معمای ۲۰ هزار ناپدیدشده در مثلث آلاسکا

بیش از ۲۰ هزار نفر در منطقه‌ای به نام مثلث آلاسکا ناپدید شده‌اند؛ جایی که ردپای یوفو‌ها و نشانه‌های فرازمینی مرز میان علم و افسانه را از بین برده است.

کد خبر: ۱۳۶۷۳۵۹

يکشنبه - ۱۹ بهمن ۱۴۰۴ / February 08, 2026

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو ، شاید باورنکردنی به نظر برسد، اما تا امروز بیش از ۲۰ هزار نفر در گستره وسیعی از آلاسکا، در محدوده‌ای میان Utqiagvik، Anchorage و Juneau که مردم محلی آن را با نام «مثلث آلاسکا» می‌شناسند، بی‌هیچ رد و اثری ناپدید شده‌اند. از جنگلبانان و خلبانان گرفته تا گردشگران و بومیان منطقه، هیچ‌یک اثری از خود بر جای نگذاشته‌اند. همین موضوع باعث شکل‌گیری موجی از گمانه‌زنی‌ها و نظریه‌های ماورایی شده است. برخی معتقدند در پس این ناپدیدشدن‌های مرموز، نیرو‌هایی ناشناخته یا حتی موجودات فرازمینی نقش دارند.

اگر نام مثلث برمودا را شنیده باشید، احتمالاً می‌دانید این منطقه به علت گم‌شدن‌های متوالی کشتی‌ها و هواپیما‌ها سال‌هاست به نمادی از رمزآلودگی در جهان تبدیل شده است. اما در فاصله‌ای بسیار دورتر و در دل سرزمین یخ‌زده شمال، مثلث دیگری قرار دارد که از دید بسیاری حتی مرموزتر و خطرناک‌تر است و چیزی نیست جز مثلث آلاسکا.

گزارش‌ها از این منطقه ترکیبی است از واقعیت و افسانه؛ از رادار‌هایی که ناگهان از کار می‌افتند و هواپیما‌هایی که بدون ارسال هیچ سیگنالی ناپدید می‌شوند، تا روایت‌هایی از نور‌های شناور در آسمان شب که به یوفو‌ها نسبت داده می‌شوند. در ادامه این مطلب به بررسی راز‌های مثلث آلاسکا و اطلاعات موجود درباره آن می‌پردازیم.

راز‌های پنهان در سرزمین یخ‌زده مثلث آلاسکا

ناحیه اسرارآمیزی که میان شهر‌های اوتکیاگ‌ویک، انکوریج و جونو قرار دارد، از سوی مردم به نام «مثلث برمودای آلاسکا» شناخته می‌شود؛ سرزمینی سرد، پهناور و پوشیده از جنگل‌ها و کوه‌های یخ‌زده که راز‌های تلخی در دل خود پنهان کرده است. شهرت این منطقه برای نخستین‌بار در اکتبر ۱۹۷۲ بر سر زبان‌ها افتاد و همه‌چیز از زمانی آغاز شد که یک هواپیمای کوچک حامل چند مقام دولتی و خدمه در مسیر انکوریج به جونو به‌طور ناگهانی از صفحه رادار ناپدید شد.

عملیات جست‌وجوی گسترده که بیش از ۳۲۵ هزار مایل مربع از خاک آلاسکا را دربر می‌گرفت، با وجود استفاده از صد‌ها هواپیما و نیرو‌های زمینی هیچ نتیجه‌ای در بر نداشت و نه مسافران پیدا شدند و نه کوچک‌ترین اثری از لاشه‌ی هواپیما یافت شد. اما این تنها آغاز ماجرا بود و در سال‌های بعد، حوادث مشابه بار‌ها تکرار شدند.

برخی از قربانیان در شرایط جوی بسیار بد گرفتار شده بودند، اما تعدادی از ناپدیدشدن‌ها به‌قدری ناگهانی و غیرقابل توضیح بودند که توضیحات علمی نتوانست پاسخ مناسبی برای آنها ارائه دهد. از زمان آن پرواز گمشده سال ۱۹۷۲ تاکنون، آمار‌ها نشان می‌دهد بیش از ۲۰ هزار نفر در محدوده مثلث آلاسکا ناپدید شده‌اند که بیش از دو برابر ارقامی است که دولت به‌طور رسمی اعلام کرده است.

