آيت الله جوادي آملي:

موفقیت آموزش و پرورش در تربیت نسل جوان در کاهش جرم موثر است

حضرت آیت الله جوادی آملی اظهار داشت: اگر آموزش و پرورش در تربیت و پرورش نسل جوان موفق باشد و دستگاه های قضایی توفیق اجرای عدل را داشته باشد توقع این خواهد شد که جرم کمتر بشود و جامعه به طرف صلاح می رود.

کد خبر: ۱۳۵۸۱۰

دوشنبه - ۲۰ تير ۱۳۹۰ / July 11, 2011

به گزارش گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو» به نقل از خبرگزاری رسا، حضرت آیت الله عبدالله جوادی آملی در دیدار جمعی از مسئولان قضایی و آموزش و پرورش شهرستان دماوند با وی گفت: اگر آموزش و پرورش در تربیت و پرورش نسل جوان موفق باشد و دستگاه های قضایی توفیق اجرای عدل را داشته باشد توقع این خواهد شد که جرم کمتر بشود و جامعه به طرف صلاح می رود.

وی افزود : کسانی در این مملکت که گرفتار این دو غده هستند ، یا بیراهه می روند و یا راه دیگران را می بندند یا هر دو رذیلت را دارند کم نیستند و تا خود را نشناسیم یا بیراهه می رویم یا راه دیگران را می بندیم یا هر دو خطر را داریم.

این مفسر قرآن کریم خاطر نشان کرد: باید خود را بشناسیم که چه هستیم، آن هایی که یا بیراهه می روند یا راه دیگران را می بندند یا گرفتار هر دو غده هستند خیال می کنند انسان با مرگ می پوسد و مرگ آخر خط است ، خیال می کنند انسان که از خاک برخاست مانند درخت است که از خاک برخاست چنین انسانی گیاهی زندگی می کند ، یعنی خوب زندگی می کند ، خوب جامه در بر می کند و میوه خود را هم محدود می داند سپس هم هیزم می شود، کسی که این طور فکر می کند زندگی او گیاهی است هنوز حیوان نشده است چه رسد به انسان.

وی اظهار داشت: گاهی انسان می گوید من مرغ باغ ملکوت هستم ، درختی است ولی من روی این درخت آشیانه دارم ، مرگ از پوست به درآمدن است نه پوسیدن ، طلیعه زندگی است ، ما هرگز نمی پوسیم ، مگر اندیشه و فکر می پوسد، مگر علم می پوسد ، این علم و اندیشه وصف جان ما است اگر این وصف پوسیدنی نیست موصوف به طریق اولی ابدی است.

استاد درس خارج حوزه علمیه قم افزود: اگر علم نمی میرد عالم به طریق اولی نمی میرد برای این که علم در جان عالم مستقر است.

وی ادامه داد: اگر خود را مانند یک درخت بدانیم که پایان آن هیزم شدن و پوسیدن است و مرگ، این کارش مشاجره است ، چون زندگی اش مانند شجر گاهی است ، شاخ به شاخ است، گاهی از این شاخه به آن شاخه ، اگر شاخ به شاخ نبود مشاجره نبود.

حضرت آیت الله جوادی آملی اظهار داشت: مشاجره را مشاجره می گویند برای اینکه شجری زندگی می کنند یا به این شاخ می زند یا شاخه هایش به خانه همسایه می رود یا راه را می بندد یا بیراهه می رود، ولی اگر کسی گفت درخت است و بالای درخت آشیانه است و من مرغ باغ ملکوت هستم و روی این درخت آشیانه دارم چند روزی از بدنم قفسی ساخته اند و مرگ هم از بدن به در آمدن است مرگ هم از پوست به درآمدن است نه پوسیدن ، او نه بیراهه می رود و نه راه دیگران را می بندد ، نیازی نیست که به دستگاه های قضایی مراجعه کند.

این مفسر قرآن کریم افزود: مردان بزرگی در جامعه بودند و هستند که در تمام مدت 90 سال عمرشان پایشان به دستگاه قضایی نرسیده است ، این طور هم می شود زندگی کرد و اگر دستگاه قضایی هم خدای ناکرده مرگ را پوسیدن بداند وضع همین است که می بینید.

حضرت آیت الله جوادی آملی گفت: اگر از پوست به درآمدن باشد و بداند که گناه و رشوه آبرو بر است هیچ گاه دست انسان به بیت المال دراز نمی شود مگر این که آبروی او ریخته است.

