چهره بدنام راست افراطی انگلیس در تجمع ضدانقلاب؛ تامی رابینسون کیست؟

حضور تامی رابینسون، چهره جنجالی راست افراطی و بنیانگذار «لیگ دفاعی انگلیس»، در تجمع ضد انقلاب مقابل دفتر نخست‌وزیر انگلیس و بازتاب آن در رسانه‌های معاند، بار دیگر توجه‌ها را به پیشینه خشونت‌طلبانه او، پرونده‌های متعدد قضایی و پیوند‌های فرامرزی حامیانش جلب کرده است.

کد خبر: ۱۳۵۵۹۵۸

دوشنبه - ۲۲ دی ۱۴۰۴ / January 12, 2026

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری دانشجو؛ رابینسون روز گذشته در جمع عناصر ضدانقلاب در لندن حاضر شد تا با حضور جنجال‌برانگیز خود، مسیر ورود آن به پوشش رسانه‌های جریان اصلی را هموار کند. او که در انگلیس به‌عنوان چهره‌ای ضد مهاجر و اسلام‌ستیز شناخته می‌شود و سابقه‌اش با تنش‌های خیابانی و پرونده‌های قضایی گره خورده است، پیش از حضور در تجمع مرکز لندن در گفت‌وگویی تلاش کرد با ادبیات تبلیغاتی، چهره‌ای «مدافع آزادی» از خود ترسیم کند و حمایت از جریان‌های معاند را در قالب دغدغه‌های حقوق بشری جا بزند.

رابینسون که نام اصلی او «استیون یاکسلی-لنون» است، از چهره‌های شناخته‌شده جریان‌های ضد مهاجر و اسلام‌ستیز در انگلیس به شمار می‌رود و از او به‌عنوان بنیانگذار «لیگ دفاعی انگلیس» یاد می‌شود، گروهی که در سال‌های گذشته، بار‌ها تجمع‌های خیابانی آن با درگیری، خشونت و تنش همراه شده است. گزارش‌های رسانه‌ای و حقوقی در انگلیس، او را نه یک کنشگر سیاسی معمول، بلکه چهره‌ای جنجالی با سابقه طولانی پرونده‌های قضایی معرفی می‌کنند.

در کارنامه قضایی رابینسون، محکومیت‌های مختلف دیده می‌شود. او در پرونده «کلاهبرداری وام مسکن» به حبس ۱۸ ماهه محکوم شد و پیش‌تر نیز بابت استفاده از گذرنامه یا سند هویتی جعلی برای سفر، به حبس ۱۰ ماهه محکوم شده بود.

یکی از پرونده‌های پرسروصدا، ماجرای نشر مطالب افتراآمیز درباره یک نوجوان پناهجوی سوری در انگلیس بود که به صدور حکم دادگاه عالی و پرداخت یکصد هزار پوند خسارت انجامید و دادگاه برای جلوگیری از تکرار افترا، حکم منع انتشار صادر کرد. اسناد رسمی قوه قضاییه انگلیس نشان می‌دهد دادگاه، محتوای ادعا‌های او را «بی‌اساس» تشخیص داد و در ادامه نیز نقض همان دستور قضایی، زمینه محکومیت‌های بعدی را فراهم کرد.

رابینسون در سال‌های اخیر تلاش کرده با بهره‌گیری از موج‌های سیاسی در آمریکا و شبکه‌های اجتماعی، خود را از یک عنصر خیابانی به نماد آزادی بیان تبدیل کند. ایلان ماسک، مالک شبکه اجتماعی ایکس، بار‌ها پیام‌های او را بازنشر کرده و حتی رابینسون در پرونده‌ای مرتبط با قوانین ضدتروریسم در انگلیس، پس از تبرئه شدن، علناً از ماسک تشکر کرد و گفت او هزینه‌های حقوقی‌اش را پرداخت کرده است.

بعد دیگر این شبکه ارتباطی، پیوند پررنگ رابینسون با محافل حامی رژیم صهیونیستی است. بر اساس گزارش‌ها رژیم اسرائیل او را به تل‌آویو دعوت کرد و در نشستی که با حضور شماری از اعضای این رژیم برگزار شد، رابینسون در حالی که مقابل پرچم انگلیس و رژیم صهیونیستی ایستاده بود سخنرانی کرد.

سابقه تجمع‌های او در انگلیس نیز نشان می‌دهد میدان‌داری رابینسون معمولاً با فضای التهاب‌آلود گره خورده است. گزارش‌های رسانه‌ای از جمله تصاویر و روایت‌های منتشرشده از تجمع بزرگ سال گذشته در مرکز لندن نشان می‌دهد بخشی از برنامه‌هایی که به نام او سازماندهی شد، با درگیری میان پلیس و گروهی از حامیانش همراه بوده و فضای خیابانی را به سمت تنش برده است.

با این حال، نکته قابل توجه فقط حضور یک چهره افراطی در یک تجمع نیست، بلکه این صحنه‌سازی نشان می‌دهد جریان ضدانقلاب و عوامل پشت‌پرده آن چگونه برای جریان‌سازی و روایت‌سازی و زنده نگه‌داشتن فشار‌های رسانه‌ای، به سراغ عناصر بدنامی مانند رابینسون می‌روند که در خود انگلیس به دلیل نفرت‌پراکنی، پرونده‌های متعدد و سابقه نقش‌آفرینی در تجمع‌های پرتنش، حاشیه‌ساز و مسئله‌دار شناخته می‌شوند. آنها دقیقاً به همین دلیل کارکرد رسانه‌ای دارند و می‌توانند با تولید جنجال، دوربین‌ها را به سمت یک تجمع کوچک‌تر بکشانند و آن را بزرگ‌نمایی کنند.

این تاکتیک، بیش از آنکه به حمایت سیاسی مربوط باشد، به مهندسی صحنه و ساختن پیوند‌های مصنوعی با فضای عمومی و رسانه‌های جریان اصلی برمی‌گردد، به این معنا که استفاده از یک چهره جنجالی، هم خوراک فوری برای شبکه‌های ماهواره‌ای و حساب‌های سازماندهی‌شده در شبکه‌های اجتماعی فراهم می‌کند و هم تلاش می‌کند با تزریق نام‌هایی آشنا به فضای خبری لندن، برای ضدانقلاب اعتبار ساختگی بسازد و قدمی به سمت جا باز کردن در رسانه‌های جریان اصلی بردارد.

در واقع، حضور رابینسون به‌مثابه یک ابزار تبلیغاتی، تلاشی است برای تبدیل یک تجمع به یک رویداد قابل پوشش، برای تحمیل روایت مورد نظر به افکار عمومی و برای القای این پیام که پروژه رسانه‌ای ضدانقلاب، پشتوانه‌ای بیرونی و شبکه‌ای پرقدرت دارد؛ شبکه‌ای که از افراد بدنام و مساله‌دار، نه به‌عنوان سرمایه سیاسی، بلکه به‌عنوان ابزار جنگ روانی و عملیات رسانه‌ای بهره می‌گیرد.