اسلام زن را گوهری در صدف گران‌بهای حجاب می‌خواهد

نبودن حریم بین مردان و زنان و معاشرت‌های آزاد و بدون قید و بند آنها در جامعه باعث بروز هیجانات و انحرافات جنسی شده، و هر دو جنس را از فعالیت مؤثر و کارآمد بازمی‌دارد.

کد خبر: ۱۳۵۶۵۳

دوشنبه - ۲۰ تير ۱۳۹۰ / July 11, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، زهرا خ؛ غریزه جنسی، غریزه ای سرکش است که اگر تحریک گردد می تواند فرد و جامعه را تا سرحد نابودی و ابتذال پیش ببرد.

کسانی كه حجاب را محدودیت و دربند نمودن زن معنا می کنند، در واقع می خواهند وی را از قلعه محکم عفاف خارج کرده، و راحتی و آسایش جنس مخالف، در تمتع و بهره گیری از وی را تأمین کنند.

متأسفانه امروز بانوان جامعه ما بدون اینکه به آثار زیانبار این تفکر، آگاه باشند کورکورانه از آن تقلید کرده، و در نتیجه نوع پوشش های غیراسلامی و غیرشرعی در اجتماع رواج یافته است.

تصور کنید هنگامی که دانشجو یا دانش آموز دختری با آرایش و لباس نامناسب بر سر کلاس درس حاضر شود هم کلاسی های وی چگونه می توانند در آرامش به تحصیل بپردازند و دختران دیگر یا به او غبطه خواهند خورد و یا درصدد برخواهند آمد که زیباتر و جذاب تر از او از خانه خارج شوند.

یا زمانی که فروشنده ای در مغازه خود با خانمی اینچنینی رو به رو شود چگونه می تواند در آرامش به کسب و کار مشغول شود و ...؟!! به هر حال اسلام با پیش بینی حجاب و حیا برای زنان نه تنها آنها را محدود نکرده، بلکه برای آنها آزادی تام در ورود به عرصه اجتماع، کارکردن و معاشرت با بیگانگان را به ارمغان آورده است؛ به صورتی که دست ناپاک هوسرانان از دسترسی به ایشان کوتاه باشد.

اسلام زن را گوهری می خواهد در صدف گرانبهای حجاب؛ که هر کسی در هر جایی نتواند به وی دست درازی کند و قانون قرار داده که مرد فقط به وسیله پیوند مقدس زناشویی، اهدای مهر و صداق و اجرای مراسمات رایج، او را به زندگی خود وارد نموده و با رعایت این شرایط اجازه کامیابی از همسر خود را داشته باشد.

اسلام دین عزت بخش و کمال طلب برای انسانهاست و در این مورد حتی شخصیت بخشی به آقایان را نیز مدنظر داشته است.

در این اندیشه ناب، مرد به واسطه محدود بودن به همسر خود و عدم امکان کامجویی بیرون خانواده از آرامش روحی و روانی برخوردار شده و در کار خود موفقیتهای بیشتری بدست می آورد.

به عبارت دیگر پوشش مناسب برای زن در رفت و آمدهای بیرون از خانه مقرر شده ؛ اما وی در داخل خانه خود آزاد است به هر صورتی که بخواهد خود را بیاراید، لباس های متنوع بپوشد و حتی برای اینکه با ظاهر آراسته در مقابل شوهر خود حاضر شود پاداش نیز دریافت می دارد.

به این ترتیب خانم ها در محیط خانوادگی با آراستگی خود، همسر و فرزندانشان را بیمه می نمایند تا به جنس مخالف خود توجه نکنند و در اجتماع با پوشاندن خویش از دید بیگانگان، آرامش خاطر برای خود و دیگران تأمین کنند.

متأسفانه در سالیان اخیر به علت تغییر در رفتار زنان و تمایل بعضی از آنها به بدحجابی میزان تجاوزات و رفتارهای ناشایست به حریم آنها افزایش یافته و به همین میزان از امنیت روحی و روانی افراد و اجتماع و پایداری خانواده ها کاسته شده است.

نتیجه این امر چیزی جز ابتذال شخصیت زنان نبوده و وی را تا پست ترین مکان نزول داده، و از اثرات مهم حضور او در عرصه های مختلف جامعه می کاهد.

با کمال تأسف در دانشگاه های امروز رشته های تحصیلی برای خانم ها تعریف می شود که هیچ سنخیتی با روح لطیف و حساس زنانه نداشته و به بهانه همدوش بودن وی با مرد در حقیقت او را به یک نیروی کار برای انجام مشاغل سخت و خشن مردانه تبدیل می کند.

مثلا قبولی در رشته هایی مانند جوشکاری، برق و قدرت، مخابرات و ... یک ارزش تلقی شده و اشتغال آنها به شغل هایی مانند رانندگی کامیون و اتوبوس ترویج می شود.

در نظام اسلامی حکومت ها موظفند تا عفاف و حجاب را در جامعه رواج داده، و مردم را از بی بندوباری و ارتکاب اعمال خلاف عفت و حیای عمومی و اشاعه فحشا و منکرات منع نمایند تا زن و مرد، همدوش یکدیگر به تکامل معنوی رسیده، و با اعتقاد به جهان ماورایی و مکافات عمل در ورای مرگ، مرتکب بسیاری از اعمال رایج در غرب نشوند، اما آن چه در این میان اهمیت می یابد نوع نگاه فرد و یا حکومت به این مقوله وروش های اجرایی در این مورد می باشد.

طرح هایی مانند طرح امنیت اخلاقی بسیار بجاست، اما بیدار کردن وجدان انسانها و تلاش در جهت اصل مهم اسلامی امر به معروف ونهی از منکر در جامعه که ملکه ای درونی را برای فرد در جهت جلوگیری از ارتکاب به اعمال خلاف ایجاد می نماید مهمتر و کارآمدتر است.

به عبارت دیگر متولیان فرهنگی و دینی از حوزه های علمیه تا آموزش و پرورش، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، بنیادهای فرهنگی در جامعه و ... باید همزمان دراحیای این فریضه مهم وارد عمل شده و جوانان و نوجوانان را قبل از اینکه به دام فساد و فحشا بیفتند با کارهای عالمانه علمی و دینی در این جهت بیمه كنند و إلا عدم توجه کافی به این مقوله در دراز مدت عواقب شومی را برای فرد و جامعه به بار می آورد./انتهاي پيام/