شبی که تاریخ در آتش سوخت؛

روایتی از حمله به حوزه علمیه قاین/کدام معترض اقتصادی، میراث و قرآن را می‌سوزاند؟ +فیلم

حمله‌ای سازمان‌یافته در شب جمعه، حوزه علمیه جعفریه قدیمی شهر قاین در خراسان جنوبی را به ویرانه‌ای دودگرفته تبدیل کرد. گزارش‌های میدانی مردم، طلاب و سرایدار این مرکز، از یورش گروهی مسلح به میله‌های آهنی حکایت دارد که پس از شکستن قفل‌های ضدسرقت، تنها هدفشان نابودی همه چیز بود؛ از قرآن‌ها و پرچم‌های اهل‌بیت(ع) تا خوابگاه طلاب و وسایل اهدایی به نیازمندان. اهالی محل و طلبه ها تأکید می‌کنند:« این، درد معیشت نبود؛ این، ترور ایران بود.»

کد خبر: ۱۳۷۰۶۴۲

چهارشنبه - ۲۹ بهمن ۱۴۰۴ / February 18, 2026

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجو از خراسان جنوبی، صحنۀ به جا مانده، بیشتر به یک محوطۀ پس از بمباران شبیه است تا یک مدرسۀ علوم دینی. بوی سوختگی در هوا می‌پیچد و سکوت مرموزی بر جایگاه درس و عبادت حاکم است. اینجا «خانه امام زمان(عج)» است، همان‌طور که ساکنانش می‌نامندش؛ اما اکنون به نمایشگاهی از ویرانی تبدیل شده است. بر اساس روایت‌های هم‌زمان چند شاهد عینی از اهالی محل، طلاب و سرایدار این مجموعه، ۱۸ دی ماه، این مکان قربانی یک یورش برنامه‌ریزی شده و خشن از سوی تعدادی از اغتشاشگران و اوباش شد.

ساعت از ۲۰:۳۰ دقیقه گذشته بود، صدای شعار دادن تعدادی به گوش می رسد، حوزه علمیه قدیمی و مسجد جامع قاین در همان خیابانی است که از قبل شبکه های معاند با رمز «اعتراض به وضعیت معیشت مردم» به عنوان نقطه شروع تظاهرات انتخاب کرده اند. بخشی از مردم که درد معیشت دارند دقایق ابتدایی در این تظاهرات شرکت می کنند اما صورت پوشیده و شیشه های کوکتل مولوتوف در دست برخی از افراد، ناخودآگاه تعداد زیادی از مردم عادی از حضور در این اجتماع منصرف و راهی خانه هایشان میکند. تجمع ابتدا با شعارهای معیشتی آغاز می شود، دقایقی نمی گذرد که همه چیز تغییر کند، شعار عوض و هنجارشکنانه و گاها بی ادبانه می شود، سنگ و لگد زدن به مغازه و اموال عمومی و دولتی جای یک تجمع مردمی و مدنی را می‌گیرد.

هر چه ساعت به ۲۲ نزدیک می شود، فضای حاکم بر خیابان، ترسناک تر و اقدامات تعداد اندک باقی مانده فجیع تر می شود. به ذهن هیچ کس خطور هم نمی کند که این افراد به مغازه و فروشگاه و یا حوزه علمیه حمله ور شوند، تاکنون هرگز چنین چیزی در شهر قاین وجود نداشته است، رفتار این افراد بیشتر شبیه اغتشاشگران و برگرفته از رفتار داعش در سوریه است؛ غارت اموال عمومی و خصوصی، تخریب، آتش زدن و زدن مردم عادی و ...

سریدار حوزه علمیه که خطر حمله این افراد به حوزه را پیش بینی کرده است، خانواده اش را به محل دیگری می فرستد، پس از لحظاتی، ضربات میله‌های آهنی بر درهای آهنی و قفل‌های پرقدرت می کوببد. با هر ضربه، ترسی سرد از دیوارهای کهن بالا می‌رود. چند از روحانیون که در حوزه مانده اند، به مکانی دیگر می روند، آنها متوجه شدند که این افراد عادی نیستند، قطعا تروریست های مسلح هستند که هر عملی از آن ها سر خواند زد.

اغتشاشگران با فشار زیاد درب را می شکنند و پس از ورود، فریادهای خشن و شیطان‌صفت فضا را پر کرد. شعله‌های آتش، نخست قرآن‌ها و ادعیه را می بلعد و سپس به جان پرچم‌های سیاه عزا و لباس‌های یادگار شهدا می افتد. دود غلیظ، فضای مقدس حجره‌ها را انباشته و نفس‌ها را تنگ میکند. آتش فراگیر می شود و به خوابگاه رسیده می رسد، رختخواب‌ها و دفترچه‌های شخصی در آتش، چون برگ‌های پاییز می‌پیچید. فضای تاریخی و قدیمی حوزه علمیه چنان می سوزد که دیگر نه نمازخانه‌ای شناخته می‌شد، نه مکانی برای آموزش؛ تنها تصویر به جا مانده از این مکان علمی -مذهبی تصویری از یک بی‌حرمتی برنامه‌ریزی شده است که تقدس را تا سر حد خاکستر، تحقیر می کند و هر قرآن را زیر پا می گذارد.

