ذهن بیدار، پاداش پاکدامنی؛ شرحی بر دعای روز سوم ماه مبارک رمضان

در مسیر کمال، حافظه و ذهن تنها ابزارهای بیولوژیک نیستند، بلکه هدایایی الهی‌اند که تداوم آن‌ها در گرو «تقوا» است. شرح دعای روز سوم ماه رمضان به ما می‌آموزد که چگونه گناه، به‌ویژه آلودگی‌های بصری، سد راه تجلی علم در قلب انسان می‌شود و در مقابل، روزه و صدقه چگونه دژهای شیطان را در وجود انسان فرو می‌ریزند.

کد خبر: ۱۳۷۳۱۴۲

شنبه - ۰۲ اسفند ۱۴۰۴ / February 21, 2026

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، بسیاری از ما ریشه ضعف حافظه و پراکندگی ذهن خود را تنها در مسائل مادی، تغذیه یا خستگی جستجو می‌کنیم؛ اما نگاهی عمیق‌تر به آموزه‌های دینی و سیره عالمان، پرده از حقیقتی دیگر برمی‌دارد. علم، در نگاه وحیانی، «نوری» است که خداوند در قلب‌های مستعد می‌تاباند و گناه، همان ظلمتی است که این نور را به خاموشی می‌کشاند.

در دعای روز سوم ماه مبارک رمضان، بنده از درگاه خداوند «ذهن و تنبیه» (هوشیاری و بیداری) طلب می‌کند. این درخواست، پیش‌زمینه ورود به دریای با عظمت معرفت است. اما سؤالی که مطرح می‌شود این است: چرا برخی علیرغم تلاش، از این نعمت بی‌بهره می‌مانند؟ پاسخ را باید در پیوند میان عمل و اثر دید؛ آنجا که ترک گناه به عنوان اصلی‌ترین کلید تقویت حافظه معرفی شده و اعمالی چون روزه و صدقه، به عنوان سلاح‌هایی برای عقب راندن شیطان و باز شدن مسیرهای درک معنوی شناخته می‌شوند.

متن و ترجمه دعای روز سوم

(اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی فِیهِ الذِّهْنَ وَ التَّنْبِیهَ وَ بَاعِدْنِی فِیهِ مِنَ السَّفَاهَةِ وَ التَّمْوِیهِ‌ وَ اجْعَلْ لِی نَصِیباً مِنْ کُلِّ خَیْرٍ تُنْزِلُ فِیهِ بِجُودِکَ یَا اَجْوَدَ الْاَجْوَدِین‌.)

«خدایا، در این روز، مرا هوش و بیداری نصیب فرما و از سفاهت، جهالت و کار باطل دور گردان، از هر خیری که در این روز نازل می‌فرمایی، مرا نصیب بخش، به حق جود و کرمت‌، ای جود و بخشش دارترین عالم.»