراوانی بودند و نشان می‌دادند که انسان با تلاش خود می‌تواند از دل طبیعت روزی به دست آورد. تقسیم این خوراکی‌ها میان اعضای خانواده، حس مشارکت و همدلی را تقویت می‌کرد.

شب یلدا زمانی برای گفت‌و‌گو، شعرخوانی و سرگرمی‌های جمعی بود. در دوره‌های بعد، فال گرفتن به‌ویژه فال حافظ به یکی از بخش‌های جذاب این شب تبدیل شد. افراد با نیت‌های مختلف فال می‌گرفتند و اشعار را تعبیر می‌کردند. این رسم باعث می‌شد فضای جمع شادتر شود و افراد احساس نزدیکی بیشتری به یکدیگر پیدا کنند.

در دنیای امروز با وجود تغییر سبک زندگی و گسترش فناوری، شب یلدا همچنان جایگاه خود را حفظ کرده است. هرچند شکل برگزاری آن ساده‌تر شده، اما اصل دورهمی و باهم‌بودن همچنان مهم است. حتی ایرانیان خارج از کشور نیز تلاش می‌کنند با برگزاری شب یلدا، پیوند خود را با فرهنگ و هویت ایرانی حفظ کنند.

در مجموع، شب یلدا یکی از ارزشمندترین آیین‌های فرهنگی ایران است که از ایران باستان تا امروز ادامه یافته است. این شب نمادی از امید، صبر، همبستگی خانوادگی و احترام به بزرگ‌ترهاست. شب یلدا به ما یادآوری می‌کند که حتی در طولانی‌ترین شب‌ها نیز می‌توان با کنار هم بودن، گرما، روشنایی و امید را زنده نگه داشت. حفظ این آیین کهن، در حقیقت پاسداری از هویت فرهنگی و تاریخی ماست و انتقال آن به نسل‌های آینده وظیفه‌ای مهم برای همه ما به شمار می‌آید.