گزارش|

ضرورت پایان «ولنگاری دیجیتال»: لزوم اعمال حاکمیت بر فضای مجازی و توقف چرخه خشونت + جدول مقایسه حکمرانی

داغ هزاران خانواده‌ای که در فاجعه هفته گذشته (دی‌ماه ۱۴۰۴) عزادار شدند، تنها یک مقصر ندارد. در کنار تروریست‌های خیابانی، باید یقه پلتفرم‌هایی را چسبید که «اتاق جنگ» دشمن شدند. وقتی در فرانسه و آمریکا برای امنیت ملی‌شان، مدیران شبکه‌های اجتماعی را بازداشت و تهدید می‌کنند، چرا در ایران باید اجازه دهیم فضای مجازی به «مدرسه ترور» و «سلاخ‌خانه امنیت مردم» تبدیل شود؟

کد خبر: ۱۳۵۸۲۶۹

دوشنبه - ۲۹ دی ۱۴۰۴ / January 19, 2026

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، آنچه در چهارشنبه و پنجشنبه سیاه و هفته پیش گذشت، یک اعتراض ساده نبود. بمباران دروغ، آموزش ساخت بمب و سازماندهی تیم‌های ترور، همگی در پلتفرم‌هایی اتفاق افتاد که در ایران سود می‌برند اما به هیچ قانونی پاسخگو نیستند.

سوال اینجاست: کجای دنیا اجازه می‌دهند در یک پیام‌رسان، نقشه قتل مأمور امنیت و آتش زدن اموال مردم منتشر شود و مدیر آن پلتفرم با خیال راحت به ریش ملت بخندد؟

چرا ما استثنا هستیم؟ (تجربه تلخ رهاشدگی)

ایران یکی از معدود کشورهایی است که مردمش را در فضای مجازی «بی‌پناه» رها کرده است. در آمریکا، اگر تیک‌تاک بخواهد با امنیت آن‌ها بازی کند، بلافاصله لایحه ممنوعیتش را امضا می‌کنند.

ایران در وضعیتی استثنایی قرار دارد؛ از سویی سطح دسترسی و وابستگی معیشتی مردم به فضای مجازی بسیار بالاست و از سوی دیگر، ملت در برابر هجمه‌های سازمان‌یافته مجازی «بی‌پناه» رها شده‌اند. این فقدان حکمرانی باعث شده است که در زمان بحران، تنها راهکار باقی‌مانده «قطع گسترده اینترنت» باشد که خود آسیب‌های اقتصادی فراوانی به کسب‌وکارهای خرد وارد می‌کند.

در فرانسه، پاول دورف (مدیر تلگرام) را به خاطر محتوای مجرمانه بازداشت می‌کنند. اما در کشور ما، نبود یک «قانون سفت و سخت» باعث شده که هر بار آشوبی به پا شود، تنها راه چاره قطع اینترنت باشد که نانِ کسب‌وکارهای حلال مردم را هم می‌برد. این یعنی ضعف در حکمرانی؛ یعنی هزینه دادن مردم بابت بی‌قانونی در فضای مجازی.

مقایسه تطبیقی حکمرانی و برخورد با جرایم ضد امنیت در فضای مجازی

در ادامه، برای تبیین دقیق‌تر و مستندسازی، مقایسه‌ای میان قوانین و برخوردهای حاکمیتی ایران و سایر کشورهای جهان (غربی و شرقی) در مواجهه با تهدیدات امنیتی فضای مجازی ارائه شده است. این جدول نشان می‌دهد که برخلاف تصور عمومی، سخت‌گیری در حوزه امنیت ملی یک «استاندارد جهانی» است و ایران برای حفاظت از جان شهروندان خود نیازمند نوسازی این قوانین است

امنیت، نانِ شب است

برخی می‌گویند آزادی! اما کدام آزادی؟ آزادی برای اینکه تروریست‌ها به راحتی شبکه سازی کنند و در یک هفته هزاران نفر را به خاک و خون بکشند؟ امنیت، زیربنای همه چیز است. اگر امنیت نباشد، نه کسب‌وکاری در اینستاگرام می‌ماند و نه آرامشی برای زندگی.

قانون حاکم باشد: پلتفرم خارجی باید بفهمد ایران «جنگل» نیست و باید بابت محتوای تروریستی پاسخگو باشد. معیشت مردم گروگان نباشد: اگر حاکمیت مقتدرانه عمل کند، نیازی نیست با هر آشوبی کل اینترنت قطع شود.

اوضاع نباید به قبل برگردد!

خون‌های ریخته شده در دی‌ماه ۱۴۰۴ گواهی می‌دهند که «بازگشت به عقب» یعنی خیانت به امنیت ملی.  واقعه تلخ دی‌ماه ۱۴۰۴ درس بزرگی داشت: آزادی بدون اعمال حاکمیت، به معنای سپردن امنیت ملی به دست بدخواهان است. مطالبه جدی جامعه و دلسوزان کشور از تصمیم‌سازان این است که با قدرت و بدون عقب‌نشینی، نظم و قانون را به فضای مجازی بازگردانند تا دیگر هیچ خانواده‌ای داغدار تروریسم رسانه‌ای نشود.