جايگاه كوفه در جريان‌هاي صدر اسلام-بخش چهارم و پاياني

بسياري از یاران فداكار امام حسین(ع) از کوفیان بودند

بسياري از یاران امام حسین(ع) و شخصيت‌هاى بزرگ و فداكار ايشان از میان کوفیان برخاسته بودند و در روایاتی از اهل بیت(ع) نقل شده که اهل کوفه مورد تمجید و تحسین قرار گرفته‌اند، امام باقر(ع) می‌فرمایند: ولایت ما به اهل شهرها عرضه شد، اهالی هیچ شهری همانند اهل کوفه آن را نپذیرفتند.

کد خبر: ۱۳۵۴۴۶

يکشنبه - ۱۹ تير ۱۳۹۰ / July 10, 2011

گروه انديشه «خبرگزاري دانشجو»؛ در تاریخ اسلام شهر کوفه نمونه بی وفایی و سنگ‌دلي شناخته شده است و مردمان آن شهر به پیمان شکنی شهره شده‌اند و نيز زمینه‌ساز ظلم به خاندان امام حسین(ع) بوده‌اند، حال اين سوال مطرح مي‌شود چرا امام زمان (عج) آن شهر را بعد از ظهور مرکز حکومت خود قرار می‌دهند؟ چگونه است كه اين شهر، چنين قابليتي را پيدا مي‌كند؟

کوفه در تاریخ 12 رجب سال 36ه.ق. با ورود امیرالمؤمنين (ع) به عنوان پایتخت حکومت علوی درآمد و پس از شهادت آن حضرت، حدود شش ماه، پایتخت حکومت امام حسن مجتبی (ع) بود و اینک در انتظار ظهور حضرت مهدی (عج) است تا تداوم‌بخش حکومت عدل علوی در آنجا بر سریر عدالت تکیه داده، طومار عمر ظالمان را در هم پیچد و حکومت واحد جهانی را براساس عدل و داد بنیان نهد.

يكي از دلايل اینکه این شهر به چنین سعادت‌هایی دست می‌یابد و مي‌تواند صلاحيت مركز خلافت امام زمان (عج) شدن را پيدا كند شاید به دلیل قداست و شرافت ذاتی این سرزمین باشد. روایات فراوانی در فضیلت شهر کوفه وارد شده که به چندين مورد آن اشاره می‌کنیم.

كوفه يكي از چهار شهر برگزيده خداوند

رسول اکرم (ص) در تفسیر سوره مبارکه «تین» فرمودند: «خداوند متعال چهار شهر را از میان شهرها برگزید. (در این سوره) منظور از «تین»، مدینه؛ مقصود از «زیتون»، بیت‌المقدس؛ منظور از «طور سینا»، کوفه و «البلدالأمین»، مکه می‌باشد.»

از امام علی (عج) نقل شده است روز قیامت از مردم پشت کوفه (که نجف است) هفتاد هزار محشور می‌شوند که چهر‌ه‌های آن‌ها، چون ماه درخشان است.

مطابق روايتى از اميرمؤمنان (ع) به دست مى آيد كه مسجد كوفه، خانه حضرت آدم و حضرت نوح و حضرت ادريس و مصلاّى ابراهيم خليل و خضر(ع) بوده است و يكى از چهار مسجدى است كه خداوند آن را برگزيده و در روز قيامت براى كسانى كه در آن نماز خواندند شفاعت مى‌كند؛ شفاعتى كه رد نمى‌شود و مصلاّى حضرت مهدى (عج) است و مؤمنى روى زمين نيست مگر اين كه قلبش به آن اشتياق دارد.

أبی أسامه گوید از امام صادق (ع) شنیدم که فرمودند: کوفه، روضه‌ای از روضه‌های بهشت است که قبر نوح، ابراهیم و سیصد و هفتاد پیامبر و ششصد وصی در آن‌جاست.

سبقت جستن شهر كوفه به ولايت حضرت علي (ع)

امام صادق (ع) فرمودند: یک درهم انفاق در کوفه برابر است با انفاق صد درهم در غیرکوفه و دو رکعت نماز در کوفه برابر با صد رکعت در غیرکوفه است.

رسول اکرم (ص) در یک حدیث طولانی خطاب به امیرالمؤمنين (ع) فرمودند: خداوند ولایت تو را به آسمان ها عرضه نمود. (از میان آسمان ها) آسمان هفتم سبقت جست؛ پس آن را با عرش زینت بخشید؛ سپس از میان شهرها کوفه سبقت جست، پس آن را با وجود تو زینت بخشید.

امیر مؤمنان(ع) نیز می فرمایند: اینجا (کوفه) شهر ما، جایگاه ما و اقامتگاه شیعیان ماست.

البته آنچه که باعث مزید فضیلت سرزمین کوفه گردیده است وجود مکان های خاصی نظیر «مسجد سهله» و «مسجد کوفه» است که روایات فراوانی نیز در فضیلت این دو مکان مقدس و نماز و عبادت در آن‌ها وارد شده است.

