جنگنده جی ۲۰ رقیب اف 22 و اف 35 در ایران + ویژگی ها / ستون فقرات هوایی چین و مساله چراغ سبز

سفیر نظامی چین یک مدل جنگنده جی ۲۰ را به فرمانده نیروی هوایی ایران هدیه داد چیزی که برخی آن را به عنوان چراغ سبز چین برای فروش این جنگنده به ایران عنوان کرده‌اند.

کد خبر: ۱۳۶۸۴۶۵

سه‌شنبه - ۲۱ بهمن ۱۴۰۴ / February 10, 2026

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو برخی منابع خبری خبر داده‌اند که ایران و چین به توافقی مهم در حوزهٔ نظامی دست یافته‌اند. بر اساس این گزارش‌ها، ایران قرار است مجموعه‌ای از تجهیزات پیشرفته شامل جنگنده‌های نسل پنجم J‑۲۰، مدل‌های مشابه J‑۱۰ C، سامانه‌های پدافند هوایی HQ‑۹ و رادار‌های JY‑۱۴ را دریافت کند. در مقابل، ایران حدود ۲ میلیارد دلار نفت خام به چین صادر خواهد کرد.

در ماه‌های اخیر پرواز‌های ترابری نظامی متعددی بین چین و ایران انجام شده‌است که احتمالاً بخشی از تجهیزات در حال تحویل هستند. منابع خبری بر آغاز روند تحویل تاکید کرده‌اند، اگرچه هیچ مقام رسمی در تهران یا پکن تاکنون این توافق را تأیید یا تکذیب نکرده‌است.

J‑۲۰؛ ستون فقرات هوایی چین

جنگنده J‑۲۰، ساختهٔ Chengdu Aircraft Corporation، یک جنگندهٔ سنگین، دو موتوره و نسل پنجم با قابلیت پنهان‌کاری و نفوذ به مناطق تحت پوشش پدافند است. این جنگنده از اواسط دههٔ ۲۰۱۰ وارد خدمت نیروی هوایی چین (PLAAF) شد و در سال‌های اخیر با نصب موتور‌های بومی WS‑۱۵ و ارتقای اویونیک و حسگر‌ها به ستون فقرات توان هوایی پکن تبدیل شده است.

از نظر راداری، J-۲۰ به رادار AESA (آرایه فازی فعال) Type-۱۴۷۵ مجهز است که برد کشف آن در حالت استلز تا ۳۰۰ کیلومتر برای اهداف نسل چهار و تا ۱۳۰–۱۸۰ کیلومتر برای اهداف نسل پنج است.

سیستم‌های جنگ الکترونیک پیشرفته، تجهیزات اخلالگر و سامانه هشداردهنده موشک (MAWS) و پرتابگر‌های شراره، و پوشال نیز در این جنگنده تعبیه شده‌است.

j-۲۰

این جنگنده در بخش تسلیحات، چهار موشک هوا به هوای برد بلند PL-۱۵ و ۲ موشک حرارتی PL-۱۰ را در محفظه‌های داخلی خود حمل می‌کند. موشک PL-۱۵ با برد بیش از ۲۰۰ کیلومتر و سامانه هدایت ترکیبی، در حال حاضر یکی از قدرتمندترین موشک‌های BVR دنیاست.

ویژگی‌های کلیدی J‑۲۰:

طراحی آیرودینامیک: بال دلتا با کانارد، ورودی‌های Diverterless Supersonic Inlet (DSI)، روش‌های شکل‌دهی برای کاهش سطح مقطع راداری (RCS).

پیشرانه‌ها: نسخه‌های اولیه با AL‑۳۱ و WS‑۱۰ پرواز کردند؛ WS‑۱۵ بومی با TVC و رانش بالا در حال جایگزینی است و قابلیت سوپرکروز و مانورپذیری بهبود یافته را فراهم می‌کند.

اویونیک و حسگرها: رادار آرایه کنش‌پذیر الکترونیکی (AESA)، حسگر‌های EO/IR توزیع‌شده برای پوشش ۳۶۰ درجه، امکان هدایت موشک و شناسایی چندهدفه.

تسلیحات داخلی: دو محفظه بزرگ برای موشک‌های دوربرد (PL‑۱۵/PL‑۲۱)، جایگاه‌های داخلی کوچک برای موشک‌های نزدیک‌برد (PL‑۱۰).

نسخه‌ها و وضعیت تولید:

نسخه‌های عملیاتی: J‑۲۰ A (تولیدی اولیه)، J‑۲۰ B/J‑۲۰ A ارتقا یافته، و J‑۲۰ S دوسرنشین آزمایشی/عملیاتی.

سرعت و برد عملیاتی: تخمین‌ها حدود Mach ۲ و برد بیش از ۱٬۰۰۰ کیلومتر بدون سوخت‌گیری.

قدرت و محدودیت‌ها: برد و ظرفیت سوخت بالا، توان شبکه‌سازی با AEW و پهپادها، اما پنهان‌کاری همه‌جانبه و توان رادار/EW هنوز بر اساس تحلیل‌ها و تصاویر است.

چنگدو J-۲۰ از یک توپ کنون برای درگیری‌های هوایی نزدیک استفاده‌می‌کند.

در کنار این توپ، J-۲۰ از هشت جایگاه نیز برای حمل تسلیحات بهره‌مند است که امکان حمل موشک‌های هوا به هوای PL-۱۲C/D و PL-۱۵ روی آنها وجود دارد.

چنگدو J-۲۰ از دو محفظه داخلی حمل سلاح نیز برخوردار است که درون آنها امکان حمل موشک هوا به هوای کوتاه برد PL-۱۰، موشک‌های هوا به زمین، موشک‌های ضد رادار، بمب‌های هدایت شونده دقیق و بمب‌های سقوط آزاد وجود دارد.

تسلیحات هوا به هوا

جنگنده موشک برد بلند برد موشک (کیلومتر) موشک حرارتی (کوتاه برد)