فایننشال تایمز تحلیل کرد؛

آمریکا از مداخله غیرقانونی در ونزوئلا و ربایش مادورو پشیمان خواهد شد

روزنامه «فایننشال تایمز» اقدام آمریکا به ربایش رئیس‌جمهور ونزوئلا و همسرش را «پرخطر» توصیف کرد و هشدار داد که این مداخله بی‌قانونی، آمریکا و جهان را پشیمان خواهد کرد.

کد خبر: ۱۳۵۳۰۱۰

دوشنبه - ۱۵ دی ۱۴۰۴ / January 05, 2026

گروه بین‌الملل خبرگزاری دانشجو؛ روزنامه بریتانیایی «فایننشال تایمز» در گزارشی به حمله آمریکا به ونزوئلا و ربایش رئیس‌جمهور نیکلاس مادورو و همسرش پرداخته و این اقدام را «پرخطر» توصیف کرده و هشدار داده است که آمریکا و جهان از آن پشیمان خواهند شد.

ترامپ همواره تمایل خود به مداخله در ونزوئلا را نشان داده بود. در اواخر سال گذشته، دولت او ناوگانی در کارائیب مستقر کرد، قایق‌هایی را که به قاچاق مواد مخدر متهم شده بودند هدف حمله قرار داد، شبه محاصره دریایی ایجاد کرد و تانکرهای نفتی ونزوئلا را توقیف نمود. همزمان، کمپین روابط عمومی برای توجیه این مداخله شدت گرفت و مادورو را «رئیس غیرقانونی و رهبر یک باند مواد مخدر» معرفی کردند.

حمله آمریکا به کشوری سرکوبگر و نفت‌خیز و ربایش مادورو و همسرش، هرچند استثنایی بود، کاملاً غیرمنتظره نبود. اما تعجب‌آور نحوه اعلام ترامپ بود که آمریکا «به طور موقت» امور ونزوئلا را مدیریت خواهد کرد و با وقاحت اعلام کرد که شرکت‌های نفتی آمریکایی «در صنعت نفت دخالت و کنترل خواهند کرد».

این اقدام، شاید بیش از هر چیز دیگر در دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ، رفتار پرخطر و خودخواهانه آمریکا را نشان می‌دهد. منتقدان جنگ عراق ۲۰۰۳ معمولاً می‌گفتند انگیزه آن تا حدودی نفت بود، اما مداخله در ونزوئلا به‌وضوح با نفت مرتبط است؛ چرا که این کشور دارای بزرگ‌ترین ذخایر نفتی جهان است.

با آغاز سال دوم دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ، پیام او روشن شد: آمریکا تنها از محدودیت‌های قوانین بین‌المللی پس از ۱۹۴۵ آزاد نیست، بلکه هر زمان بخواهد در امور نیمکره غربی و شاید سایر مناطق نیز مداخله می‌کند.

نقض آشکار حاکمیت یک کشور مهم در آمریکای جنوبی، پیامی تیره به جهان می‌دهد و به تقویت این باور کمک می‌کند که آمریکا فقط یک کشور منافق نیست، بلکه ترامپ آماده رهبری جهانی است که در آن قانون تحت سلطه قدرت قرار دارد. هیچ تلاشی برای کسب موافقت کنگره یا حتی تأیید نمادین سازمان ملل انجام نگرفت.

رهبران جهان ممکن است از رفتار ترامپ تشویق شوند، و این امر به غرب در جلب حمایت جهانی، مثلاً علیه تهاجم روسیه به اوکراین، آسیب خواهد زد. برای ونزوئلا، به نظر می‌رسد ترامپ چندان نگران پیامدهای بعدی نیست.

عملیات ربایش مادورو نمونه‌ای از برنامه‌ریزی و اجرا بود. روشن نیست که آیا کاخ سفید قصد تغییر بنیادین نظام را دارد یا خیر. در یک کنفرانس مطبوعاتی، ترامپ رهبر مخالفان و برنده جایزه صلح نوبل، ماریا کورینا ماتچادو، را کم‌اهمیت جلوه داد و هیچ اشاره‌ای به انتخابات جدید یا نامزد مخالف در انتخابات ۲۰۲۴ نکرد.

آمریکا در دهه‌های اخیر خطرات سرنگونی رهبران کشورها بدون برنامه برای پس از آن را تجربه کرده و به نظر می‌رسد همان اشتباه را دوباره تکرار می‌کند. ترامپ، در پی دستورکار «اول آمریکا»، بی‌پروا عمل می‌کند و این رفتار آخرین، پشیمانی آمریکا و جهان را به همراه خواهد داشت.