روزنامه اسپانیایی: گوی تخریب نظم جهانی، ممهور به مهر اسرائیل است

این رسانه اسپانیایی با تاکید بر نقش رژیم صهیونیستی در معماری سیاست خارجی دولت آمریکا عنوان کرد: «گوی آهنینی که نظم بین‌المللی چندجانبه را نابود می‌کند، در خاورمیانه و مدت‌ها قبل از ترامپ به کار افتاده است» و شخص رئیس‌جمهوری آمریکا نیز «پیش از آنکه اروپایی‌ها را بر سر الحاق گرینلند به چالش بکشد، آنها را همچون سازمان ملل از خاورمیانه اخراج کرد».

کد خبر: ۱۳۷۰۴۳۸

يکشنبه - ۲۶ بهمن ۱۴۰۴ / February 15, 2026

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو، روزنامه ال پائیس اسپانیا (EL PAÍS) در یادداشتی با عنوان «گوی تخریب، ممهور به مهر اسرائیل است» (La bola de derribo lleva sello israelí) آورده است: بولدوزر و گوی تخریب، در کنار بمب و دینامیت، ابزار‌های نظامی ضروری هستند. سال‌هاست که از آنها برای مجازات خانواده‌های فلسطینی استفاده می‌شود. این روش که در مقیاس کوچکی در کرانه باختری استفاده می‌شود، از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به کل نوار غزه و همچنین به عنوان یک سیستم انتقام سودآور، گسترش یافته است؛ چرا که تخریب معمولا با اشغال همه یا بخشی از سرزمین ویران‌شده دنبال می‌شود.

جای تعجب نیست که چنین ابزار‌های تسلیحاتی الهام‌بخش نویسندگان گزارش «در حال نابودی» (Under Destruction) گزارش کنفرانس امنیتی مونیخ درباره تغییرات سیاست خارجی آمریکا، به‌ویژه در قبال اروپا شده باشد. در این گزارش، توبیاس بونده (Tobias Bunde) و سوفی آیزنتروت (Sophie Eisentraut)، کارشناسان علوم سیاسی که احتمالا مجذوب ایده تخریب بال شرقی کاخ سفید برای ساخت یک سالن رقص عظیم و خیالی شده‌اند، از همین تصویر به‌عنوان استعاره استفاده کرده باشند؛ استعاره‌ای برای توصیف حمله ترامپ به «نظام هنجار‌های بین‌المللی، بی‌اعتنایی به رویه‌های قانونی و تلقی ریاست‌جمهوری به‌عنوان دارایی شخصی».

غزه در ذهن هیچ یک از این متخصصان علوم سیاسی نبود، هرچند مکان‌های کمی با این دقت، تخریب نظم بین‌المللی را با استفاده از بولدوزر‌ها و توپ‌های تخریب برای تبدیل یک منطقه شهری وسیع و از قبل بمباران شده به یک بیابان به تصویر می‌کشند. در غزه، کار تقریبا تمام شده است، ۹۰ درصد ساختمان‌ها ویران شده، زمین‌های کشاورزی نابود شده، ۶۰ درصد زیرساخت‌های ارتباطی، بهداشتی، آب و برق غیرقابل استفاده و ۵۰ میلیون تن آوار انباشته شده است. در این فرآیند، ۱۰ درصد از جمعیت از بین رفته‌اند، بین ۲۵۰ هزار نفر فرار کرده‌اند و حدود ۷۱ هزار نفر جان باخته‌اند.

طرح صلح همچنین بخشی از برچیدن نظم بین‌المللی است. هیچ مشارکت یا نمایندگی از فلسطینی‌ها در مذاکرات آن وجود نداشته و در نهاد‌های سیاسی که برای اجرای آن در نظر گرفته شده‌اند نیز وجود نخواهد داشت. همچنین هیچ فوریتی برای افزایش کمک‌های بشردوستانه یا رسیدگی کافی به جمعیت خسته و درمانده‌ای که در باران و سرما چادر زده‌اند، وجود ندارد؛ و این در تضاد کامل با نمایش پر زرق و برق پروژه‌های توسعه شهری است که به سوءظن‌ها در مورد آوارگی گسترده دامن می‌زند. حتی آتش‌بس نیز به طور کامل اجرا نشده و به جریان مداوم مرگ و ویرانی به دست ارتش اسرائیل منجر شده است. ۶۰۰ کشته و یکهزار و ۵۰۰ زخمی از زمان اعلام آتش‌بس، نمونه‌ای از یک درگیری با شدت پایین است.

در ادامه این گزارش آمده است: دونالد ترامپ (رئیس‌جمهوری آمریکا) پیش از آنکه اروپایی‌ها را با جاه‌طلبی‌هایش در مورد الحاق گرینلند به چالش بکشد، آنها را از خاورمیانه اخراج کرده بود، چنان که سازمان ملل را بیرون رانده بود. اروپایی‌ها بخشی از توافق هسته‌ای ایران در سال ۲۰۱۵ بودند و نقش مهمی در توافق اسلو ایفا کردند، توافقی که بنیامین نتانیاهو (نخست وزیر رژیم صهیونیستی) همه آن را نابود کرده است؛ به ویژه با تصمیمات در مورد الحاق کرانه باختری و امتناع رادیکال حتی کوچکترین اشاره‌ای به تشکیل کشور فلسطین. با این حال، هیچ کس با شورای صلح ترامپ در شورای امنیت مخالفت نکرد. این شورا هر پنج رای اروپایی را داشت. حتی الجزایر نیز به نفع آن رای داد. روسیه و چین رای ممتنع دادند و حق وتو خود را برای اوکراین در حال حاضر و شاید برای تایوان در آینده محفوظ نگه داشتند.

ترامپ به عنوان پاداش، آزادی‌های خاصی را به خود اختصاص داده است، مانند به عهده گرفتن ریاست جمهوری، درخواست هزینه ۱ میلیارد دلاری برای هر کسی که مایل به شرکت در طرح صلح باشد؛ و نمایش مهارت‌های صلح‌جویی خود به جهان، زیرا قصد دارد جایگزین سازمان ملل شود و منابع آن را جذب کند.

به نوشته ال پائیس، تخریب توسط گوی آهنینی که نظم بین‌المللی چندجانبه را نابود می‌کند، در واقع در خاورمیانه، مدت‌ها قبل از ترامپ، با حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ و جنگ جهانی جورج دبلیو بوش (رئیس‌جمهوری پیشین آمریکا) علیه تروریسم آغاز شد.

اروپایی‌ها، مانند سازمان ملل و سازمان‌های بشردوستانه، دیگر هیچ نقشی در منطقه ندارند. جای تعجب نیست که موضوع خاورمیانه در کنفرانس مونیخ توجه کمی را به خود جلب کرد. گزارش سالانه آن حتی به بازسازی نوار غزه، اشغال فزاینده کرانه باختری، برچیدن توافق اسلو یا خطر جنگ منطقه‌ای اشاره‌ای نمی‌کند.

این در حالی است که در گذشته، این مسائل بیشترین توجه را در مونیخ به خود جلب می‌کردند، اما اکنون فیلِ در اتاق، تغییر دونالد ترامپ در سیاست خارجی است، همانطور که ولفگانگ ایشینگر رئیس کنفرانس مونیخ به آن اشاره کرد.

این رسانه اسپانیایی در پایان با لحنی طعنه‌آمیز عنوان کرد: پس از اطمینان از سخنرانی مودبانه و آشتی‌جویانه مارکو روبیو وزیر امور خارجه آمریکا می‌توانیم نفس راحتی بکشیم؛ چرا که نظم در غزه حاکم است و البته در اروپا.