نگاهي به فيلم «فوتبالي‌ها» اثر سيامك خواجه‌وند؛

اخراجي‌ها، افراطي‌ها، فوتبالي‌ها ... و داستان ادامه دارد

فيلم «فوتبالي‌ها» حكايت تلخ سينماي امروز ايران است كه حالا ديگر دارد همه را دچار آلرژي و افسردگي و روان پريشي و مشكلات حاد ديگر مي‌كند.

کد خبر: ۱۳۴۹۱۶

چهارشنبه - ۱۵ تير ۱۳۹۰ / July 06, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ شاهكار پشت شاهكار، يكي از ديگري ديدني تر، جذاب تر، حرفه اي تر و سينماي تر؛ تلاش مستمر و مداوم سينماگران نسبتا محترمي كه در حال هر چه مستحكمتر كردن پايه هاي ابتذال در سينماي ايران هستند.

سينمايي عقب مانده و مفلوك كه كارش به جاي رسيده كه شاهد اكران آثار بلاهات بار و سخره پيشه و مزخرفي مثل «فوتبالي ها»ست؛ فيلم هايي كه بزرگترين ضربه را به انديشه و شعور مخاطب وارد مي كنند و بهترين و سريعترين راه براي تيشه زدن به ريشه سينماي اصيل و فاخر به معناي درست كلمه هستند، فيلم هايي كه سينما مطلقا برايشان ارزشي ندارد و تنها و تنها گيشه و جيب مخاطبان را هدف گرفته اند و در اين ميانه كيست كه به داد اين سينما و سينماگران اصيل و مهجورش برسد؟!

يك تيم فوتبال پرحاشيه قرار است با شركت در يك مسابقه فوتبال حساس، شانس خود را براي حضور در ليگ برتر امتحان كند، اما بي كفايتي مسئولان باشگاه بحران هايي براي تيم و اعضاي آن به وجود مي آورد و عجيب است كه اين داستانك نيم بند و سطحي در پس ظاهر بي رمق و كليشه اي و بلاهت بارش چه ربط نسبتا دقيقي با پشت صحنه سينماي امروز ايران دارد.

در فيلم «فوتبالي ها» قرار است يك آدم حمامي را به جاي يك مربي برزيلي جا بيندازند و همين مسئله باعث ايجاد موقعيتي عميقا مضحك، بلاهت بار و دردآور مي شود كه از فرط گريه آور بودنش مي شود قاه قاه زد زير خنده؛ احساس نمي كنيد اين وضعيت درماتيك و بلكه تراژيك مقادير قابل توجهي شبيه وضعيت و حال و روز سينماي امروز ايران باشد؟!

آدم هايي كه سر جاي خودشان نيستند و عوضي آمده اند و در منصب و كاري كه اشغال كرده اند، هيچ وجاهت و احاطه دانشي و بينشي ندارند و اساسا از آن سر در نمي آورند.

فيلم «فوتبالي ها» حكايت تلخ سينماي امروز ايران است كه حالا ديگر دارد همه را دچار آلرژي و افسردگي و روان پريشي و مشكلات حاد ديگر مي كند.

پس از سلسله فيلم هاي «اخراجي ها»، فيلم حيرت آور و محيرالعقول «افراطي ها» كه در ابتذال و وحشي گري فكري و عملي در نوع خود كم نظير بود، حالا چشممان به جمال «فوتبالي ها» روشن شده است.

ديگر نگاه كردن به سردر سينماها كار سخت و خجالت آوري شده كه هر سينماگر باشرف و منتقد دلسوز و دردمندي را از زنده بودنش پشيمان مي كند.

اين بود نتيجه شعارهاي خوش آب و رنگ مسئولان بشدت باكفايت معاونت سينماي وزارت ارشاد كه مي گفتند: ديگر اجازه نمي دهيم فيلم مبتذل در سينماهاي كشور به نمايش درآيد!

«فوتبالي ها» نه ساختاري دارد كه بشود درباره اش گفت و نه مضمون درست و درماني كه بخواهيم درباره اش حرف بزنيم؛ اشاره به همين نكته بسنده است كه فيلم محصول بداهت هاي بلاهت بار و نمونه جديد از الگوي فيلم فارسي هاي مبتذل و سخيف زمان شاه است كه ماحصل اصلي و نتيجه جدي و دستاورد مهمش توهين به شعور مخاطب است به فجيع ترين شكل ممكن./انتهاي پيام/