همبستگی جنبش‌های مردمی آمریکای لاتین با کوبا

در پاسخی قاطع به تهدیدات دونالد ترامپ و سیاست‌های خفقان‌آور واشنگتن علیه ملت کوبا، موج همبستگی در برزیل ابعاد تازه‌ای به خود گرفته است.

کد خبر: ۱۳۷۰۲۴۳

يکشنبه - ۲۶ بهمن ۱۴۰۴ / February 15, 2026

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری دانشجو، سیاست فشار حداکثری ایالات متحده علیه کوبا، نه تنها نتوانسته این کشور انقلابی را منزوی کند، بلکه موجب بیداری و اتحاد بیشتر ملت‌های منطقه شده است. در برزیل، کارگران صنعت نفت به عنوان پیشگامان دفاع از حاکمیت ملی، خواستار اقدام عملی دولت لولا داسیلوا برای مقابله با باج‌خواهی‌های انرژی آمریکا شده‌اند.

فدراسیون کارگران نفت برزیل در بیانیه‌ای تأکید کرده است که شرکت ملی نفت "پتروبراس" باید به عنوان بازوی یک کشور مستقل و دارای حاکمیت عمل کند، نه مجری دستورات خارجی. پائولو نوس، از مدیران این فدراسیون، با اشاره به لزوم عبور از بیانیه‌های سیاسی صرف، تصریح کرد: دیپلماسی برزیل نیازمند اقدامات ملموس است. ما باید کانال‌های عملیاتی و قانونی را برای تضمین جریان انرژی به کوبا ایجاد کنیم و اجازه ندهیم بحران انسانی مد نظر آمریکا محقق شود.

این درخواست در حالی مطرح می‌شود که دونالد ترامپ، تهدید کرده است تعرفه‌های سنگینی را بر هر نهادی که به کوبا سوخت برساند، اعمال خواهد کرد؛ تهدیدی که اکنون با چالش جدی از سوی کارگران برزیلی مواجه شده است.

همزمان با تلاش‌های نفتی، "جنبش کارگران روستایی بدون زمین" (MST) نیز ابتکار عمل را در دست گرفته است. ژوائو پدرو استدیله، رهبر این جنبش، اعلام کرد که آزمایشگاه‌های داخلی برزیل برای تأمین دارو با قیمت تمام‌شده اعلام آمادگی کرده‌اند تا اثرات تحریم‌های دارویی آمریکا را خنثی کنند. این جنبش تأکید دارد که محاصره آمریکا، اقدامی هدفمند برای فلج کردن بیمارستان‌ها و مدارس و آسیب رساندن مستقیم به غیرنظامیان است.

گزارش‌ها حاکی از آن است که دولت لولا داسیلوا نیز در حال بررسی پیوستن رسمی به این کارزار بشردوستانه است. وزارت توسعه کشاورزی برزیل طرحی را روی میز دارد تا همانند مکزیک، محموله‌های غذا و دارو را از طریق آژانس همکاری برزیل ارسال کند. رئیس‌جمهور لولا با لحنی تند، وضعیت تحمیلی بر کوبا را "کشتار سوداگرانه" خواند و از حزب خود خواست تا حمایت‌ها را دوچندان کنند.

فریاد "کوبا تنها نیست" اکنون در خیابان‌های برزیل طنین‌انداز شده است. اتحاد اتحادیه‌های کارگری، احزاب سیاسی و چهره‌های فرهنگی در برابر استراتژی خفه‌کننده واشنگتن، سدی محکم ساخته است. این اقدامات لجستیکی و همبستگی منطقه‌ای، بار دیگر ثابت می‌کند که دوران تحمیل اراده یک‌جانبه بر آمریکای لاتین به سر آمده و ملت‌های منطقه برای صیانت از حاکمیت خود متحد ایستاده‌اند.