تأمین نیاز آبی تالاب‌های کشور در دستور کار دولت

رئیس سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به پیگیری اجرای توافق سال ۱۳۵۱ درباره حقابه هامون گفت: تأمین نیاز آبی تالاب‌های کشور که در برنامه هفتم بیش از ۱۱ میلیارد مترمکعب تعیین شده، با جدیت در دستور کار قرار دارد.

کد خبر: ۱۳۶۹۷۲۹

شنبه - ۲۵ بهمن ۱۴۰۴ / February 14, 2026

به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو، شینا انصاری با تأکید بر وابستگی حیات تالاب هامون به سیلاب‌های رودخانه هیرمند گفت: بر اساس قرارداد سال ۱۳۵۱ میان ایران و افغانستان، باید حداقل نیاز آبی این تالاب تأمین شود و در حال حاضر تلاش می‌کنیم این توافق پایدار بماند و به‌صورت ساختارمند اجرا شود.

وی با اشاره به اینکه تمرکز رایزنی‌ها بر جلوگیری از انحراف سیلاب‌ها به منطقه گودزره و هدایت آن به سمت تالاب هامون است، گفت: اگرچه در مقاطعی سیلاب وارد کشور شده، اما لازم است این روند در چارچوب‌های قانونی تثبیت شود.

رئیس سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به آسیب‌های وارده به معیشت مردم منطقه تصریح کرد: تأمین نشدن حقابه، زندگی و سکونت در سیستان را تحت تأثیر قرار داده و احیای تالاب در اولویت برنامه‌های دولت قرار دارد.

انصاری همچنین درباره وضعیت سایر تالاب‌های کشور گفت: بر اساس برنامه هفتم توسعه، نیاز آبی تالاب‌های کشور بیش از ۱۱ میلیارد مترمکعب تعیین شده و وزارت نیرو مکلف به رهاسازی این میزان حقابه زیست‌محیطی است. سازمان حفاظت محیط زیست نیز از طریق ستاد مدیریت و هماهنگی تالاب‌ها پیگیر اجرای مصوبات و تخصیص این سهم قانونی است.

وی تأکید کرد: با وجود شرایط کم‌آبی و خشکسالی، تأمین حقابه‌های زیست‌محیطی یک الزام قانونی است و همکاری میان دستگاه‌های مسئول برای تحقق این هدف ادامه دارد.

تالاب بین‌المللی هامون که در شمال استان سیستان و بلوچستان و در مرز افغانستان قرار دارد، یکی از مهم‌ترین زیست‌بوم‌های آبی کشور به‌شمار می‌رود. کاهش ورودی آب طی دو دهه گذشته، این تالاب را با خشکی گسترده مواجه کرده و پیامد‌هایی همچون افزایش توفان‌های گردوغبار، آسیب به کشاورزی و دامداری و مهاجرت ساکنان منطقه را در پی داشته است.

این تالاب که در سال ۱۳۵۴ در فهرست تالاب‌های بین‌المللی ثبت شده، اما در ۲ دهه گذشته به دلیل کاهش ورودی آب از رودخانه هیرمند، تغییر اقلیم و بهره‌برداری بی‌رویه از منابع آبی، بخش‌های وسیعی از آن خشک شده است.

خشکی این تالاب، زمینه‌ساز افزایش توفان‌های گرد و غبار، مهاجرت‌های اجباری، نابودی کشاورزی محلی و تهدید جدی تنوع زیستی در منطقه شده است، در سال‌های اخیر، این تالاب به یکی از کانون‌های بحران محیط زیستی کشور تبدیل شده و احیای آن در اولویت برنامه‌های دولت و نهاد‌های محیط زیستی قرار گرفته است.