معمای پرواز گمشده انکوریج–جونو سال ۱۹۷۲

اگرچه اسناد تاریخی نشان می‌دهند که این منطقه پیش از سال ۱۹۷۲ نیز محل حوادث عجیب و ناپدید شدن افراد بوده است، اما واقعه اکتبر همان سال بود که آن را به کانون توجه عمومی و رسانه‌ای در آمریکا بدل کرد. ماجرا از آنجا آغاز شد که یک هواپیمای خصوصی دو موتوره سسنا ۳۱۰ در مسیر انکوریج به جونو ناپدید شد. این پرواز حامل چهار نفر بود: هیل بوگز (رهبر اکثریت مجلس نمایندگان ایالات متحده)، نیک بیگیچ (نماینده آلاسکا)، راسل براون (دستیار بیگیچ) و دان جونز (خلبان). بوگز که در جریان سفر خود از یک کمپین انتخاباتی دانشجویی نیز دیدن کرده بود، در میانه‌ی مسیر هوایی ناگهان از صفحه‌ی رادار محو شد.

آخرین تماس رادیویی هیچ نشانه‌ای از مشکل فنی یا وضعیت اضطراری نداشت. درست چند ساعت بعد وقتی خبر ناپدید شدن هواپیما به واشنگتن رسید، یکی از بزرگ‌ترین عملیات‌های جست‌و‌جو و نجات در تاریخ ایالات متحده آغاز شد. بنا بر گزارش پولیتیکو در این عملیات بیش از ۹۰ فروند هواپیما شامل ۴۰ هواپیمای نظامی و ۵۰ هواپیمای غیرنظامی شرکت کردند. عملیات جست‌و‌جو بیش از ۳۶۰۰ ساعت ادامه یافت و محدوده‌ای به وسعت ۳۲۵ هزار مایل مربع را پوشش داد.

در نتیجه تمامی این جست‌و‌جو‌ها هیچ اثری از هواپیما، لاشه، سوخت، یا سرنشینان پیدا نشد. سرانجام جست‌و‌جو متوقف شد و تنها چیزی که باقی ماند پرونده‌ای پر از پرسش بی‌پاسخ بود. این حادثه سبب شد کنگره آمریکا قانونی را به تصویب برساند که بر اساس آن تمام هواپیما‌های غیرنظامی موظف به نصب دستگاه‌های مکان‌یاب اضطراری (ELT) شدند.

با فروکش کردن گرد و غبار حادثه، ردی از گمانه‌زنی‌ها و فرضیه‌های توطئه به جا ماند. یکی از این تئوری‌ها بر شخصیت هیل بوگز متمرکز بود؛ او عضوی از کمیسیون وارن بود که به دستور ریچارد بی. جانسون برای بررسی ترور جان اف. کندی تشکیل شده بود. بوگز از همان ابتدا نسبت به نتیجه‌گیری کمیسیون مبنی بر «عامل منفرد» بودن قاتل کندی ابراز تردید کرده بود و معتقد بود که چند عامل مختلف در ترور نقش داشتند. همین موضع انتقادی بعد‌ها باعث شد برخی نظریه‌پردازان ادعا کنند ناپدید شدن هواپیمای او تصادفی نبوده است و شاید به نوعی خاموش‌سازی سیاسی مربوط باشد.

با این حال، این سانحه تنها حادثه عجیب مثلث آلاسکا نبود و در سال ۱۹۵۰، یک هواپیمای نظامی آمریکایی حامل ۴۴ سرنشین نیز در همین منطقه بی‌هیچ نشانی ناپدید شد. دهه‌ها بعد در سال ۱۹۹۰، یک سسنا ۳۴۰ با چهار مسافر دیگر به سرنوشت مشابهی دچار شد. هیچ‌کدام از این هواپیما‌ها یا مسافرانشان هرگز پیدا نشدند.

با گذر زمان، شمار ناپدیدشدگان به طرز نگران‌کننده‌ای افزایش یافت. بنا بر آمار‌های غیررسمی از سال ۱۹۸۸ تا کنون بیش از ۱۶ هزار نفر در این منطقه ناپدید شده‌اند که به گفته محققان حتی برای مناطق کوهستانی وسیع آلاسکا، غیرطبیعی و هولناک به نظر می‌رسند. برخی کارشناسان تمام این وقایع را به شرایط بحرانی آب‌وهوایی، امواج مغناطیسی غیرعادی و موقعیت جغرافیایی سخت‌گذر این ناحیه نسبت می‌دهند. اما گروهی دیگر معتقدند پاسخ را باید خارج از مرز‌های علم جست‌و‌جو کرد.