وی افزود: اگر از عاقبت خود غافلیم ، اگر به فکر بهشت نیستیم ، به فکر دنیا هستیم لا اقل در دنیا آبرومندانه زندگی کنیم ، با پرونده بازی کردن آبرو بر است ، گاهی کسی سکته می کند و می میرد این مرگ آبرو بر نیست وقتی به برص مبتلا می شود این بیماری آبرو بر است.

استاد درس خارج حوزه علمیه قم اظهار داشت: خدا فرمود برخی ها را با مسلوب الحیثیه شدن از دنیا می بریم " لهم خزیٌ فی الحیات الدنیا " خیلی ها می میرند ، خیلی ها با بیماری یا ایست قلبی می میرند اما وقتی به برص مبتلا شد آبرو بر است.

وی ادامه داد: وجود مبارک حضرت امیر(ع) در نهج البلاغه چند بار کلمه اوبی ، وبی و موبی را ذکر کرده است ، این کلمه برای آن است که به ما بفهماند دنیا یک مزرع سرسبز و خرمی است ، اما این علف ها وبا خیز است ، به طرف این سرسبزی و خرمی نروید که این آبرو بر است این کلمه اوبا ، وبی و موبی در نهج البلاغه کم نیست.

حضرت آیت الله جوادی آملی خاطر نشان کرد: وبا هم از بیماری های آبرو بر است ، نه کسی پیش پرستار آبرو دارد و نه نزد بچه آبرو دارد ، یک قاضی مرتشی همین است.

وی خطاب به مسوولان قضایی حاضر در جلسه اظهار داشت: به فکر باشید بالاخره شما می خواهید آبرو مندانه زندگی کنید طیب، طاهر و پاک زندگی کنید، ما در متن جریان بودیم اگر دستگاه قضایی وظیفه اش را انجام دهد یقینا پرونده هایش کم می شود.

این مفسر قرآن کریم اضافه کرد: باید به فکر تربیت قضات صالح و سالم باشید ، (حضرت امیرالمومنین) فرمود این ها وبی است در این علف های سرسبز و خرم نروید ، درست است که سبزه است اما وبا خیز است، با بعضی از مسئولان عالیرتبه قضایی ما این حرف را داشتیم که مراقب باشید.

وی افزود: این حرف عمیق فقهی را مرحوم صاحب جواهر دارد ، همان حرف را هم مرحوم "آقا سید محمد قاضی " فتوا می دهد و این که رشوه دو قسم است، یک قسم این است که همه ما می دانیم که مال و مادی است.

استاد حوزه علمیه قم ابراز داشت: در زمان وجود مبارک رسول اکرم (ص) به حضرت گزارش کردند که فلان کارمندت فلان چیز را گرفت ، حضرت او را احضار کرد و پرسید مالی به تو داده اند درست است ؟ عرض کرد درست است ،این را به من هدیه داده اند فرمود آن روز که بازنشست شدی از این هدایا خبری است ؟ فرمود پس رشوه است و تو به نام هدیه آن را گرفته ای.

حضرت آیت الله جوادی آملی اظهار داشت: آن که صاحب جواهر می گوید این است که آیا القاب و اجلال و تکریمی که قبلا برای شخصی نمی کردند اکنون به خاطر جایگشاهش می کنند ، مانند این که قبلا می گفتند حجت الاسلام است اکنون که با او کار دارند می گویند حجت الاسلام والمسلمین یا به او آیت الله می گویند آیا این رشوه است یا نه؟

وی  ادامه داد: صاحب جواهر فتوا می دهد احترام و تجلیل کردن های بی خود حساب و کتاب دارد اگر کسی که بیخودی با او احترام می کنند با بی اعتنایی او را رد کرد مرتشی نیست اما اگر خوشش آمد او که این لقب را واجد نیست بار او کرده اند و بپذیرد مرتشی شده است.

این مفسر قرآن کریم گفت: این که می گویند صراط مستقیم از مو باریک تار است یعنی این که فهم آن آسان نیست هر کسی بگوید من صراط مستقیم هستم نه فهم آن آسان است و نه پیمودن آن میسور، هم درک آن از دیدن آن موی باریک دقیق تر است و هم رفتن آن دشوار است.

وی تصریح کرد: بخش وسیعی از جرایم مربوط به ضعف دستگاه قضایی است، اگر دستگاه قضایی دستگاه عدل باشد مردم بشیرٌ نذیر دارند.

