درخشان‌ترین فصل رونالدو نازاریو

مهاجم برزیلی پس از فتح دو جام با پیراهن بارسلونا، در کوپاآمه‌ریکا ۱۹۹۷ هم درخشید و قهرمان آن رقابت‌ها شد.

کد خبر: ۱۳۵۵۵۶۲

دوشنبه - ۲۲ دی ۱۴۰۴ / January 12, 2026

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، نخستین و درخشان‌ترین فصل رونالدو نازاریو سال ۱۹۹۷ رقم خورد. ستاره برزیلی که با داشتن قدرت فیزیکی، سرعت و توانایی تکنیکی از نظر اغلب افراد، بهترین مهاجم جهان بود توانست در ۴۹ بازی ۴۷ گل را به ثمر برساند. گل‌های او از لحاظ تیمی به بارسلونای بابی رابسون فقید کمک کرد تا دوگانه را به دست آورد. پنالتی رونالدو برابر پاری‌سن‌ژرمن باعث شد آبی‌اناری‌ها فاتح جام برندگان شوند. همچنین پیروزی این تیم برابر رئال بتیس با قهرمانی در کوپادل‌ری همراه شد. تنها نقطه سیاه این فصل ناکامی در لالیگا بود؛ جایی‌ که رئال مادرید با فابیو کاپلو قهرمان شد.

رونالدو نتوانست در فینال کوپادل‌ری برابر رئال بتیس بازی کند، چون کوپاآمه‌ریکا در راه بود. تیم ملی فوتبال برزیل به او نیاز داشت. او در بولیوی خود را برای این بازی‌ها آماده کرد. مهاجم برزیلی در جام جهانی ۱۹۹۴ و کوپا آمه‌ریکا ۱۹۹۵ نتوانسته بود بدرخشد.

این دوره از کوپاآمه‌ریکا برای رونالدو متفاوت بود. او نخستین بازی‌اش را برابر یکی از تیم‌های مهمان یعنی کاستاریکا انجام داد و توانست دو گل به ثمر برساند. با این حال تا مرحله یک‌چهارم نهایی دوباره این اتفاق تکرار نشد. مهاجم برزیلی نتوانست در پیروزی سه بر دو مقابل مکزیک و دو بر صفر برابر کلمبیا گلزنی کند. او در بازی آخر تنها یک ساعت در میدان حضور داشت. این استراحت به نفعش تمام شد و در مرحله یک‌چهارم پیش از پایان نیمه نخست دو بار دروازه پاراگوئه را باز کرد. نتیجه پایانی دو بر صفر باقی ماند و تیم ماریو زاگالو به لطف گل‌های رونالدو به نیمه‌نهایی صعود کرد. در این مرحله سلسائو کار آسانی پیش رو داشت چون حریفش پرو بود. برزیل جشنواره گل به راه انداخت و با پیروزی هفت بر صفر به فینال صعود کرد.

برزیل تا فینال همه بازی‌هایش را در شهر سانتا کروس انجام داده بود این شهر تنها ۴۰۰ متر از سطح دریا فاصله داشت. دیدار نهایی باید برابر بولیوی میزبان و در ورزشگاه ارناندو سیلس دلا پاس برگزار می‌شد که ۲ هزار و ۶۰۰ متر از سطح دریا فاصله داشت. این ورزشگاه یادآور خاطرات خوبی برای سلسائو نبود. چهار سال قبل رکورد شکست‌ناپذیری‌شان با شکست دو بر صفر به دلیل نبود اکسیژن به پایان رسید.

با این حال فینال ۱۹۹۷ بهتر از حد انتظار بود. رونالدو که به اندازه کافی استراحت کرده بود و برابر پرو تنها ۵۸ دقیقه بازی کرده بود درخشید. دنیلسون با یک گل برزیل را پیش انداخت ولی میزبان پیش از پایان نیمه نخست بازی را به تساوی رساند. با این حال رونالدو در نیمه دوم درخشید و نتیجه را دو بر یک کرد. گل زی‌روبرتو در دقایق پایانی پیروزی سلسائو را تکمیل کرد. پس از بازی رونالدو بهترین بازیکن جام معرفی شد. او با درخشش خود توانست برزیل را پس از سال ۱۹۸۹ دوباره قهرمان کوپا کند. بر این اساس رونالدو ۲۰ ساله یک فصل فوق‌العاده را به پایان رساند و در حالی به تعطیلات رفت که سه جام را فتح کرده بود. او توانست جایگاه مهمی در جهان فوتبال پیدا کند.

انتهای پیام/