visfatin چگونه سلامت متابولیک را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد؟

عضو هیأت علمی دانشگاه تهران، با اشاره به نتایج یک مقاله مروری منتشرشده در نشریه معتبر Asian Journal of Pharmaceutical and Health Sciences، تأکید کرد: «شواهد علمی نشان می‌دهد فعالیت بدنی، به‌ویژه تمرینات هوازی و ترکیبی، می‌تواند با تعدیل سطح visfatin به‌عنوان یک آدیپوکاین کلیدی، نقش مؤثری در بهبود اختلالات متابولیک و التهابی ایفا کند».

کد خبر: ۱۳۶۸۰۱۰

سه‌شنبه - ۲۱ بهمن ۱۴۰۴ / February 10, 2026

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، به نقل از دانشگاه تهران، فیروزه دهقان، نویسنده مسئول مقاله «Visfatin, Obesity, and Physical Activity: A Key Regulator of Metabolism and Inflammation»، در تشریح اهمیت این پژوهش گفت: «Visfatin یکی از آدیپوکاین‌های مهمی است که در بافت چربی احشایی ترشح می‌شود و به‌دلیل ارتباط مستقیم با مقاومت به انسولین، التهاب مزمن و سندرم متابولیک، در سال‌های اخیر توجه زیادی را در حوزه سلامت متابولیک به خود جلب کرده است».

وی افزود: «در این مقاله مروری، نتایج مطالعات انسانی و حیوانی بررسی شده و مشخص شد نوع، شدت و مدت فعالیت بدنی می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در تنظیم سطح visfatin داشته باشد. تمرینات هوازی و برنامه‌های ترکیبی، به‌ویژه زمانی که با مداخلات تغذیه‌ای ضدالتهابی همراه می‌شوند، اثرگذاری بیشتری نسبت به تمرینات کم‌شدت یا صرفاً مقاومتی دارند».

این عضو هیأت علمی دانشگاه تهران با اشاره به نتایج متناقض برخی مطالعات تصریح کرد: «پاسخ visfatin به ورزش، وابسته به عوامل فردی مانند سن، جنس، وضعیت هورمونی و ابتلاء به بیماری‌های زمینه‌ای است. به همین دلیل نمی‌توان یک نسخه واحد برای همه افراد تجویز کرد و رویکرد‌های شخصی‌سازی‌شده اهمیت ویژه‌ای دارند».

دهقان همچنین با اشاره به یافته‌های مرتبط با بیماری کبد چرب غیرالکلی (NAFLD) گفت: «مطالعات مورد شاهدی و شواهد حاصل از مدل‌های حیوانی نشان می‌دهد رفتار visfatin در شرایط متابولیکی مختلف پیچیده و وابسته به زمینه فیزیولوژیک است؛ موضوعی که لزوم تحقیقات عمیق‌تر و طولانی‌مدت را برجسته می‌کند».

وی در پایان خاطرنشان کرد: «نتایج این مقاله می‌تواند به توسعه راهبرد‌های غیر دارویی مبتنی بر ورزش و اصلاح سبک زندگی کمک کند و زمینه‌ساز استفاده از visfatin به‌عنوان یک نشانگر زیستی و هدف درمانی بالقوه در پیشگیری و مدیریت بیماری‌های مزمن متابولیک باشد».