باز خواني نماز جمعه 26 تير هاشمي

نماز جمعه‌اي به سبك چپ های ماركسيست!

حافظه تاریخی مردم، نماز جمعه 26 تير سال 88 هاشمي رفسنجاني را با نمازهای نمایشی گروهک‌های چپ و مارکسیست در ابتدای انقلاب اسلامی مقایسه کردند.

کد خبر: ۱۳۶۲۸۰

چهارشنبه - ۲۲ تير ۱۳۹۰ / July 13, 2011

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»، آقای هاشمی در شرایطی بعد از 8 هفته برای خواندن خطبه و اقامه نمازجمعه وارد دانشگاه تهران شد که فضای سیاسی کشور پس از آشوب‌های خیابانی هفته‌های بعد از اعلام نتایج انتخابات، شاهد آرامش و شفافیتی نسبی بود.

ایجاد این آرامش که حاصل تلاش گسترده مجریان و ناظران انتخاباتی و نیروهای امنیتی بود، پس از آن انجام شد که ناظران انتخابات با ارائه اسناد و دلایل متعدد و حتی تمدید پنج روزه مهلت رسیدگی به شکایات، در جهت رفع ابهامات کوشیدند و حتی در آخرین اقدام، به بازشماری تصادفی 10 درصد از کلیه آراء در حضور دوربین‌های رسانه ملی پرداختند.

این رویه بی‌سابقه درباره انتخابات با رفتار حرفه‌ای رسانه ملی که حمایت آشکار دشمنان ملت ایران از این دودستگی‌ها را به مردم می‌نمایاند، باعث شد تا حتی آن دسته از حامیان میرحسین موسوی که با رفتارهای عجیب وی به وجود تقلب در انتخابات ظنین شده بودند و بعضا با حضور در خیابان‌ها آن را ابراز می‌داشتند، از تقویت این رفتارهای سیاسی مشکوک پا پس بکشند.

تکرار تاریخ؛ نماز خواندن با کفش به صورت مختلط

اما عجیب‌ترین و تاسف‌برانگیزترین مسئله‌ای که در نماز جمعه 26 تیر روی داد، حضور افرادی بود که حتی ابتدایی‌ترین آداب نماز را هم بلد نبودند و با اقدامات خارج از شأن و عرف خود، موجب ناراحتی خاطر نمازگزاران را فراهم کردند.

این افراد با حضور مختلط در نماز و همچنین عدم رعایت پوشش مناسب، صحنه‌هایی را رقم زدند که انتشار عکس‌های آن هم با واکنش شدید مردم متدین و انقلابی ایران روبرو شد.

برخی مردم و فعالان سیاسی هم این نماز جمعه را با نمازهای نمایشی گروهک‌های چپ و مارکسیست در ابتدای انقلاب اسلامی مقایسه کردند.

در این راستا هاشمی حتی در خطبه‌هایش دست به کار حمایت از کسانی شد که پرونده آنان مطابق قانون در اختیار دستگاه قضا بود و خواستار آزادی بدون قید و شرط این دسته از زندانیان شد.

واکنش‌ها به خطبه‌های جنجالی هاشمی رفسنجانی

خطبه‌های هاشمی رفسنجانی در نماز جمعه 26 تیر، علاوه بر مردم و دانشجویان واکنش شخصیت‌های مطرح سیاسی را نیز برانگیخت.

علیرضا ذاکر اصفهانی، رئیس‌ مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری که تلاش هاشمی را برای القای بحران در کشور، همسویی با بیگانگان دانست، درباره مواضع او در نمازجمعه گفت: در همه دنیا بحث از مدیریت بحران است اما متاسفانه در کشور ما مدیریت بحران‌سازی است.

وی در خصوص اینکه برخی‌ها شرایط وقت کشور را به گزاف بحرانی می‌نامند، افزود: دشمنان خارجی و برخی در داخل از یک موضع و با ادبیاتی یکسان وجود بحران را در کشور القا می‌کنند البته ایجاد این فضای تصنعی و جعلی صرفا مربوط به امروز نیست، بلکه در طول حدودا چهار سال مسئولیت آقای احمدی‌نژاد این روند از جانب آنان پیگیری شده است.

