گزارش|

گیس سجود پرگره از آب درآمد/ فیلنامه جذاب با رد پای کنایه‌های سیاسی

فیلم «گیس» به کارگردانی محسن جسور و با بازی حامد بهداد، بهنوش طباطبایی و الهه حصاری را می‌توان از آثار نسبتاً قابل‌قبول چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر دانست؛ فیلمی که بیش از هر چیز بر فیلمنامه‌ای پرکشش و مملو از کنایه‌های سیاسی تکیه دارد.

کد خبر: ۱۳۶۵۳۲۶

سه‌شنبه - ۱۴ بهمن ۱۴۰۴ / February 03, 2026

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، فیلم «گیس» به کارگردانی محسن جسور و با بازی حامد بهداد، بهنوش طباطبایی و الهه حصاری را می‌توان از آثار نسبتاً قابل‌قبول چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر دانست؛ فیلمی که بیش از هر چیز بر فیلمنامه‌ای پرکشش و مملو از کنایه‌های سیاسی تکیه دارد.

قصه، آگاهانه مسیر طعنه و اشارات سیاسی را دنبال می‌کند؛ و سعی بر این دارد اعتراضات کارگری و التهاب‌های اجتماعی را سیاسی جلوه دهد. و گریزی هم به کارشکنی جاسوس‌های خارجی می‌زند. صحنه‌های آشوب، آتش‌سوزی و فضای ملتهب کارگران، به‌درستی طراحی شده‌اند و فیلم در این بخش‌ها موفق می‌شود مخاطب را با خود همراه کند و حس اضطراب و ناامنی را منتقل سازد.

با این حال، «گیسِ سجود» در بخش‌های فنی ضربه می‌خورد. راکورد فیلم به‌طور جدی دچار اشکال است؛ گریم شخصیت با بازی حسین پورکریمی در سکانس‌های مختلف به‌شکل آزاردهنده‌ای ناپایدار است. در بخش‌هایی از فیلم موهای او کاملاً سفید و در بخش‌هایی دیگر به‌طور ناگهانی تیره و مشکی دیده می‌شود؛ خطایی که تمرکز مخاطب را از روایت اصلی منحرف می‌کند.
آرایش جنوبی بهنوش طباطبایی نیز در سکانس‌های متوالی ثبات ندارد و گاه به‌کلی محو می‌شود؛ مسئله‌ای که از انسجام بصری فیلم می‌کاهد.

از نظر بازیگری، اغلب بازیگران از پس نقش‌های خود برآمده‌اند، اما هیچ سکانس ماندگار یا بازی خیره‌کننده‌ای در ذهن باقی نمی‌ماند. حامد بهداد در نقش مأمور امنیتی قابل‌قبول ظاهر می‌شود، اما برخی دیالوگ‌ها و موقعیت‌ها با واقعیت رفتاری چنین شخصیتی هم‌خوانی ندارد.
بهنوش طباطبایی و الهه حصاری نیز به‌عنوان زنان تأثیرگذار داستان، حضوری مؤثر دارند و در خلق نقش‌های خود نسبتاً موفق‌اند.

با این حال، ضعف‌هایی در منطق روایی فیلم به چشم می‌خورد. برای مثال، این‌که یکی از مافیای اصلی داستان مستقیماً دست به حذف و قتل افراد بزند، چندان باورپذیر نیست و با منطق پنهان‌کارانه چنین شخصیت‌هایی در تعارض قرار دارد.

در مجموع، «گیس» فیلمی است با فیلمنامه‌ای جذاب اما پر اشکال که حرف‌های زیادی برای گفتن دارد اما برای ماندگار شدن همچنان ناتوان است.