گزارش|

منشورِ «خادمِ شهدا»؛ بازخوانی سیره شهید حاج قاسم سلیمانی در تکریم فرزندان شهدا به بهانه یک یادداشت منتشر نشده + تصویر و متن یادداشت

حاج قاسم سلیمانی نه در قامت یک فرمانده نظامی، بلکه در نقش پدری دلسوز، پیوندی ناگسستنی با خانواده شهدا داشت. امروز با رونمایی از یادداشت تازه منتشر شده ایشان، دریچه جدیدی به عمق نگاه عرفانی و اخلاقی وی نسبت به خدمت‌گزاران این عرصه گشوده شده است؛ نگاهی که خدمت به یتیمان شهدا را «عبادت» و نوعی «شهادت» می‌داند.

کد خبر: ۱۳۴۹۵۷۷

يکشنبه - ۰۷ دی ۱۴۰۴ / December 28, 2025

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، آیین رونمایی از دستخط منتشرنشده این شهید والامقام درباره خانواده شهدا عصر امروز برگزار شد. شهید حاج قاسم سلیمانی در بخشی از این یادداشت به پاسداشت خادمین شهدا نوشته است:

یادداشت ماندگار: خدمت به خانواده شهدا، پاداش شهادت دارد

شهید حاج قاسم سلیمانی در یادداشتی که اخیراً به مناسبت پاسداشت خادمین شهدا منتشر شده، با ادبیاتی سرشار از خضوع، خدمت به این قشر را غیرقابل ارزش‌گذاری توصیف کرده است. بخشی از این یادداشت به شرح زیر است:

«انسانی که توفیق پیدا می‌کند به چنین شایستگان برگزیده ای خدمت کنند، اجرا و یقینا اجر و نوعی شهادت و مجاهدت است. ضمن اینکه نشاندن لبخند بر لبان یتیمانی که هستی خود را در راه خداوند سبحان داده اند و در دوره نیاز خود را به خاطر آسایش و امنیت دیگران از لذت بخش ترین و معنوی ترین هدیه الهی در این عالم خاکی یعنی پدر محروم نموده اند خدمتی غیر قابل ارزش گذاری است.

خداوند سبحان شما را از پاداش شهادت و شفاعت شهیدان و برخورداری از همجواری با آنان بهره مند فرماید، بدانید هر قدم شما در این راه عبادت است انشالله مورد قبول خداوند منان واقع شود.»

تکریم خانواده شهدا، به‌ویژه فرزندان شهید، نه یک برنامه تشریفاتی، بلکه بخشی از هویت و مرام اخلاقی سردار سلیمانی بود. او خود را «فرزند شهدا» و «خادم» آن‌ها می‌دانست و رابطه‌ای که با این خانواده‌ها داشت، فراتر از یک مسئولیت نظامی و بیشتر شبیه به یک پیوند عمیق عاطفی و پدرانه بود.

تکریم خانواده شهدا؛ فراتر از تشریفات

سیره عملی حاج قاسم نشان می‌دهد که او خانواده شهدا را «چشم و چراغ» جامعه می‌دانست. در نگاه او، تکریم این خانواده‌ها نه یک برنامه اداری و تشریفاتی، بلکه بخشی از هویت و مرام اخلاقی‌اش بود. او خود را «فرزند شهدا» می‌نامید و معتقد بود:

اولویت در اوج بحران: در سخت‌ترین روزهای نبرد با داعش در سوریه و عراق، تماس تلفنی با فرزندان شهدا یا پیگیری وضعیت درمانی والدین آن‌ها هرگز از دستور کار او خارج نمی‌شد.

پدرانگی بی‌مرز: حاج قاسم مرزی میان فرزندان شهدای ایرانی، افغانستانی (فاطمیون) یا لبنانی نمی‌دید. او در دیدارهای صمیمی، روی زمین می‌نشست، با کودکان بازی می‌کرد و به درددل‌هایشان گوش می‌داد تا جای خالی «هدیه الهی یعنی پدر» کمتر احساس شود.

اخلاص در محبت: او به دنبال دوربین و گزارش کار نبود. بسیاری از خدمات او به خانواده شهدا سال‌ها پس از شهادتش و از زبان خودِ آن خانواده‌ها روایت شد.

نشاندن لبخند؛ بزرگترین جهاد

همان‌طور که در دست‌خط ایشان آمده است، حاج قاسم «نشاندن لبخند بر لب یتیمان شهدا» را خدمتی هم‌تراز با شهادت می‌دید. او با درک عمیق از ایثار این کودکان که «هستی خود را برای امنیت دیگران داده‌اند»، به همگان آموخت که بزرگترین عبادت در جمهوری اسلامی، تکریم و نوکری برای این بازماندگان عزیز است.