در همین راستا، آیت‌الله یزدی، رئیس جامعه مدرسین حوزه علمیه قم هم با اشاره به سخنرانی آقای هاشمی رفسنجانی در خطبه دوم نماز جمعه تهران، اظهار داشت: هاشمی رفسنجانی در ابتدای این خطبه از حضور حداکثری مردم در انتخابات تقدیر کردند و این واقعیتی است که همه مردم این مسئله را می‌دانند، من نیز از آحاد جامعه که در این انتخابات شرکت کرده بودند، قدردانی می‌کنم اما ایشان اشاره کردند که در این انتخابات بذر تردید افشانده شد، من از ایشان سئوال می‌کنم که نخستین کسی که بذر تردید در جامعه پاشید‌، چه کسی بود؟

این انتقادات تا جایی پیش رفت که کارشناسان، این خطبه را بدترین خطبه در طول دوران خطبه‌خوانی هاشمی ارزیابی کردند.

تاکید چندین باره هاشمی بر مواضع خود در نماز جمعه 26 تیر

با این وجود و با توجه به انتقادات گسترده‌ای که مردم و مسئولان نسبت به اظهارات هاشمی در نماز جمعه مطرح کردند و خواستار عذرخواهی وی از مردم و نظام شدند، رئیس مجمع تشخیص نه تنها اظهارات خود را تصحیح نکرد بلکه در زمان‌ها مختلف به تایید و تکرار سخنان خود در خطبه‌های نماز جمعه پرداخت.

به عنوان مثال، هاشمی چند ماه بعد و در دیدار با دانشجویان مشهدی که به مناسب روز دانشجو صورت گرفت، ضمن تکرار سخنان عجیب خود درباره بحرانی خواندن فضای کشور، اعلام کرد که کماکان به اظهارات خود در خطبه‌های نماز جمعه 26 تیر اعتقاد دارد و آن را راه‌حل مسائل اخیر می‌داند.

اما خطبه‌های هاشمی رفسنجانی نه تنها آرامش موجود را حفظ و  فضای سیاسی را شفاف نکرد، بلکه وی با «بحرانی» خواندن وضع کشور و تکرار ادعاهایی که با توضیحات شورای نگهبان و تبیین هیئت ویژه، حتی از سوی موسوی هم دنبال نمی شود، آن ها را از تریبون مقدس نمازجمعه «احیا» کرد.

در این راستا هاشمی حتی در خطبه های دیروزش دست به کار حمایت از کسانی شد که پرونده آنان مطابق «قانون» در اختیار دستگاه قضاست. او خواستار آزادی این دسته از زندانیان شد.

شاید براساس این اظهارات بود که برخی فعالان سیاسی بنابر سنتی که عطریانفر آن را درباره خطبه های اول خرداد  سال جاری هاشمی بنا نهاد و آن را «بهترین» خطبه های وی نام نهاد، اظهارات او در خطبه های دیروز را «بدترین خطبه‌های» تاریخ بیست و هشت ساله خطبه خوانی‌اش در تهران لقب دادند.

در هر صورت اگر برای تحلیل این دسته از تحلیلگران هم نتوانیم علت های زیادی برشماریم، اما توجه به یک نکته کلیدی می تواند مشخص کند که خطبه های دیروز هاشمی چه میزان و در چه جهت تاثیرگذار بوده است؛ این نکته کلیدی، نحوه انعکاس خبر «خطبه های جمعه» در رسانه های غربی است.

خرسندی رسانه‌های معاند غربی و به ویژه، بی‌بی‌سی، رادیو فردا و صدای امریکا از خطبه های نماز جمعه که مطابق موازین دینی و وصیت های مکرر حضرت امام(ره) قرار بود «دشمن شکن» باشد، شاید اولین باری است که در تاریخ جمهوری اسلامی تجربه می شود.

این خرسندی رسانه های غربی را هنگامی که در کنار اظهار مخالفت شدید  شخصیتهای دینی-سیاسی کشورمان  قرار می دهیم آنگاه شاید نه با استدلال که با نشانه‌ها، به این تحلیل که «هاشمی بدترین خطبه عمر خود را خواند» باور پیدا کنیم.

آقای هاشمی اولین توصیه‌ خود را خطاب به «جوانان، دانشجویان و بخش قابل توجهی از مردم که «معترضین» قلمداد می‌شوند»، مطرح کرده است.

