يادداشت//

بمب بعدي كه منفجر شود شايد بيدارمان كند

گلايه‌هاي ذبيح الله كاظمي، فرماندار سردشت روي ما رسانه‌اي‌ها را سياه كرد، سياهتر از خردلي كه قرار بود منفجر شود و تا سال‌ها بعد منبع خبري ثابتمان باشد؛ فرماندار سردشت از سكوت رسانه‌ها در بازتاب اين خبر گله‌مند بود و مي‌گفت بعد از كلي پيگيري بالاخره صداوسيما دوربيني فرستاد تا سند جديدي از جنايت صدام را ثبت كند.

کد خبر: ۱۳۶۶۶۵

دوشنبه - ۲۷ تير ۱۳۹۰ / July 18, 2011

گروه اجتماعي «خبرگزاري دانشجو»؛ كمتر از دو هفته از سالروز فاجعه سردشت گذشته بود كه خبر رسيد يك بمب شيميايي عمل نكرده در يكي از مناطق مسكوني سردشت پيدا شده؛ بمبي كه اگر  منفجر مي شد امروز كشورمان گرفتار فاجعه اي بالاتر از فاجعه انساني سردشت بود.

بمب 300 كيلويي خردل سياه  بار ديگر خاطره هاي تلخ سال 66 را در دلمان زنده كرد و مردم سردشت تنشان لرزيد از طعم مرگ آور خردل سياه كه قرار بود روزگار سياهشان را سياهتر كند.

گلايه هاي ذبيح الله كاظمي، فرماندار سردشت روي ما  رسانه اي ها را سياه كرد، سياهتر از خردلي كه قرار بود منفجر شود و تا سال ها بعد منبع خبري ثابت مان باشد؛ فرماندار سردشت از سكوت رسانه ها  در بازتاب اين خبر گله مند بود و مي گفت بعد از كلي پيگيري بالاخره صداوسيما دوربيني فرستاد تا سند جديدي از جنايت صدام را ثبت كند.

اوايل همين ماه بود كه سالروز شهادت شهداي سردشت را گرامي داشتيم، از گاز خردل گفتيم و تاول هايي كه روي تن 8000 نفر از هموطنان سردشتي مان سنگيني مي كند؛  گفتيم و گذشتيم، اما وقتي خبر پيدا شدن يك بمب شيميايي عمل نكرده به گوشمان خورد، سكوت كرديم.

راستي وجدان پاك ايرانيمان را در كدام بازار مكاره به فروش گذاشته ايم كه خبرهاي اين چيني تكانمان نمي دهد، حتما بايد اين بمب منفجر مي شد تا قلم بيدارمان را وسيله اي كنيم براي معرفي عاملان جنايت هولناك سردشت؟ آيا بايد بمب بعدي منفجر شود تا شايد بيدارمان كند؟

ما روزنامه نگاران عصر جديد  بمباران شديم؛ سال هاست كه صداي ضجه روح خسته مان را از زير آوار خبرهاي ريز و درشت عصر اطلاعات مي شنويم و سال هاست كه به «وي گفت» و «او تصريح كرد» عادت كرده ايم.

بمباران اطلاعاتي قرن جديد همه اخبار را در نظرمان سهل و ساده كرد، چشم هاي به خون نشسته روحاني آمر به معروف، پيدا شدن خطرناكترين بمب خردل در گوشه اي از كشورمان و صداي خس خس سينه قهرمانان جنگي مان مثل نسيمي آرام و بي صدا از جلوي چشمانمان مي گذرد.

راستي يادمان رفته فردا يا پس فردا بايد خودمان را به سنگ هاي تراشيده گورستان همين حوالي معرفي كنيم و بايد از قلمي بگوييم كه مي توانست بگويد و نگفت؟

اسم شركت هاي توليد كننده سلاح هاي شيميايي هنوز روي بمب شيميايي عمل نكرده سردشت ثبت شده، شايد هنوز هم دير نشده كه عقده كهنه محاكمه نشدن صدام جنايتكار را با معرفي عاملان سازنده بمب هاي شيميايي سردشت باز كنيم و براي يك بار هم كه شده جهان را از پشت چشمان عميق و كبود جانبازان شيميايي مان نگاه كنيم و با نيروي قلم‌مان، شركت هاي تجاري سازنده بمب هاي شيميايي سردشت را به محاكمه بكشيم.

يادداشت از اعظم علي محمدي/