بمناسبت ابلاغ سیاست‌های اشتغال از سوی رهبر انقلاب

مجاهدت اقتصادی؛ نسخه حل مشکل بیکاری

هر کدام از محورهای کلی 13 گانه این سیاست ها که از سوی معظم له به رؤسای قوای سه گانه، رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام و دبیر شورای نگهبان ابلاغ شده، می تواند خود موضوع اصلی بسیاری از همایش ها و نشست های کاری باشد اما آن چه در شرایط کنونی از اهمیت زیادی برخوردار است این که مسئولان در قبال این سیاست ها می بایست، شیوه کار جهادی را مورد توجه خویش قرار دهند.

کد خبر: ۱۳۷۲۱۲

چهارشنبه - ۲۹ تير ۱۳۹۰ / July 20, 2011

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو» - سید محمد مهدی موسوی؛ ابلاغ سیاست‌های کلی اشتغال از سوی رهبر معظم انقلاب آن هم در سالی که عنوان جهاد اقتصادی را بر پیشانی خود می بیند، در صورت اهتمام جدی مسئولان و دست اندرکاران امر به این موضوع می تواند نقطه عطفی در عرصه اشتغال زایی به شمار آید.

بی تردید باید اشتغال‌زايي را اولويت نخست جهاد اقتصادي تلقی کرد و بر لزوم بهره‌گيري از تمام امكانات براي استفاده از همه ظرفيت‌هاي كشور در این مقوله پای فشرد.

واقعیت امر آن است که بازار کار ايران به علت رشد جمعيت بالاي چهاردرصد در دهه 60 هنوز در حال گذار از دوره نخست بيکاري است و لذا هنوز ضرورت دارد که هر سال بيش از يک ميليون شغل جديد در کشور ايجاد شود تا بلکه بحران بيکاري جوانان 17 تا 30 ساله تا حدودی مرتفع شده و یا کمرنگ تر جلوه نماید.

این در حالی است که بر اساس آمارهای رسمی، چیزی در حدود 25 درصد از نیروی کار کشور فاقد اشتغال مناسب بوده و یا دارای شغل های کاذب می باشند همچنین بد نیست بدانیم که بنا بر گفته مرکز آمار ایران  حدود ۷۰ درصد جمعیت ایران زیر ۳۵ سال سن دارند و میزان بیکاری این گروه سنی تقریبا دو برابر نرخ متوسط بیکاری در کشور می باشد.

با وجود تلاش هاي قابل تقدیر وزارت کار و دیگر وزارتخانه های دولتی براي ايجاد اشتغال و طرح هاي متعددي که در اين زمينه اجرا مي شود، متاسفانه به دليل رشد جمعيت جوان در کشور، بيکاري هنوز يکي از مهمترين معضلات کشور محسوب مي شود.

در این بین و از آن جا که ایجاد اشتغال پایدار مسئله‌ای کاملا فنی، زمان بر و هزینه بر است ، طبع قضیه آن است که بپذیریم با آمارهای نابجا و نیز شعار و وعده‌های بیجا نمی‌توان به طور اصولی به این نیاز جوانان پاسخ گفت.

از سویی همه می دانیم که بیکاری موضوعی نیست که یک شبه حل شود و لذا نباید طوری سخن گفت که مردم تصور کنند این مشکل به زودی حل خواهد شد اهمیت این نکته از آن روست که چنانچه این ادعاها و شعارها در بازه زمانی وعده داده شده محقق نشود مردم به نظام بدبین می شوند.

از این رو باید گفت که کسی از مسئولان انتظار معجزه ندارد بلکه مهم این است که زمینه ای فراهم شود تا در سال های آینده مشکل ریشه ای بیکاری رفع شود، البته پیگیری طرح های کوتاه مدت و میان مدت برای کاهش فشار بیکاری امری ضروری و منطقی است که مسئولان نباید از آن غافل شوند.

نکته مهم و پایانی این نوشتار هم این که در چنین شرایطی سیاسیون و مسئولان نظام باید مراقب و هوشیار باشند که رسانه‌اي شدن اختلافات آن ها موجب گسترش روحيه نااميدي در جامعه شده و وحدت را از ميان مي‌برد، ضمن آن که این مساله خود موجب مي‌شود تا تلاش‌های اقتصادی برای حل مشکلات به ویژه در زمینه بیکاری خنثي شده و به نتيجه واقعي نرسد.