چالش اوسمار در خط حمله پرسپولیس| علیپور و سرگیف چگونه کنار هم بازی می‌کنند؟

با جذب ایگور سرگیف در نقل‌وانتقالات زمستانی، پرسپولیس حالا دو مهاجم نوک ملی‌پوش و گران‌قیمت در اختیار دارد؛ مسئله‌ای که بیش از تقویت خط حمله، چالش تازه‌ای برای اوسمار ویرا رقم زده است.

کد خبر: ۱۳۵۳۹۳۱

چهارشنبه - ۱۷ دی ۱۴۰۴ / January 07, 2026

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، در نیم‌فصل نخست، بخش زیادی از هواداران و پیشکسوتان پرسپولیس معتقد بودند تیم فعلی به جذب یک مهاجم نوک، آن هم از نوع خارجی، نیاز دارد. این مطالبه زمانی جدی‌تر شد که علی علیپور پس از شروعی امیدوارکننده در دوران سرمربیگری اوسمار، از گلزنی فاصله گرفت و در هفت مسابقه متوالی نتوانست نام خود را در فهرست گلزنان ثبت کند.

با این حال، باشگاه پرسپولیس در نقل‌وانتقالات زمستانی و مطابق اولویت‌های اعلام‌شده از سوی اوسمار، اقدام به جذب مهاجم کرد و ایگور سرگیف ازبکستانی به عنوان نخستین خرید زمستانی سرخ‌ها معرفی شد. سرگیف با قراردادی قابل توجه به پرسپولیس پیوست و کارش را آغاز کرد، اما حالا سؤال اصلی اینجاست که اوسمار چگونه می‌خواهد از دو مهاجم نوک ملی‌پوش و پرهزینه خود به‌صورت همزمان استفاده کند.

سیستم پایه مورد نظر اوسمار در این فصل، مشابه دوران قبلی حضورش در پرسپولیس، ترکیبی از ۲-۴-۴ است که در جزئیات می‌توان آن را ۱-۱-۴-۴ دانست؛ سیستمی که در آن یک مهاجم سایه پشت سر مهاجم نوک بازی می‌کند و تنها یک مهاجم کلاسیک در ترکیب اصلی حضور دارد. اگر اوسمار بخواهد با همین ساختار به کار ادامه دهد، ناچار است یکی از این دو مهاجم را روی نیمکت بنشاند؛ تصمیمی که رقابتی داغ و حساس میان علیپور و سرگیف ایجاد خواهد کرد. در چنین شرایطی پیش‌بینی می‌شود اوسمار در ابتدا به علیپور میدان دهد و سرگیف را به‌عنوان گزینه جانشین وارد بازی کند؛ فرصتی که اگر مهاجم ازبک از آن به‌خوبی استفاده کند، ممکن است جایگاه این دو در ترکیب اصلی و نیمکت تغییر کند و پرسپولیس از این رقابت سود ببرد.

سناریوی دوم، استفاده همزمان از هر دو مهاجم است. در این حالت علی علیپور که پیش‌تر تجربه بازی در نقش مهاجم مکمل را کنار مهدی طارمی داشته، می‌تواند عقب‌تر از سرگیف و در پست مهاجم سایه به میدان برود. این چیدمان اگرچه ترکیب پرسپولیس را تهاجمی‌تر و خطرناک‌تر نشان می‌دهد و احتمالاً با استقبال هواداران همراه می‌شود، اما معادلات خط میانی را پیچیده‌تر خواهد کرد. در بازی‌های قبلی، بازیکنانی چون بیفوما، عالیشاه، شکاری و عمری در نقش مهاجم سایه ایفای نقش می‌کردند و با قرار گرفتن علیپور در این پست، شانس بازی این نفرات کاهش می‌یابد.

در این صورت، عالیشاه و بیفوما باید صرفاً برای حضور در پست هافبک چپ با اورونوف رقابت کنند، عمری در هافبک راست با بازیکنانی چون محمدامین کاظمیان و محمدحسین صادقی روبه‌رو می‌شود و رضا شکاری نیز ناچار است یک خط عقب‌تر رفته و با نفراتی مانند سروش رفیعی، محمد خدابنده‌لو و حتی باکیچ برای حضور در ترکیب اصلی بجنگد.

این موضوع بُعد اقتصادی هم دارد؛ چرا که نیمکت‌نشین کردن یکی از دو مهاجم نوک فعلی از نظر مالی تصمیم ساده‌ای نیست. سرگیف برای نیم‌فصل حدود ۴۰۰ هزار دلار دستمزد دریافت می‌کند و علی علیپور نیز جزو سه چهار بازیکن گران‌قیمت پرسپولیس به شمار می‌رود. همین مسئله احتمال استفاده همزمان از این دو مهاجم را افزایش می‌دهد و باید دید اوسمار چگونه این چالش فنی و اقتصادی را در ادامه فصل مدیریت خواهد کرد.

انتهای پیام/