محمدی، یکی از طلبه های این حوزه علمیه که به محض خروج اغتشاشگران خود را به حوزه رسانده است، کنار تلی از خاکستر که روزی کتاب‌های ادعیه و قرآن بود می‌ایستد و توضیح می‌دهد: وسایلی بود که برای نیازمندان جمع کرده بودیم. همه را سوزاندند. او به اتاق دیگری اشاره می‌کند که پرچم‌های هیئت کاملاً خاکستر شده‌اند و می گوید: اغتشاشگران این مکان فرهنگی را به آتش کشیدند؛ کتاب‌های ادعیه، قرآن، لباس شهدا، پرچم‌های هیئت و همه وسایل تبلیغی سوخت و خسارتی بیش از سه میلیارد تومان برجای گذاشت.

وی ادامه می‌دهد: اینجا اتاق فرهنگی حوزه است. این قسمت کتاب‌های ادعیه و قرآن بوده و این قسمت چندین کولر بوده که توسط گروه‌های جهادی برای نیازمندان تهیه شده بود. آن قسمت آردهایی بوده که برای نیازمندان تقسیم می‌کردیم، اما اغتشاشگران آن را آتش زدند.

محمدی با نمایش اتاقی دیگر ادامه میدهد: اینجا لباس‌های شهدا بوده که تقریباً کاملاً سوخته است. بیایید داخل این قسمت که اتاق امور فرهنگی بوده؛ اینجا کاملاً سوخته چون حجم وسایل فرهنگی زیاد بوده و کانون آتش بیشتر اینجا بوده. شما مشاهده می‌کنید تمام لوازم التحریر و کتاب‌هایی که برای اعزام مبلغین به روستاها در آخر هفته‌ها تهیه کرده بودیم تا به دست نیازمندان برسد، توسط اغتشاشگران سوزانده شده و تقریباً هیچ وسیله‌ای از ما باقی نمانده است.

{$sepehr_media_3334939_600_400}

این طلبه ما را به اتاقی می برد که فقط در آن خاکستر و پاره قرآن باقی مانده است. او میگوید: اینجا هم وسایل هیئت بوده؛ پرچم‌های امام حسین(ع) و حضرت زهرا(س) بوده که تقریباً همه را آتش زدند و هیچی از پرچم‌های ما باقی نمانده. این افرادی که اینجا را آتش زدند و خراب کردند، درد معیشت نداشتند؛ چون کسی که درد معیشت دارد این‌جوری اعتراض نمی‌کند. این‌گونه که شما آتش بزنید و هیچ چیزی باقی نماند، این اغتشاش است. ما هم اعتراض داریم، گرانی روی ما هم تأثیر دارد، اما این‌گونه اعتراض کردن نیست.

وی در پایان با اشاره به ساختمان قدیمی حوزه می افزاید: این ساختمان قدیمی حوزه به این حال و روز درآمده و دیگر قابل استفاده نیست. اگر هم قابل استفاده باشد، تقریباً هزینه بسیار زیادی باید شود تا به حالت قبل برگردد. کسانی که این اغتشاش را کردند، دنبال اقتصاد نبودند. این روش، اعتراض نیست؛ این اغتشاش، خراب‌کردن و گره زدن معیشت مردم است. متأسفانه هزینه بسیار زیادی را بر دوش حوزه انداختند و برآورد شده هزینه خسارات بالای سه میلیارد تومان است.

معترض به گرانی، قرآن و پرچم ایران را می‌سوزاند؟

یکی دیگر از طلاب مدرسه علمیه جعفریه قدیمی قاین، با نشان دادن صحنه‌های تخریب این مرکز حوزوی میگوید: اغتشاشگران با میله‌های آهنی وارد شدند؛ قرآن‌ها، عکس و لباس شهدا را سوزاندند و حتی وسایل شخصی طلاب را به سرقت بردند. کدام معترض به اقتصاد، حوزه علمیه را آتش می‌زند؟

این طلبه با نشان دادن درب ورودی سالن آموزش میگوید: ملاحظه می‌کنید! اینجا درب ورودی سالن آموزش هست. متأسفانه اغتشاشگران وارد شدند و این را هم شکستند با همان میله‌های آهنی که داخل حیاط مدرسه برای روشنایی بود. آنها با همان میله‌ها وارد شدند. اینها قرآن‌هایی است که آتش زدند و خدا لعنتشان کند. این‌جوری این بلا را سر قرآن درآوردند.