البته رئیس مجمع تشخیص توضیح نداد که میلیون‌ها جوان و دانشجو که در راهپیمایی‌های ده‌ها میلیونی 9 دی و 22 بهمن، از اقدامات ساختارشکنانه سران فتنه ابراز انزجار کردند و فریاد حمایت از رهبری و نظام اسلامی برآوردند هم جزو «معترضین» محسوب کرده است یا خیر.

در این توصیه، از دانشجویان خواسته شده است که سکوت نکنند ولی حرف‌هایی هم نزنند که بهانه ای برای امنیتی کردن فضا باشد.

برخی از فعالان سیاسی، این سخنان آقای هاشمی را تحریک ناخواسته طیفی از دانشجویان افراطی دانسته اند.

اعتراض به رسانه ملی

رئیس مجمع تشخیص در دومین توصیه خود به سراغ رسانه ملی رفته است و به انتقاد از صداوسیما پرداخته است.

آقای هاشمی که به نظر می‌رسد از پخش گزارشاتی درباره فرزندانش از رسانه ملی، راضی نیست، در توصیه خود آورده است: صدا و سیما اگر بخواهد موفق باشد، باید سرلوحه کارش این باشد که ملی باشد. یعنی نگاهش به همه مردم باشد و به منافع کل نگاه کند. این نقطه ضعف صدا و سیماست اگرخدایی نکرده باندی شود و برای یک باند بخواهد کار کند. در این صورت اعتماد مردم را از خود سلب می‌کند، اگرچه در یک بخشی از جامعه ممکن است طرفدارانی پیدا کند. این عملکرد رسالت صدا و سیمایی که اصل اسمش رسانه ملی است، نیست.

گرچه این اظهارات بلافاصله در رسانه های اپوزیسیون بازتاب یافت اما گفته می شود که این سخنان نه در راستای رویکرد افراطیون اصلاح طلب علیه رسانه ملی، که اعتراض به پخش گزارش هایی درباره اقدامات مهدی و فائزه هاشمی، دو تن از فرزندان آقای هاشمی، از صدا و سیما بوده است.

تهدید منتقدان

آقای هاشمی منتقدان خود را هم بی توصیه باقی نگذاشته و با بیان این مطلب که «نتایج این انتقادات، دامن آنها را هم خواهد گرفت»، به این مسئله واکنش نشان داده است.

وی با انتقاد از مسائلی که علیه او مطرح می شود، گفته است: آنهایی که مجال حضوری بر شاخه‌های درخت انقلاب را پیدا کرده‌اند، تبر به دست گرفته و ریشه‌های همان درخت را هدف می‌گیرند.

رئیس مجمع تشخیص درباره دوام انقلاب هم اظهار داشته است: اگر انقلاب قرار است پایدار باشد، با میراثش و پایه‌گذارانش بهتر می‌تواند دوام بیابد.

آقای هاشمی همچنین انتقادات مطرح شده از خود را «آلوده‌کردن ذهن نسل جوان و القاء ناحق به آنها» نامیده است.

علت بیان این سخنان از سوی آقای هاشمی هم به برخی اعتراض های مردمی از عملکرد او در 9 دی و 22 بهمن مربوط دانسته شده است.

جامعه ايران سى سال پس از انقلاب اسلامى كه مهم ترين غايتش بيرون كشيدن اسلام ناب از زير آوار اسلام آمريكايى با همه وجوه متحجر، التقاطى، سلطنتى آن بود به بلوغ رسيده است كه امكان ايجاد فتنه در آن با درآميختن حق و باطل و سوءاستفاده از مظاهر و شعائر دين به حداقل رسيده است؛ چرا كه رويكرد انقلاب اسلامى به دين، رويكرد منظومه اى و جامع است و دين انقلاب اسلامى، همه «دين» است و ده ها هزار تن از بهترين جوانان ايران خون خود را نثار اين قرائت از دين كه قرائت اهل بيت عليهم السلام است، كرده اند.

سوره معارج نمازگزاران را اين گونه معرفى كرده است:

المصلين الذين هم فى صلاتهم دائمون و الذين هم فى اموالهم حق معلوم اللسائل و المحروم؛ نمازگزاران كسانى هستند كه هميشه نماز مى گزارند (نه آنكه براى حفظ منافع طبقاتى يا شخصى شان به نماز روى بياورند) و در اموالشان حتى براى محرومان و مستمندان قائلند (نه آنكه حق محرومان و مستضعفان را هم براى خود بخواهند.)