مناجات خوانی حاج منصور ارضی؛ «خاک پای بوتراب؛ وقتی درِ میخانه خدا با "یا علی" باز می‌شود» + فیلم و متن شعر

در شب‌هایی که سکوت بر بازارهای قدیمی تهران سایه می‌اندازد، دیوارهای بلند مسجد ارک شاهد جوش و خروشی متفاوت است. جایی که حاج منصور ارضی با لحنی آمیخته به بیم و امید، واسطه‌ی عرض ارادتِ "دست‌خالی‌ها" به درگاه "شاه کریم" می‌شود. مراسمی که در آن توبه نه یک عمل فردی، بلکه پیوندی دوباره با ولایت علی (ع) و کرامت حسن (ع) است.

کد خبر: ۱۳۷۳۱۵۹

شنبه - ۰۲ اسفند ۱۴۰۴ / February 21, 2026

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، رمضان در تهران با نام مسجد ارک گره خورده است. جایی که نه فقط یک بنای مذهبی، بلکه پناهگاهی برای کسانی است که می‌خواهند در میانه‌ی هیاهوی شهر، دقایقی را با "شاه کریم" خلوت کنند. مراسم امسال حال و هوایی متفاوت دارد؛ ترکیبی از استغفار شبانه و توسل به کریم اهل بیت که طنین آن در میان جمعیت مومن، فضایی معنوی و حماسی ایجاد کرده است.

{$sepehr_media_3340803_600_400}

حاج منصور ارضی در مناجات‌های اخیر خود، با انتخاب اشعاری که آمیخته به مفاهیم والای ولایت و بندگی است، مسیر توبه را از مجرای محبت اهل‌بیت ترسیم می‌کند. ابیات آغازین مناجات او، خبر از یک مهمانی بزرگ می‌دهد:

«برگه‌های بخشش ما را که امضا کرده‌اند / یاعلی گویان درِ میخانه را وا کرده‌اند»

متن شعر

السلام ای ماه من ! ماه خدا ، ماه کریم
دست خالی آمدم با دعوت شاه کریم

برگه های بخشش ما را که امضا کرده اند
یاعلی گویان درِ میخانه را وا کرده اند

من خجالت می کشم چون پیشواز آمد علی
باز هم پیش خدا ، بهر گدا ، رو زد علی

خاک پای بوترابم ، نوکر مولا حسن
آخر سالی ، غبار از دل تکاندم با حسن

ای که می گویی به رویت قفل درها بسته است
کربلا رفتن به امضای حسن وابسته است