وی می افزاید: نمی‌دانم کدام معترضی می‌آید قرآن آتش می‌زند؟ کدام معترضی می‌آید لباس شهدا را آتش می‌زند؟ کدام معترضی می‌آید حوزه علمیه را آتش می‌زند؟ مگر حوزه علمیه با آنان چه کار کرده؟ حوزه علمیه که بودجه کشور را نمی‌نویسد. این بلایی است که سر حوزه علمیه آوردند.

این طلبه در بخش دیگری از گزارش خود که از خوابگاه طلاب تهیه شده است، می افزاید: اینجا هم همان‌طور که مشاهده می‌کنید، خوابگاه طلاب هست که کلاً آتش زدند؛ محل زندگیشان را، جایی که طلبه داشته زندگی می‌کرده، چنین مکانی بوده. این بلا را سرش آوردند. حتی وسایل را برداشتند؛ فلش داشته، شارژر داشته. بعضی‌ها می‌گویند حتی لپ‌تاپ اینجا بوده. دیگر اصلاً اثری از آن باقی نمانده.

وی با تفکیک میان اعتراض و تخریب اظهار می دارد:کسی که دردش اقتصاد است، شما قانون اساسی کشور را بروید بخوانید، می‌بینید که حق اعتراض دارند. نیروهای نظامی هم وظیفه‌شان است که از آنان محافظت کنند. اما این کار، کار یک معترض به گرانی نیست. این کار، کار یک اغتشاشگر است، کار یک تروریست است، کار کسی است که در خیابان اسلحه به دست گرفته و مردم بنده خدا را به رگبار بسته. و الا راه اعتراض باز است.

خسارت بیش از ۳ میلیاردی به اموال عمومی

یکی دیگر از طلاب مدرسه علمیه جعفریه قاین، در توصیف ویرانی‌های این مرکز مذهبی می افزاید: اغتشاشگران، قرآن‌ها، ادعیه و لباس‌های شهدا را سوزاندند، برگه‌های امتحانی طلاب را خاکستر کردند و خوابگاه را نابود کردند.

وی با بیان اینکه تنها سه قرآن و کتب خطی سالم مانده، تأکید می‌کند: این افراد دنبال بهانه برای آشوب بودند و خسارتی بیش از سه میلیارد تومان از بیت‌المال وارد کردند.

قصد اغتشاشگران نابودی ایران بود

سرایدار مدرسه علمیه جعفریه قاین با روایت لحظه‌به‌لحظه هجوم خشونت‌بار اغتشاشگران به این مرکز مذهبی میگوید: آنها با شکستن قفل ضدسرقت وارد شدند و همه چیز را به خاکستر کشیدند؛ کاری که حتی مغول نکرد.

وی با بیان اینکه همراه خانواده‌اش در محل زندگی می‌کرده، می افزاید: هدف آنها کشتن و ترساندن بود، اگر طلبه‌های پنهان‌شده در کتابخانه را می‌یافتند، قطعاً زنده نمی‌ماندند.

وی در توصیف آغاز حمله می افزاید: شب جمعه، این اغتشاشگرا ابتدا شروع کردند به شکستن شیشه‌ها. بعد که دیدند شیشه‌ها را شکستند و درب بسته بود و نتوانستند وارد شوند، مجبور به فرار شدند و رفتند سمت کلانتری. اما دفعه دوم که آمدند، با فشار و هجمه شدید حتی قفل ضدسرقت را به شکل فجیعی شکستند؛ قفل سرقت را دو تا کردند. بعد که وارد حوزه شدند، همه جا را به خاک و خاکستر کشیدند؛ کاری که مغول نکرد.

سرایدار حوزه که به همراه خانواده در این محل زندگی می‌کند،با بیان احساس ناامنی عمیق توضیح میدهد: من اینجا سرایدار حوزه هستم و ما اینجا زندگی می‌کنیم. دو تا بچه داریم؛ یک بچه یک‌و‌نیم ساله. اگر شما نگاه کنید، سنگ انداختند داخل خانه. آیا واقعاً این اعتراض است یا یک عملیات تروریستی برای نابودی ایران؟ یعنی قصدشان فقط نابودی ایران است.

وی با اشاره به بی‌گناهی ساکنان تأکید می‌کند: خانه من، بنده خدا، چه ربطی به اغتشاش داشت؟ دو تا بچه که چیزی نمی‌داند، بیایی بترسانی یا بکشی! یا مثلاً تخریب حوزه! بنده خدا حوزوی که نشسته، کل دغدغه‌اش دین و دیانت مردم و اصلاح امور مردم است. آیا آتش کشیدن حوزه به اقتصاد ربط دارد؟

در پی اعتراضات اخیر، متأسفانه تعدادی از اشرار و آشوبگران با سوءاستفاده از فضای اجتماعی، به حوزه علمیه جعفریه قاین حمله کرده و خساراتی را به این مرکز علمی-مذهبی وارد نمودند. این اقدام شنیع که با تخریب اموال عمومی و هتک حرمت مقدسات همراه بود، مورد تقبیح همه اقشار ملت ایران و نهادهای قانونی قرار گرفته است.