ابوحمزه ثمالى نقل مى‌كند كه امام سجّاد (ع) روزى از مدينه، صرفاً به قصد مسجد كوفه حركت كرد و دو ركعت نماز در آن به جاى آورد و دوباره سوار بر مركب شد و برگشت.

پيامبر در معراج مقابل مسجد كوفه قرار گرفت

در روايتى از امام صادق (ع) آمده است: «اگر من در نزديكى مسجد كوفه بودم اميد آن داشتم كه حتّى يك نماز در آن هم از من فوت نشود»، سپس خطاب به راوى مى فرمايند: «آيا از فضل آن آگاهى؟» عرض كرد: نه؛

امام فرمودند: «هيچ عبد صالحى و هيچ پيامبرى نبود مگر اين كه در مسجد كوفه نماز خواند، حتّى زمانى كه رسول خدا (ص) به معراج رفت جبرئيل به آن حضرت گفت: آيا مى دانى در اين لحظه در كجا هستى يا محمّد؟ فرمود: نه، عرض كرد: تو در مقابل مسجد كوفه هستى. رسول خدا (ص) فرمودند: بنابراين، از پروردگارت اجازه بگير كه فرود آيم و در آن نماز بخوانم. جبرئيل اجازه گرفت، خداوند نيز اجازه داد و پيامبر(ص) هبوط كرد و دو ركعت نماز خواند.»

آنگاه امام صادق (ع) فرمودند: نماز واجب در آن معادل هزار نماز و نماز نافله در آن معادل پانصد نماز است. در هر جهت از چهار جهت او باغى از باغ هاى بهشت قرار دارد. نشستن در آن بدون نماز و ذكر نيز، عبادت است.»

هيچ پیامبری مبعوث نشده جز اینکه در مسجد سهله نماز گزارده است

امام صادق (ع) مى فرمايند: «امير مؤمنان على(ع) به كسى كه براى درك فضيلت مسجدالأقصى بار خود را بسته بود و براى خداحافظى خدمت آن حضرت در مسجد كوفه رسيد، فرمود: زاد و راحله‌ات را بفروش و بيا در اين مسجد نماز بگذار كه نماز واجب در آن، معادل يك حجّ مقبول و نماز نافله در آن، معادل يك عمره مقبوله است... هيچ غمزده و دردمندى حاجتى از حوائجش را در اين مسجد طلب نمى‌كند مگر اين كه خداوند به او پاسخ مى‌دهد و مشكلش را برطرف مى سازد.»

حضرت صادق(ع) در حدیثي به ابوبصیر فرمودند: مسجد سهله محل اقامت قائم (ع) و اهل و عیالش است، مسجد سهله، اقامتگاه حضرت ادریس(ع) بود، مسجد سهله، اقامتگاه حضرت ابراهیم خلیل الرحمان(ع) بود.

خداوند پیامبری را مبعوث نکرده، جز اینکه در مسجد سهله نماز گزارده است. مسجد سهله، پایگاه حضرت خضر(ع) است. کسی که در مسجد سهله اقامت کند، همانند کسی است که در خیمه رسول اکرم(ص) اقامت کند. هیچ مرد و زن با ایمانی یافت نمی شود، جز اینکه دلش به سوی مسجد سهله پر نزند.

بسياري از یاران امام حسین (ع) از میان همان کوفیان بی‌وفا بودند

يكي ديگر از دلايلي كه شهر كوفه در نزد حق‌تعالي و ائمه داراي اهميت بالايي است به افرادي مربوط مي‌شود كه در اين شهر مي‌زيسته‌اند.

درست است كه مردم کوفه در یک دوره خاص پیمان‌شکنی کرده و به اهل بیت(ع) ظلم روا داشته اند ولي هیچ دلیلی وجود ندارد که این ویژگی را نسبت به تمام ساکنان آن، در تمام زمان ها صادق بدانیم؛ چراكه بسياري از یاران امام حسین(ع) و شخصيّت‌هاى بزرگ و فداكار از میان همان کوفیان بی‌وفا برخاسته بودند.

روایاتی از اهل بیت(ع) نقل شده که در آن روایات، اهل کوفه مورد تمجید و تحسین قرار گرفته اند. مثلاً امام باقر(ع) می‌فرمایند: ولایت ما به اهل شهرها عرضه شد، اهالی هیچ شهری همانند اهل کوفه آن را نپذیرفتند.

امام صادق(ع) می‌فرمایند: اهل خراسان پیشتازان ما، اهل قم یاوران ما، اهل کوفه تکیه گاه های ما و اهل این دیار (نواحی کوفه) از ما هستند و ما نیز از آنها هستیم.

عبدالله بن ولید گوید، امام صادق(ع) فرمودند: ما در هیچ شهری به اندازه کوفه دوست نداریم؛ خداوند شما (اهل کوفه) را به امری هدایت فرمود که نادان‌ها به آن آگاه نبودند./انتهاي پيام/