«ایستاده در کنار تیمز» روایتی از لجستیک جنگ است/ موسوی‌تبار: فجر برای مستندساز اعتباری فراتر از جایزه است

کارگردان «ایستاده در کنار تیمز» درباره این مستند بیان کرد که مشاهده کرده کمتر پیش آمده از زاویه نگاه لجستیکی و پشتیبانی به جنگ پرداخته شود و سراغ این سوژه رفته است.

کد خبر: ۱۳۶۶۷۵۴

يکشنبه - ۱۹ بهمن ۱۴۰۴ / February 08, 2026

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، سید مصطفی موسوی‌تبار کارگردان مستند «ایستاده در کنار تیمز»، درباره حضور این اثر در چهل‌وچهارمین جشنواره ملی فیلم فجر گفت: این دومین حضور من در جشنواره فیلم فجر است. پیش‌تر در سال ۱۴۰۱ با مستند «۶۴۱۰ روز اسارت» نامزد دریافت جایزه شدم. آن اثر در دوره چهل‌ویکم جشنواره، پس از حضور در جشنواره «سینماحقیقت»، به فجر راه پیدا کرد و از این منظر تجربه‌ای مشابه با فیلم جدیدم داشت.

وی درباره شکل‌گیری مستند «ایستاده در کنار تیمز» افزود: ایده تولید این مستند از آشنایی من با شخصیت شهید سیدمحمد صنیع‌خانی شکل گرفت. شخصیت او برایم بسیار جذاب بود؛ هم به‌دلیل فعالیت‌هایی که انجام داده بود و هم نقش مهمی که در دوران جنگ تحمیلی ایفا کرد. احساس کردم تاکنون کمتر از زاویه نگاه لجستیکی و پشتیبانی به جنگ پرداخته شده، در حالی که برای حضور یک رزمنده در خط مقدم، به تلاش ده‌ها نفر در پشت جبهه نیاز بوده است.

این مستندساز ادامه داد: شهید صنیع‌خانی را می‌توان به‌نوعی بنیان‌گذار لجستیک سپاه در دوران جنگ دانست. بسیاری از عملیات‌های مهم ایران در جنگ تحمیلی، مرهون زحمات و تلاش‌های او و تیمش در حوزه تدارکات و پشتیبانی بوده است. همین موضوع باعث شد از نگاه من، این شخصیت ظرفیت بالایی برای تبدیل‌شدن به یک مستند سینمایی داشته باشد.

وی با اشاره به روند تولید فیلم گفت: شرایط تولید این پروژه بعد از دو، سه سال فکر و تأمل، ناگهان مهیا شد و اتفاقات خوبی برای تولید آن رقم خورد.

موسوی‌تبار درباره اهمیت جشنواره فیلم فجر بیان کرد: جشنواره فیلم فجر یکی از مهم‌ترین جشنواره‌های سینمایی ایران است و اغلب ما از کودکی با آن خاطره داریم. خود من در دهه هشتاد به‌عنوان مخاطب جشنواره را دنبال می‌کردم و همیشه این رویداد برایمان اهمیت و جذابیت داشته است.

وی در ادامه با اشاره به جایگاه مستند در جشنواره فجر گفت: واقعیت این است که جشنواره فجر ذاتاً جشنواره‌ای با محوریت سینمای داستانی است و معمولاً فضای چندانی برای دیده‌شدن مستند‌ها یا فیلم‌های کوتاه در آن فراهم نمی‌شود؛ موضوعی که در بسیاری از جشنواره‌های معتبر دنیا هم وجود دارد. مهم‌ترین جشنواره تخصصی سینمای مستند در ایران، جشنواره «سینماحقیقت» است که محل اصلی ارزیابی مستند‌های سینمایی به شمار می‌رود.

این کارگردان تأکید کرد: با این حال، به نظر من می‌توان تدابیری اندیشید تا مستند‌هایی که به جشنواره فجر راه پیدا می‌کنند، حداقل بهتر دیده شوند؛ مثلاً ایجاد بخشی مستقل یا فضایی ویژه برای نمایش این آثار و فراهم‌کردن امکان حضور علاقه‌مندان سینمای مستند. چراکه معمولاً این فیلم‌ها فقط در کاخ جشنواره اکران می‌شوند و در اوج هیجان فیلم‌های داستانی، کمتر مورد توجه رسانه‌ها و منتقدان قرار می‌گیرند.

وی درباره انتخاب مستند‌ها در این دوره از جشنواره فجر گفت: یکی از نکات جذاب آثار امسال برای من، تنوع فرم در مستند‌ها بود. فیلم‌هایی از طیف‌های مختلف حضور داشتند؛ چه آثاری که پیش‌تر در جشنواره «سینما حقیقت» جایزه گرفته بودند و چه فیلم‌هایی که شاید آن‌طور که باید دیده نشده بودند. همین تنوع و رنگارنگی، فرصت خوبی برای مستندسازان و علاقه‌مندان مستند فراهم می‌کند و نکته قابل‌توجهی است.

موسوی‌تبار درباره حضور در جشنواره فجر افزود: جشنواره فجر، یک جشنواره ملی و ریشه‌دار است که در دهه فجر برگزار می‌شود و برای همه ما نوعی نوستالژی به همراه دارد. همین فضا باعث می‌شود حضور فیلم در فجر، حتی برای مستندسازان، جذاب و مهم باشد.

وی در پایان درباره اهمیت دریافت جایزه گفت: نامزد شدن یا دریافت سیمرغ، قطعاً انتظارات از فیلمساز را بالاتر می‌برد و مسئولیت او را در ادامه مسیر حرفه‌ای‌اش بیشتر می‌کند. البته مهم‌تر از خود جایزه، حضور فیلم در میان آثار برگزیده جشنواره‌های معتبر است. هر فیلمی که به چنین رویداد‌هایی راه پیدا می‌کند، در واقع استاندارد‌های لازم را داشته و همین انتخاب‌شدن، به‌تنهایی مایه افتخار تیم سازنده است و می‌تواند نقطه‌ای تازه برای پیشرفت آنها باشد.

منبع: مهر