دانشجوي بسيجي و دانشگاه

کد خبر: ۱۳۶۷۸

دوشنبه - ۲۰ آبان ۱۳۸۷ / November 10, 2008

بنا به نص صريح قرآن آمادگي جامعه اسلامي براي پيكار با دشمنان مهاجم و متجاوز ‏از مهمترين فرايض شمرده شده و در همين رابطه و از همان ابتداي پيروزي ‏انقلاب اسلامي اين واقعيت مهم براي ملت شهيدپرور ما مهم بود كه دشمني با ‏اسلام و انقلاب منحصر به رژيم ددمنش و خون آشام پهلوي نبوده و خطرناك تر از آنها ‏جهانخواران استكباري غرب بوده و هستند كه همواره منافع ايران را تهديد مي كرده ‏اند.

مرور زمان اين تهديدها را به اشكال مختلف نشان داده است؛ ابتدا دشمنان قسم ‏خورده با ايجاد ناامني و تلاش براي تفرقه اندازي، جنگ تحميلي هشت ساله، ‏تحريم‌هاي اقتصادي، حمايت از تروريسم، حمله به مردم بي دفاع شهرها و دسيسه هاي ‏مختلف ديگر را اجرا كرده و در زماني كه پوزه آنها به دست ملت حزب الله و بسيجي ‏به خاك ماليده شد از جبهه‌اي ديگر كه همان جبهه فرهنگي اجتماعي است به ميدان ‏آمدند تا شايد به خيال واهي خويش ملت قهرمان و خستگي ناپذير را از درون تهي ‏كنند.

دانشگاه کارخانه آدم سازي

يكي از حساس ترين مراكز در اين جبهه مراكز آموزشي است و خطيرترين آنها ‏دانشگاه‌هاي كشور هستند؛ مكان مقدسي كه امام راحل آن را كارخانه آدم سازي نام نهادند و رهبر فرزانه و ‏انديشمند انقلاب آينده كشور و انقلاب اسلامي را وابسته به اسلامي كردن آن ‏دانسته اند.

در عين حال دشمنان نوك پيكان را نشانه گرفته و به عناوين مختلف با ‏تسلط استادان خودباخته و بي تفاوت، به بروز اخلاق و رفتار انحرافي، كوشش براي ايجاد ‏سرگرمي‌هاي كاذب، تلاش در گسترش فساد و فحشا و سعي در ‏منزوي ساختن و ضلات و گمراهي دانشگاهيان کرده و مي کنند. ‏

بسيجيان پيشتازان جبهه مبارزه با دسيسه‌هاي ‏بيگانه هستند

از اين رو بر متوليان فرهنگي و تربيتي جامعه و فرد فرد افراد اين مملكت واجب است ‏تا در برابر اين تهاجم به پاخاسته و دين و جامعه و مردم و مملكت را از گزند بيگانگان ‏مصون و محفوظ نگاه داشته و در اين ميان بسيجيان، اين صف شكنان قهرمان جبهه‌هاي مختلف مبارزه و مقاومت و اين همسنگران سرداران عشق و شهادت و ‏شهامت وظيفه‌اي بس سنگين تر و خطيرتر را به دوش دارند؛ چرا كه در كنار فعاليت‌هاي ديگر نه تنها بايد با اخلاق، رفتار، عملكرد، گفتار و ‏تحصيل خويش الگو و نمونه و سرآمد و سرمشق ديگران باشند، بلكه با ‏حساسيت‌هاي بموقع خويش بايد پيشتازان جبهه مبارزه با دسيسه‌هاي ‏بيگانه در لباس خودي و غير نيز باشند.