پرواز ۱۶۲۸؛ رویارویی با یوفو‌ها در مثلث آلاسکا

یکی از برجسته‌ترین نظریه‌هایی که برای توضیح ناپدید شدن‌های متعدد در مثلث آلاسکا مطرح شده، به حادثه‌ای واقعی و مستند در سال ۱۹۸۶ بازمی‌گردد که بعد‌ها به یکی از مهم‌ترین اسناد در پرونده پدیده‌های هوایی ناشناخته در ایالات متحده تبدیل شد. در ۱۷ نوامبر ۱۹۸۶، پرواز شماره ۱۶۲۸ خطوط هوایی ژاپن در مسیری طولانی از پاریس به توکیو، در حال عبور از آسمان جنوب آلاسکا بود.

ناگهان خلبان باتجربه آن، کنژو تراوچی در ارتفاع حدود ۳۵ هزار پا متوجه شد که سه شیء ناشناس پرنده (UAP) در کنار هواپیما ظاهر شده‌اند. ابتدا تصور می‌کرد که این نور‌ها احتمالا مربوط به هواپیما‌های نظامی آمریکایی یا سوخت‌رسان هستند، اما چند لحظه بعد متوجه شد که رفتار و حرکات آنها کاملاً غیرعادی است. تراوچی در گزارش رسمی خود به اداره هوانوردی فدرال (FAA) نوشت که این اشیا نور‌هایی ساطع می‌کردند که مانند فوران‌های درخشان پلاسما در شب تاریک قابل مشاهده بودند.

به گفته او شکل ظاهری این اشیای پرنده گاه شبیه سفینه‌های مستطیلی بسیار بزرگ بود و گاه به اجسام مدور نورانی تغییر می‌کرد. آنها با مانور‌هایی سریع، گاه در هم می‌چرخیدند و گاه در برابر مسیر پرواز قرار می‌گرفتند، در حالی که هیچ اثری از حرکات هوایی معمول نداشتند. در آغاز خلبان و دو افسر همراهش تصور کردند که شاید با رزمایش نظامی یا هواپیما‌های آزمایشی سری روبه‌رو شده‌اند، اما همزمان با افزایش ارتفاع و تغییر مسیر، این اشیا نیز به دنبال هواپیما حرکت کردند.

گزارش‌های راداری از برج مراقبت انکوریج و همچنین سیستم‌های رادار نظامی ایالات متحده تأیید کردند که چند جسم ناشناس در کنار پرواز ۱۶۲۸ شناسایی شده‌اند. برخی از کارشناسان هوانوردی و پژوهشگران فراداده در آن زمان معتقد بودند که آنچه دیده شده، پدیده‌های طبیعی جوی مانند توهمات نوری ناشی از برف، انعکاس نور ستارگان یا پلاسما‌های جوی بوده است. با این حال، وضوح مشاهده عینی توسط سه شاهد انسانی مجرب، ثبت راداری دقیق و استمرار مسیر همراهی بیش از ۵۰ دقیقه دلایل کافی برای حذف توضیحات عادی باقی نگذاشت.

راز میدان‌های ناپیدای مثلث آلاسکا در گرداب‌های انرژی؟

از این حادثه به بعد، نظریه‌ای مطرح شد مبنی بر اینکه بسیاری از ناپدید شدن‌ها در مثلث آلاسکا ممکن است با حضور یا فعالیت موجودات فرازمینی در ارتباط باشد. گزارش Travel Channel نیز اشاره می‌کند که برخی معتقدند این منطقه درگاهی میان‌بعدی یا کریدور انرژی غیرعادی است که می‌تواند باعث تداخل در زمان، مکان و حتی درک حسی انسان شود.

در کنار این فرضیه، نظریه‌ای دیگر نیز درباره‌ی وجود گرداب‌های عظیم انرژی چرخان (vortexes) در مثلث آلاسکا مطرح است. بر اساس باور‌های انرژی‌درمانی و زمین‌شناسی متافیزیکی، جهت چرخش این گرداب‌ها می‌تواند تأثیرات روانی و فیزیولوژیکی بر انسان بگذارد: گرداب‌هایی که در جهت عقربه‌های ساعت می‌چرخند ممکن است انرژی مثبت و حس آرامش و تمرکز ایجاد کنند. در مقابل، گرداب‌های مخالف جهت عقربه‌های ساعت می‌توانند حس بی‌تعادلی، اضطراب، سرگیجه و سردرگمی در انسان به وجود آورند.

مطالعات میدانی در نواحی کوهستانی آلاسکا نشان داده است که خوانش‌های مغناطیسی غیرعادی در این ناحیه وجود دارند. برخی از تیم‌های جست‌و‌جو و نجات گزارش داده‌اند که قطب‌نماهایشان تا بیش از ۳۰ درجه انحراف نشان می‌دادند، ارتباط رادیویی مختل می‌شد و اعضای تیم دچار احساسات عجیبی مانند گیجی، از دست دادن جهت‌یابی یا حتی توهم شنوایی می‌شدند.