حضرت آیت الله جوادی آملی اظهار داشت: باید ببینیم پیام قرآن کریم چیست ؟ این که همه در تلاش و کوشش هستند ، شخصی 80 سال کار کند ، بالاخره تلاش و کوشش کرده برخی این تلاش و کوشش خود را پشت سر می گذارند و چیزی دستشان نیست ، برخی این تلاش و کوشش را زیر پای خودشان می گذارند و دستشان پر بار است.

وی ادامه داد: تفاوت این دو حرکت مذکور در این است که اتوبوسی که 40 سال می دود و بعد کهنه می شود، اما درخت گردو پس از 50 سال میوه در دستش دارد ،تفاوت درخت گردو و اتوبوس در این است که اتوبوس هر چه حرکت می کند پشت سر می اندازد اما درخت تمام حرکت ها را زیر پایش ریشه قرار می دهد.

استاد درس خارج حوزه علمیه قم بیان کرد: آیاتی که به ما می گوید" لقد خلقنا الانسان فی احسن تقویم " اگر سخن از نطقه و علقه باشد گاو و گوسفند هم همین طور هستند و " فتبارک الله احسن الخالقین" ندارد ، یک گوسفند بخواهد متولد بشود همین طور است، نطفه و علقه ای است و فتبارک الله ندارد.

حضرت ایت الله جوادی آملی افزود: اگر " ثم انشاناه خلقا آخر "شد می شود "فتبارک الله احسن الخالقین " این احسن الخالقین از کجا درآمد. فرمود " لقد خلقنا الانسان فی احسن تقویم " ما خیلی او را زیبا آفریدیم ، او خودش را هدر می دهد ، اگر می بینید جناب ثنایی آن سخن بلند را دارد آن ها را قرآن تربیت کرده است.

وی اظهار داشت: سنائی یک قرن قبل از مولوی می زیست و مولوی به او احترام می گذاشت ، می گوید در این عالم یک معلمی به نام کرم ابریشم داریم، این معلم این برگ توت را پرنیان و اطلس می کند ، شما کمتر از اطلس هستید این معلمین شما کمتر از کرم ابریشم هستند ؟

استاد درس خارج حوزه علمیه قم ادامه داد: اگر انسان درس بخواند ، نظام ، نظام تکاملی است حرف معلم را گوش دهد ، اگر یک کرم معلم شد و توانست این برگ توت را پرنیان کند چرا انسان فرشته نشود.

وی اضافه کرد: خدا فرمود ما انسان را زیبا آفریدیم ، به او روح ، عقل و فطرت دادیم، ما انسان را با سرمایه خلق کردیم، صدها مطالب عمیق در دل او نهادینه کردیم ،کار انبیاء و علمای دین این است که این گنجینه ها را شکوفا می کنند ،غرایض را شکوفا کرده و فطرت شکوفا شده را به او نشان می دهند و به او می گویند تو این هستی مانند کسی که روی گنج خوابیده و نمی داند که این جا گنج است.

حضرت آیت الله جوادی آملی افزود: فرمود" فی بیوت اذن الله ان ترفع " مسجد، حرم اهلبیت ، مراکز مذهبی این طور است ، این ها مراکزی است که خدای سبحان اجازه داد بالا بروند ، مومنین را خدا بالا می برد، مومن عالم را به چند درجه بالا می برد ما برای خیلی ها زحمت کشیدیم ، می خواهیم دستش را بگیریم و بالا بیاوریم ولی دو دستی به زمین چسبیده است " ولو شئنا لرفعناه بها ولکنه اخلد الی الارض "، ما هرچه نصیحت می کنیم معجزه می دهیم کتاب می دهیم بالا نمی آید، ما بخواهیم این ها را بالا بیاوریم آماده ایم ولی اینها دو دستی به خاک چسبیده اند.

وی خاطر نشان کرد: اساس کار این است که خودمان را بشناسیم و بدانیم پایان راه ما کجا است ، آیا مرگ پوسیدن است یا از پوست به در آمدن است؟ تفاوت ما با حیوانات چیست و فرق بین زندگی درختی و اتوبوسی چیست؟ آیا مرگ آغاز راه یا پایان راه است ؟ پوسیدن یا از پوست به درآمدن است ؟جای رفعت بخشی کجاست؟/انتهاي پيام/