امام علي (ع): عباس مانند فرزند کبوتر معارف را از من فرا گرفت

حضرت ابوالفضل(ع)، بسان ماه تابان از خورشید وجود پدر، نور می گرفت و با فراستی چشمگیر و دقتی فراوان، خوشه چین خرمن حقایق ولایت بود. علی (ع) درباره دانش اندوزی فرزند خود چنین می فرماید: «همانا فرزندم عباس، در کودکی علم آموخت و بسان فرزند کبوتر که از مادرش آب و غذا می گیرد، معارف را از من فرا گرفت.»

کد خبر: ۱۳۴۷۷۱

چهارشنبه - ۱۵ تير ۱۳۹۰ / July 06, 2011

گروه معارف «خبرگزاري دانشجو»؛ گفتار معصومان (ع)، سرآمد سخنان انسان هاست؛ عبارت های زرین شخصیت های بزرگی که از تابش دانش الهی بهره برده اند، از هر افراط و تفریطی پیراسته است و حقیقت را چنان که هست، نشان می دهد.

سخنان معصومان (ع) در مورد شخصیت حضرت ابوالفضل (ع)، گستره ای وسیع در برابر دیدگان انسان می گشاید و آدمی را به بلندای عظمت آن بحر صدق و صفا رهنمون می سازد.

امام علي (ع): عباس مانند فرزند کبوتر که از مادر، آب و غذا می گیرد، معارف را از من فرا گرفت

حضرت ابوالفضل (ع)، بسان ماه تابان از خورشید وجود پدر، نور می گرفت و با فراستی چشم گیر و دقتی فراوان، خوشه چین خرمن حقایق ولایت بود. علی (ع) درباره ی دانش اندوزی فرزند خود چنین می فرماید: «همانا فرزندم عباس، در کودکی علم آموخت و بسان فرزند کبوتر که از مادرش آب و غذا می گیرد، معارف را از من فرا گرفت.»

اميرالمومنين (ع) در شأن فرزند برومندشان حضرت ابوالفضل (ع)، در آن هنگام که در بستر شهادت بودند، پس از آنكه او را طلبیده و به سینه شان چسباندند، فرمودند: «بزودی در روز قیامت، چشمم به وسیله تو روشن می گردد.»

امام حسين (ع): اي عباس تو در راه خدا به طور کامل جهاد کردی

امام حسین علیه السلام در شأن حضرت عباس (ع) گفتارهای متعددی دارد؛ از آن جمله اینکه در عصر تاسوعا، امام حسین (ع) به ابوالفضل (ع) فرمود: «برادرم! جانم به قربانت، سوار بر اسب شو و نزد دشمن برو و...» در این عبارت، امام حسین (ع) با عالی ترین تعبیر، یعنی «جانم به قربانت» ، محبت خود را به حضرت عباس (ع) ابراز می دارد و با چنین گفتاری که بیانگر اوج عظمت مقام حضرت عباس (ع) است، ايشان را می ستاید.

نقل شده که سیدالشهدا(ع) پس از گریستن شدید خطاب به قمر بنی هاشم(ع) فرمود: «برادرم! خداوند پاداش نیک به تو بدهد. تو در راه خدا به طور کامل جهاد کردی.»

امام سجاد (ع): همه شهدا به منزلت عباس در روز قیامت غبطه می خورند

بزرگی و عظمت مقام عباس بن علی (ع) به گونه ای است که امامان معصوم (ع) در موارد متعدد بر فداکاری ها، جانبازی ها و عظمت شخصیت آن بزرگوار تأکید فرموده اند.

امام سجاد علیه السلام که خود در کربلا حضور داشت و شاهد فداکاری های عمویش بود، درباره حضرت عباس(ع) می فرماید: «خداوند، عمویم عباس را رحمت کند که با ایثار و جانبازی، در راه برادرش جانبازی کرد تا آن که دست هایش قطع شد و خداوند به جای آن، دو بال به او داد که با آن ها به همراه فرشتگان در بهشت پرواز کند؛ همان گونه که برای جعفربن ابوطالب قرار داده شد. عباس را در پیشگاه خداوند منزلتی است که در روز قیامت، همه ی شهدا به آن غبطه می خورند».

امام صادق (ع): عباس (ع) در راه جنگجویان بدر و مجاهدان راه خدا گام نهاد

امام صادق (ع)، حضرت ابوالفضل العباس (ع)را به عنوان کسی معرفی می کند که از ایمان استوار و بینش نافذ برخوردار بوده و در راه امام بزرگوارش به جهاد برخاسته است. ایشان می فرماید: «عمویم عباس، بصیرتی نافذ و ایمانی محکم داشت. او به همراه برادرش حسین علیه السلام جهاد کرد و به افتخار شهادت رسید».

آن حضرت همچنین درباره اخلاص و ارزش جهاد حضرت عباس (ع) می فرماید: «شهادت می دهم و خدا را شاهد می گیرم که تو در راه جنگجویان بدر و مجاهدان راه خدا گام نهادی و در جهاد با دشمنان خدا، اخلاص ورزیدی و در نصرت اولیای خدا، خلوص نشان دادی و از دوستانش دفاع کردی... شهادت می دهم که تو هر چه در توان داشتی، انجام دادی.»

امام صادق (ع) در بخشی از زیارت نامه حضرت عباس (ع) مي فرمايند: «شهادت می دهم که تو (در برابر جانشینان رسول اکرم صلی الله علیه و آله )در مقام تسلیم بودی، امام حسین (ع) را تصدیق کردی، به حجت خدا وفادار ماندی و خیرخواه امام خود بودی».

امام صادق (ع): اي عباس، خداوند وسیع ترین منزل بهشتی و برترین غرفه فردوس را به تو بخشید

ایشان همچنین به تبیین جایگاه والای عباس بن علی (ع) می پردازد و می فرماید: «در برابر این همه فداکاری، خداوندبزرگ تو را در جمع شهیدان قرار داد، روانت را با ارواح نیکبختان هم نشین ساخت، وسیع ترین منزل بهشتی و برترین غرفه فردوس را به تو بخشید و یادت را در ملأ اعلی بلند ساخت.»

امام هادي (ع): سلام بر ابوالفضل العباس، آنکه دنیا را وسیله آخرت قرار داد

در بخشی از زیارت نامه امام هادی (ع) از زبان ايشان سخنانی با این مضامین به حضرت عباس (ع) می گوییم:
«سلام بر ابوالفضل العباس، پسر امیرمؤمنان (ع)! آنکه با کمال مواسات، ایثار و برادری، جانش را نثار برادرش حسین (ع) کرد؛ آنکه دنیا را وسیله آخرت قرار داد؛ آنکه خود را فداکارانه فدای برادر نمود؛ آنکه نگهبان دین و سپاه حسین (ع) بود و....»/انتهاي پيام/