حاشیه‌نویسی SNNTV بر روز اول و آغاز روز دوم جشنواره فیلم فجر؛

نبض تند رسانه در قلب ملت؛ وقتی «نیم شب» مهدویان ترمز فروش را برید!

سینمای ایران دوباره به تب‌وتاب افتاد. روز اول جشنواره فیلم فجر در حالی سپری شد که هجوم بی‌سابقه اهالی رسانه به کاخ جشنواره و نبرد ثانیه‌ها برای خرید بلیط در سامانه فروش، نشان داد که جادوی سینما هنوز هم می‌تواند شهر را به هم بریزد.

کد خبر: ۱۳۶۴۱۹۵

يکشنبه - ۱۲ بهمن ۱۴۰۴ / February 01, 2026

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، هنوز عرقِ روز اول خشک نشده بود که نام محمدحسین مهدویان و سوژه داغش، نبض میدان را در دست گرفت. «نیم‌شب» با نگاهی به وقایع ملتهب جنگ ۱۲ روزه، چنان لرزه‌ای به جان جدول اکران انداخت که برگزارکنندگان را مجبور به باز کردن سانس فوق‌العاده کرد. گویا پیوند میان مخاطب و سوژه‌های معاصر ملی، هنوز هم مطمئن‌ترین راه برای پر کردن سالن‌هاست. مردم نشان دادند که روایت‌های استراتژیک را اگر با زبان درام و کارگردانیِ مسلط قاب بگیرید، تا نیمه‌شب هم پای آن می‌ایستند.

انیمیشنی که بود اما دیده نشد

در گوشه‌ای دیگر، «نگهبانان خورشید» اکران شد تا ثابت کند پویانمایی ایران هنوز نفس می‌کشد. اما صادقانه باید گفت که این حضور، بیشتر به یک «تک‌مضراب» شبیه بود تا یک جریان قدرتمند. در راهروهای سینمای رسانه، همه یک سوال داشتند: «چرا فجر، انیمیشن را جدی نمی‌گیرد؟» توقعات از این بخش بالا رفته و اکران تک‌افتاده‌ی یک اثر، نمی‌تواند عطش منتقدان را برای دیدن جهش در صنعت انیمیشن سیراب کند.

غافلگیری از نوعِ «تله‌فیلم»!

اما عجیب‌ترین بخش روز اول، اکران دو فیلم «غوطه‌ور» و «غبار میمون» بود. نام کارگردان‌ها و هیاهوی اولیه، اهالی رسانه را با اشتیاق به سالن کشاند، اما آنچه روی پرده افتاد، با استانداردهای «سینمای فجر» فاصله داشت. هرچند سوژه‌ها در ابتدا غافلگیرکننده به نظر می‌رسیدند، اما از نظر ساختار بصری و زبان سینمایی، بیشتر به یک اثر محترم تلویزیونی شباهت داشتند تا فیلمی که قرار است روی پرده عریض سینما جادو کند. غباری که بر چهره منتقدان نشست، نشان داد که هر غافلگیری‌ای لزوماً به معنای کیفیت نیست.

شوک در آغاز روز دوم؛ انتظار پشت درهای بسته

هنوز خستگی روز اول در نرفته بود که روز دوم با یک سکته فنی آغاز شد. اکران «تقاطع نهایی» با یک ساعت تأخیر مواجه شد تا صبوریِ اهالی رسانه و مخاطبان در بوته آزمایش قرار بگیرد. تأخیری که حواشی را به اوج رساند و این سوال را ایجاد کرد که آیا نظم جشنواره در روزهای آتی به ریل اصلی خود بازخواهد گشت یا «تقاطع نهایی» تازه اولِ بن‌بست‌های اجرایی است؟

نبرد کلیک‌ها؛ وقتی سامانه فروش، میدان جنگ شد!

اما حواشی فجر چهل و چهارم فقط به راهروهای تاریک سینما ختم نشد؛ بلکه از ساعت‌ها قبل در توییتر (X) و اینستاگرام کلید خورده بود. به محض باز شدن سامانه فروش بلیط، فضای مجازی به تسخیر کاربرانی درآمد که با اسکرین‌شات‌هایی از «صف‌های انتظار مجازی» و «خطاهای سیستم»، از خجالت مسئولین اجرایی درمی‌آمدند.

هشتگ‌های جشنواره در حالی ترند شد که بخش عمده‌ای از اعتراضات به سرعت برق‌آسای اتمام بلیط‌های فیلم مهدویان برمی‌گشت. در حالی که عده‌ای از «بازار سیاه بلیط» در پلتفرم‌های واسطه‌ای با قیمت‌های نجومی گله داشتند، عده‌ای دیگر با انتشار میم‌های طنزآمیز، خرید بلیط جشنواره را به «عبور از هفت‌خوان رستم» تشبیه کردند. این فشار مجازی و عطش سیری‌ناپذیر کاربران نشان داد که علی‌رغم تمام انتقادها به کیفیت فنی برخی آثار، جشنواره فجر همچنان بزرگترین رویداد اجتماعی-فرهنگی سال است که می‌تواند خواب را از چشم کاربران فضای مجازی برباید.