بايد بكوشند و پاي صاحبنظران سالم و صادق و ‏متخصصان متعهد و متدين را به دانشگاه‌ها بگشايند و زمينه‌هاي تبادل انديشه و ‏تضارب آرا و افكار را فراهم آورند و محيطي را ايجاد كنند كه نيازهاي روحي و ‏معنوي دانشجويان و جواناني كه اميدشان به دانشگاه است را برآورده سازند و قبل از ‏آنكه دشمنان قسم خورده انديشه‌هاي التقاطي و انحرافي خويش را به خورد فرزندان ‏معصوم اين آب و خاك بدهند، بتوانند ملجا و پناهگاه و فريادرس آنان باشند. ‏

البته تاكيد اين نكته نيز ضروري است كه در راستاي اين مهم بايد از برداشت‌هاي ‏سطحي و عملكردهاي صوري و ظاهري و متاسفانه نمايشي كه منتشر شده است، ‏اجتناب كرده و اين حرف گوهربار رهبر معظم انقلاب را همواره آويزه گوش قرار دهند كه در اينگونه ‏كارها منحرف كردن مسئله از مسير حقيقي، ظلم به هدف عالي اسلامي كردن ‏دانشگاه‌ها است. ‏

دانشجويان بسيجي الگو و سرآمد ديگران باشند ‏

نكته ديگر اينكه شايسته است بسيجيان دانشجو در تلاش مقدس تحصيل خويش ‏اهتمام بيشتري نشان داده تا در آينده با كسب تخصص و تجربه و حفظ تعهد بتوانند ‏سنگرداران لايق جبهه تعليم و تربيت انسان‌ها باشند؛ يعني دانشجويان بسيجي بايد ‏با اخلاق و رفتار، عملكرد و گفتار و تحصيل خويش الگو و نمونه و سرآمد و سرمشق ‏ديگران باشند. ‏

بسيجي دانشجو چه بايد بكند؟

يكي از ثمرات پيوند روحانيت و دانشگاه انتقال حالت روحاني و معنوي به دانشگاه ‏است. ‏

به طور كلي حالت ملكوتي يك دانشجو در دانشجوي بسيجي است كه در مراكز ‏دانشگاهي بارزترين نمونه براي نمايان كردن تمام تلاش‌هاي پاك و طيبه در عرصه‌هاي مختلف در ‏دانشگاه هستند. ‏

بهتر است دانشجوي بسيجي نكاتي چند را در طول حضور خود در سنگر دانشگاه ‏مدنظر قرار دهد تا به فضل پروردگار توفيقات بهتري حاصل كند؛ برخي از اين موارد عبارتند ‏از اينكه:

دين مقدس اسلام در هر زمينه‌اي صاحب راي و نظر است و بر دانشجويان ‏رشته‌هاي گوناگون است كه با تامل، تعميق و تفكر در متون بنيادين ديني و راهنمايي ‏استادان حوزه و دانشگاه در انطباق جزء به جزء بحث‌ها و درس‌ها با نظريات ‏ديني بكوشند و در اين طريق از ملامت و نكوهشگران نهراسند. ‏

رعايت آداب اسلامي حتي نسبت به كساني كه رعايت اين آداب را نمي كنند، ‏هميشه يك ضرورت است. ‏

همچنين پافشاري عملي بر شعائر اسلامي از قبيل رعايت حجاب، برگزاري نماز ‏جماعت، هر چه پربارتركردن تجمع الهي دانشجويي، مراعات نظم دانشجويي و ... يك ‏ضرورت براي دانشجويان بسيجي است. ‏

يافتن «حسن وجه» در امر به معروف و نهي از منكر لازم است. ‏

از نكات ديگر اينكه خشونت كلامي به ندرت در توجه دادن ديگران به خوبي‌ها ‏مورد نياز مي شود و در بسياري از موارد با اندكي تفكر راه هاي مناسب و متعدد ‏ديگري را مي توان يافت كه به راحتي ما را به مقصد مي رساند. ‏

نكته ديگر اينكه، حتي اگر تنها در راستاي «گرفتن مدرك» به دانشگاه نگاه كنيم، ‏انديشيدن تدابير لازم براي جلوگيري از اصراف عمر دانشجويي از طريق ترغيب ‏استادان به مطالعه هر چه بيشتر و عرضه مطالب تازه و مفيد ضروري است، در اين ‏زمينه بايد استادان را به تدوين جزوات پربار آموزشي متناسب با شيوه‌هاي تعليم ‏تشويق كرد.‏

