گزارش|

«ب» مثل بهدادٍ بی وطن/ کمترین برخورد با زالومآبان وطن فروش چیست؟

پس از آنکه مارپیچ سکوت در حمایت از وطن و شهدا شکسته شد و وطن‌پرستان واقعی به میدان آمدند، حس وطن‌دوستی تبدیل به روزمره و غالب اذهان عمومی شد، برخی از چهره‌های مشهور هم به صف مردم گرویدند و از وطن گفتند.

کد خبر: ۱۳۸۵۱۹۱

شنبه - ۰۱ فروردين ۱۴۰۵ / March 21, 2026

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، پس از آنکه مارپیچ سکوت در حمایت از وطن و شهدا شکسته شد و وطن‌پرستان واقعی به میدان آمدند، حس وطن‌دوستی تبدیل به روزمره و غالب اذهان عمومی شد، برخی از چهره‌های مشهور هم به صف مردم گرویدند و از وطن گفتند.

چهره‌هایی که به آنها سلبریتی می‌گفتیم، برخی‌هاشان سوار ماشین هلال احمر راهی میدان کمک به مردم شدند و برخی دیگر نیز با امدادگران نشستند و روحیه دادند و از وطن نغمه خواندند. افرادی مثل جمشیدی و احمدیه و دیگران، تصمیم گرفتند وطن را نفروشند، تصمیم گرفتند از دختران میناب بگویند، تصمیم گرفتند که کودک چهارروزه شهید را فراموش نکنند. آنها شاید از قماش سلبریتی، اما در سمت مردم ایستادند، در سمت وطنشان؛ نه مثل بهداد وطن‌فروشی کردند و نه مثل عده‌ای دیگر وسط بازی کردند.

حالا دقیقاً در وسط جنگ، زیر همین حملات، دلگرم به موشک‌هایمان، دلگرم به مردم‌مان، دقیقاً همین وقتی که آمریکا و نوچه‌های جهانی‌اش در تمام ابعاد ایران را هدف گرفته‌اند، وقت آن است که بشناسیم. چه کسی را؟ واضح است: وطن و وطن‌فروش را، آدم‌حسابی یا تازه‌به‌دوران‌رسیده‌ها را، مردم و نامردم را، پیاده‌نظام دشمن را، جاسوس را، بدخواه را، بیگانه‌پرستان و بدطینتان میهن را.

کدام وطن آقای بهداد؟ همان که شما فروختیدش!

خوب شد که افرادی مثل حامد بهداد خودشان را بالاخره نشان دادند و کوس بی‌وطنی خود را به صدا درآوردند. آقای بهداد در استوری‌شان نوشته است که «کدام وطن؟» همین وطن آقای بهداد! همین وطنی که کودک چهارروزه‌اش را کشتند و جنابعالی لال بودی! همین وطنی که ۱۶۵ دختر بی‌گناهش در مدرسه‌ای شهید شدند و چشم کورتان آنها را ندید، النگو‌ها را، کوله‌پشتی‌های خونی را ندید. چشم کور شما گریه‌های مادر اسرافیل را ندید.

کاش لال می‌ماندید و انقدر حال بهم زن نمی‌شدید

شما چقدر مشمئزکننده از مردم نوشتید، چقدر ادای مردمی بودن به شما نمی‌آید، آقای بهداد! کاش لااقل اسم وطن را به دهان نمی‌آوردید، کاش مثل همین چند روزه گذشته‌تان چیزی نمی‌گفتید، لااقل دلمان خوش بود که وطن سرتان می‌شود، ایرانی هستید.

هم‌کیشان شما، آقای بهداد، اما از شما رادیکال‌تر و ضد مردمی‌تر هستند؛ همان بچه‌زامبی‌های مجازی امثال شما و دور و بری‌هایتان. همان‌هایی که حتی چشم دیدن امدادرسانی به بی‌گناهان را ندارند. حتی چشم دیدن این را ندارند که کسی از وطن بگوید. همان پیاده‌نظامی که می‌خواهد مثل شما دیکتاتور باشد، همان جریانی که سلطه‌طلب و دهن‌پاره است.

جریانی با تخصص مارپیچی

همین جریانی که با فحش و خشونت می‌خواهد همه را خفه کند، همین جریانی تخصصش به راه انداختن مارپیچ سکوت است تا فقط صدای خودش شنیده شود. همین جریان بی‌مهابا که مثل شما برایش نه وطن مهم است و نه مردم، فقط چهره خودش، قدرت خودش و شوآف خودش مهم است و همین جریان زالوصفت که تا کنون از خون ایران و مملکت ایرانی مکیده و حالا می‌گوید کدام وطن؟

شما که، آقای بهداد، به قول قدیمی‌ها، ازتان گذشته، آب بی‌وطنی شما را برده، اما کلامی چند باید با ناظران قضایی و امنیتی در خصوص قماش بهداد و امثالهم... مبادا با وطن‌فروشان مماشات کنید اعزه! حداقل‌ترین کاری که با نمک‌نشناس‌های وطن می‌توان کرد، حداقل‌ترین کاری که می‌توان با این پیاده‌نظام‌های دشمن کرد، مصادره اموال است.

یکبار برای همیشه، وطن فروش ادب شود

یک‌بار برای همیشه باید با غده وطن‌فروشی عده‌ای الیت‌نما برخورد جدی کرد. در همین زمانی که بیش از هزار نفر از هموطنانمان به شهادت رسیدند، نباید اجازه داد وطن‌فروش‌ها خون این مردم را، خون شهدا را، خون دختران و پسران این کشور را پامال کنند.

یک‌بار برای همیشه وطن برای ماست، برای مردم است و نه برای عده‌ای خاص مثل بهداد که بفروشند و حیا و غیرت ایرانی روی وطن را غی کنند. باید مطالبه کرد، باید ته این راه را رفت، باید جلوی این بی‌وطن‌ها گرفته شود، عزیزان قضایی. مطالبه است، خواهش است، درخواست عاجزانه است، وطن‌فروش‌ها را ادب کنید.