مردم در انتظار سوت قطار چابهار-زاهدان / چرا سازمان توسعه مکران همچنان روی کاغذ مانده است؟ + فیلم

مهدی نوشاد، خبرنگار در برنامه «راس یک» با اشاره به طولانی شدن پروژه راه‌آهن چابهار-زاهدان گفت: دلیل اصلی زمان‌بر شدن این پروژه، نبودِ یک متولی واحد است. طبق قانون مصوب سال ۱۳۹۵، باید «سازمان توسعه مکران» تشکیل می‌شد، اما این موضوع تاکنون مسکوت مانده است.

کد خبر: ۱۳۷۲۳۹۶

پنجشنبه - ۳۰ بهمن ۱۴۰۴ / February 19, 2026

به گزارش گروه استان‌های خبرگزاری دانشجو، مهدی نوشاد، خبرنگار، در برنامه «راس یک» به بررسی چرایی طولانی شدن پروژه راه‌آهن چابهار-زاهدان پرداخت و گفت: پروژه راهبردی راه‌آهن چابهار-زاهدان از سال ۱۳۹۲ وارد فاز اجرایی شد، اما علیرغم وعده‌های متعدد در دولت دوازدهم، به سرانجام نرسید. با آغاز به کار دولت سیزدهم، این پروژه دوباره جان گرفت و وعده اتمام آن تا پایان سال ۱۴۰۳ داده شد؛ اما با وقوع حادثه شهادت رئیس‌جمهور و تغییر دولت، این کار باز هم نیمه‌تمام ماند.
{$sepehr_key_10167}

{$sepehr_media_3337590_600_400}

از «اتصال خط ریلی» تا «بهره‌برداری واقعی»؛ فاصله میان وعده و عمل

نوشاد با اشاره به رویکرد دولت جدید در قبال این پروژه ملی خاطرنشان کرد: در دولت جدید اعلام شده است که کار تا پایان سال ۱۴۰۴ به اتمام می‌رسد. هرچند پیشرفت پروژه به ۸۸ درصد رسیده و شاهد جهش خوبی بوده‌ایم، اما اکنون که در آستانه سال ۱۴۰۵ قرار داریم، مجدداً سخن از "اتصال خط ریلی" به میان می‌آید، نه "بهره‌برداری کامل"!

وی با انتقاد از ایجاد شکاف میان وعده و واقعیت، تأکید کرد: فاصله میان وعده افتتاح تا استفاده واقعی مردم و بازرگانان، باعث بی‌اعتمادی در جامعه می‌شود. تا زمانی که بازرگان نتواند بار خود را جابه‌جا کند و مسافر عملاً سوار قطار نشود، پروژه از نگاه افکار عمومی تمام‌شده تلقی نمی‌شود؛ لذا باید از افتتاح‌های نمایشی به‌طور جدی پرهیز کرد.

فقدان متولی واحد؛ گره کور توسعه مکران

این خبرنگار، ریشه اصلی طولانی شدن پروژه و تشتت اخبار را در نبودِ یک مدیریت یکپارچه دانست و گفت: دلیل اصلی زمان‌بر شدن این پروژه، نبودِ یک متولی واحد است. طبق قانون مصوب سال ۱۳۹۵، باید «سازمان توسعه مکران» برای پاسخگویی و مدیریت یکپارچه توسعه منطقه تشکیل می‌شد، اما این موضوع تاکنون مسکوت مانده است.

نوشاد در پایان تصریح کرد که بدون تشکیل این سازمان و تجمیع مدیریت‌ها، پروژه‌های حیاتی این منطقه همچنان در پیچ‌وخم بروکراسی و وعده‌های تکراری باقی خواهند ماند.

{$sepehr_media_3337591_600_400}