مشاهده پرنده کمیاب «زاغ‌بور» در پارک ملی توران سمنان در فصل زمستان + فیلم

در حالی که سرمای زمستان بر پهنه بیابان‌های ایران سایه افکنده، خبر خوشی از قلب طبیعت کشور به گوش می‌رسد: ثبت حضور زاغ‌بور، پرنده‌ای اندمیک و منحصر‌به‌فرد ایران، در پارک ملی توران.

کد خبر: ۱۳۴۹۷۵۰

دوشنبه - ۰۸ دی ۱۴۰۴ / December 29, 2025

به گزارش گروه استان‌های خبرگزاری دانشجو، این پرنده زیبا و کمیاب، که تنها در زیست‌بوم‌های بیابانی و نیمه‌بیابانی کشورمان زندگی می‌کند، نمادی از تنوع زیستی غنی ایران است و مشاهده آن در این فصل سرد، نویدبخش پایداری اکوسیستم‌های حساس منطقه به شمار می‌رود.

سعید یوسف‌پور، مدیرکل حفاظت محیط‌زیست استان سمنان با ابراز خرسندی از این رویداد، تأکید کرد: حضور زاغ‌بور در زمستان نشان‌دهنده موفقیت برنامه‌های حفاظتی در پارک ملی توران است.

{$sepehr_key_7328}

او افزود: این گونه، با جمعیت محدود و پراکنش جغرافیایی خاص، همواره در کانون توجه پژوهشگران و طبیعت‌دوستان قرار داشته و حفاظت از زیستگاه‌های آن، یکی از اولویت‌های کلیدی سازمان حفاظت محیط‌زیست ایران محسوب می‌شود.

زاغ‌بور نه تنها نقش مهمی در زنجیره غذایی بیابان ایفا می‌کند، بلکه به عنوان شاخصی برای سلامت اکولوژیکی مناطق خشک عمل خواهد کرد.

پارک ملی توران، که به عنوان یکی از ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره یونسکو شناخته می‌شود، پناهگاهی امن برای گونه‌های ارزشمند دیگری همچون یوزپلنگ آسیایی، گورخر ایرانی و پرندگان شکاری است.

این پارک وسیع در استان سمنان، با چشم‌انداز‌های خیره‌کننده بیابانی و تنوع زیستی منحصر‌به‌فرد، بار دیگر اهمیت خود را در حفظ میراث طبیعی کشور برجسته کرده است. ثبت زاغ‌بور در این روز‌های سرد، یادآوری می‌کند که طبیعت ایران، حتی در برابر چالش‌های اقلیمی، با استقامت و زیبایی خودنمایی می‌کند.

این مشاهده، که توسط تیم‌های پایش محیط‌زیست ثبت شده، فرصتی است برای جلب توجه عمومی به اهمیت حفاظت از گونه‌های اندمیک. دوستداران طبیعت می‌توانند با حمایت از برنامه‌های اکوتوریسم پایدار در توران، در حفظ این گنجینه‌های زنده سهیم شوند.

سازمان محیط‌زیست نیز اعلام کرده که تلاش‌ها برای گسترش مناطق حفاظت‌شده و نظارت مداوم بر زیستگاه‌ها ادامه خواهد یافت تا نسل‌های آینده نیز بتوانند از زیبایی‌های زاغ‌بور و دیگر ساکنان توران لذت ببرند. این مشاهده، نه تنها یک ثبت علمی است، بلکه داستانی الهام‌بخش از همزیستی انسان و طبیعت در سرزمینی کهن، جایی که هر پرنده‌ای می‌تواند نمادی از امید و پایداری باشد.

{$sepehr_media_3231695_600_400}