در نتیجه، برخی از پژوهشگران معتقدند که ترکیب این اختلالات مغناطیسی، پدیده‌های جوی غیرقابل پیش‌بینی و احتمال وجود میدان‌های انرژی چرخان می‌تواند علت بسیاری از ناپدید شدن‌های اسرارآمیز در مثلث آلاسکا باشد.

افسانه کوشتاکا و راز ناپدیدشدن‌ها

در کنار روایت‌های مربوط به اشیاء پرنده ناشناس و گرداب‌های مغناطیسی، تئوری‌های دیگری نیز درباره‌ی اسرار مثلث آلاسکا وجود دارند که ریشه در افسانه‌های کهن بومیان آمریکا دارند. قوم‌های Tlingit و Tsimshian که قرن‌ها در سواحل جنوب‌شرقی آلاسکا زندگی کرده‌اند، در روایت‌های خود از موجودی افسانه‌ای سخن می‌گویند به نام «کوشتاکا» که به‌معنای «انسان سمور» یا «تغییرشکل‌دهنده» است.

بنا به اعتقادات، کوشتاکا موجودی دوچهره است و از یک سو چهره‌ای دوستانه و فریبنده دارد و گاه حتی به شکل یکی از نزدیکان گمشده فرد ظاهر می‌شود تا او را آرام کند یا راهنمایی کند؛ اما در سوی دیگر ذات واقعی کوشتاکا شکارچی و اغواگر است. بر اساس باور‌های بومی، او در نقاط دورافتاده جنگل‌ها، کنار رودخانه‌ها و یخچال‌ها پرسه می‌زند و مسافران یا شکارچیان گمشده را صدا می‌زند.

وقتی قربانی فریب ظاهر انسانی او را می‌خورد و دنبالش می‌کند، کوشتاکا او را تا عمق بیابان می‌برد و یا قربانی را می‌درد یا او را به موجودی شبیه به خود تبدیل می‌کند تا برای همیشه از جهان انسان‌ها جدا شود.

نظریه‌ها و واقعیت‌های راز مثلث آلاسکا

برخی دیدگاه‌ها به مراتب غریب‌تر و غیرقابل‌باورتر هستند. از جمله فرضیه‌های مطرح شده می‌توان به لیزر‌های انرژی ناشناخته از شهر گمشده آتلانتیس که از درون زمین به آسمان می‌تابند، یا اینکه منطقه آلاسکا درگاه فضایی میان‌بعدی است که از آن اشکال مختلف انرژی و نور وارد دنیای فیزیکی می‌شوند، اشاره کرد.

اما در کنار تمام این دیدگاه‌های فوق طبیعی و خیره‌کننده، عده زیادی از پژوهشگران سعی دارند بر پایه شواهد علمی توضیحاتی واقعی‌تر ارائه کنند. از نگاه آنان، بخش عمده‌ای از ناپدید شدن‌ها را می‌توان با جغرافیای خشن و منحصر‌به‌فرد آلاسکا توضیح داد. در این منطقه، بارش برف تقریباً در تمامی روز‌های سال رخ می‌دهد و سرمای شدید، کوهستان‌های صعب‌العبور و یخچال‌های طبیعی عظیم باعث شکل‌گیری غار‌های پنهان و شکاف‌های غول‌آسا در زمین می‌شود.

هر فردی اگر تنها اندکی از مسیر ایمن منحرف شود، به سادگی می‌تواند در اعماق کوه یا یخچال مدفون شود و هیچ اثری از او باقی نماند. در بسیاری از گزارش‌های جست‌و‌جو و نجات در آلاسکا آمده است که حتی هواپیما‌های بزرگ درصورت سقوط در مناطق یخ‌زده، تنها در عرض چند ساعت زیر برف کاملاً ناپدید می‌شوند و جستجوگران پس از چند روز دیگر حتی اثری از سوختگی یا فلز نمی‌یابند.

نباید فراموش کرد که ایالت آلاسکا بیش از دو برابر تگزاس وسعت دارد و بیشتر نواحی آن همچنان بکر و خالی از سکنه باقی مانده‌اند. این یعنی هزاران کیلومتر مربع از جنگل‌ها، کوه‌ها و دره‌ها که هیچ انسان دائمی در آن زندگی نمی‌کند و هیچ راهی برای پوشش تمام آن با عملیات امداد وجود ندارد. در نتیجه، اگرچه بحث درباره پدیده‌های فراطبیعی و اساطیری مثل کوشتاکا برای ذهن انسان جذاب و اسرارآمیز است، اما واقعیت زمینی آلاسکا این است که در چنین شرایط طبیعی خشن، ناپدید شدن انسان‌ها نه‌تنها ممکن بلکه محتمل است.