البته هدف بسيجي دانشجو سوق دادن دانشگاه به «تفكر» است نه «حفظ» ‏مطالب.‏

قابل ذكر است كه چنين جزواتي در اكثر قريب به اتفاق موارد، منافاتي با حفظ بار ‏علمي كلاس مربوطه ندارد. ‏

انديشيدن تدابير لازم براي جلوگيري از اسراف در جميع مسائل مثلاً در مورد غذاي ‏دانشجويي كه گاهي اوقات تا نصف هر غذا به علت پخت نامناسب يا بي توجهي ‏دانشجويان دور ريخته مي شود. ‏

همچنين دانشجوي بسيجي بايد براي آينده كار كند؛ به عنوان مثال اگر بعضي از ‏استادان با عرضه «قطره چكاني» معلومات خود، دانشجويان را ناگزير از كندي در ‏تعليم كنند، دانشجوي بسيجي مي تواند با فراهم آوردن جزوات كامل از درس آن ‏استاد و فراهم كردن شرايط عرضه عمومي آن به دانشجويان ترم آينده استاد مربوطه، ‏مهم ترين زمينه را براي تشويق استادان به فعاليت علمي بيشتر آماده سازند. ‏

هر تحقيق دانشجويي بايد تا رسيدن به حرفي نو و نظري تازه دنبال شود، سرهم ‏بندي يك پژوهش كاري آسان است، ولي شايسته يك بسيجي نيست كه از مطالب ‏سطحي يا تكراري در تحقيقات خود استفاده كند، بلكه بايد با بررسي و پژوهش ‏و ارائه حرف تازه، روحي دوباره به فضاي دانشگاه ببخشد.‏

دانشجوي بسيجي ضمن اجراي تك تك قوانين و مقرارت رسمي حاكم بر محيط دانشگاه، با شناسايي و تشخيص نابساماني‌هاي اين قوانين بايد تلاش لازم را در جهت ‏دگرگوني آنها بنمايد. ‏

دانشجوي بسيجي ابداً به آنچه با عنوان «روح علمي» توسط دانشگاه‌هاي غرب ‏تبليغ مي شود، باور ندارد

دانشجوي بسيجي ابداً به آنچه با عنوان «روح علمي» توسط دانشگاه‌هاي غرب ‏تبليغ مي شود، باور ندارد؛ «روح علمي» تبليغي غرب به ظاهر تنها علم را مقتدا قرار ‏مي دهد، ولي در باطن، نيات و منظورهاي كاملاً سياسي را دنبال مي كند.

همچنين ‏در ميان بسياري از نظريات و فرضيات به ظاهر علمي و بخصوص در صحنه علوم ‏انساني، بايد با ژرف كاوي نكات متقابل آن با فرهنگ اسلامي و ايراني را يافت و ‏استاد مربوطه و نيز دانشجويان ديگر را متذكر ساخت. ‏

سياست، علم، هنر، اقتصاد، صنعت و ... با هم در ارتباط جدي هستند و بخصوص ‏بدون نگاه به عنصر دين نمي توان به اين زمينه‌ها به شكل موثر پرداخت. ‏

اساساً هنر بدون ديانت، يا سياست بدون ديانت، يا علم بدون ديانت، معنا و مفهومي ‏ندارد؛ در حقيقت دانشجوي بسيجي از آميختگي سياست و ديانت در مجموعه ‏بحث‌هاي اجتماعي مطلع است و به اين ارتباط، توجه كافي دارد تا هيچ مطلبي را به ‏گونه تك بعدي تحليل نكند. ‏

دانشجوي بسيجي بايد به نقد «ماهيت» محتواي هر درس بنشيند و بايد بررسي ‏كند كه هر درس چه ميزان به اسلام نزديك و يا دور است و به همين دليل بايد به ‏دنبال بالا بردن شناخت خود از اسلام باشد تا بتواند با توكل بر خدا در عرصه‌هاي ‏مختلف در دانشگاه تاثير بگذارد تا ان شاء الله دانشگاه اسلامي به معناي واقعي ‏تحقق پيدا كند و منشا اثر در جامعه شود.

حسين رحيمي

/انتهاي پيام/