سرمربی سابق تراکتور: بیشترین احترام را در ایران دیدم /امیدوارم جنگ زودتر تمام شود

پاکو خمس، سرمربی سابق تراکتور، در یک مصاحبه جالب درباره وضعیت این روز‌های ایران سخن گفت.

کد خبر: ۱۳۸۶۵۴۱

پنجشنبه - ۰۶ فروردين ۱۴۰۵ / March 26, 2026

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، پاکو خمس سرمربی سابق تراکتور در پاسخ به پرسش که آیا نگران وضعیت این روزهای ایران هستید؟‌ به روزنامه آاِس گفت: «خیلی زیاد، به‌خصوص چون دوستان زیادی آنجا دارم. یک سال و نیم آنجا بودم و می‌توانست بیشتر هم بشود، اما شرایط کاملاً مناسب نبود و برگشتیم. مترجمان، کادر فنی و بازیکنان آنجا ماندند. با بعضی‌هایشان صحبت کرده‌ام. خیلی ناراحت‌کننده است، چون شرایط سختی را می‌گذرانند. جنگ‌ها برای همه بد است، اما بیش از همه برای مردمی که آن را تجربه می‌کنند. آن‌ها ترسیده‌اند، نمی‌دانند کجا بروند و روزهای سختی را می‌گذرانند. واقعاً وحشتناک است. خیلی ناراحت می‌شوم. ایرانی‌های زیادی را می‌شناسم و امیدوارم این وضعیت هرچه زودتر تمام شود و کشور بتواند دوباره سرپا شود، بازسازی شود و رو به جلو حرکت کند.»

وی افزود: «من به مردم ایران علاقه‌مند شدم، چون بهترین بخش هر کشوری همین مردم آن هستند. آن‌ها سخت‌کوش و محترم هستند و همیشه به تو کمک می‌کنند. با ما مثل شاهزاده‌ها رفتار می‌کردند. این مشکلات را مردم به‌وجود نمی‌آورند اما در نهایت این مردم هستند که تاوانش را می‌دهند. آن‌ها فرهنگ، مذهب و شیوه زندگی خاص خودشان را دارند.»

خمس درباره شایعات مبنی بر حضور وی در راس تیم ملی ایران، بیان کرد: « این موضوع خیلی مطرح شد و تأیید می‌کنم که واقعاً چنین امکانی وجود داشت، اما در نهایت عملی نشد. من در تراکتور خیلی راحت بودم. وقتی به کشوری می‌روی که اینقدر با کشور خودت متفاوت است، زندگی روزمره آسان نیست. زبانشان بسیار سخت است و ما برای همه‌جا با مترجم می‌رفتیم. آن‌ها رسم و رسوم خودشان را دارند و ما هم مال خودمان را، اما با احترام متقابل. مردم آنجا واقعاً تلاش می‌کردند ما احساس خوبی داشته باشیم. مثلاً ۲۳ یا ۲۴ دسامبر مسابقه داشتیم و نمی‌توانستیم برای کریسمس به اسپانیا برگردیم. وقتی وارد محل اقامتمان در کمپ شدیم، برایمان درخت کریسمس گذاشته بودند. برای ما واقعاً فوق‌العاده بود.»

سرمربی سابق تراکتور ادامه داد: «اگر از من بپرسید در کجا بیشترین احترام را دیده‌ام، بدون تردید می‌گویم ایران. چه در باشگاه و چه در خیابان، ایرانی‌ها خیلی برایشان ارزشمند بود که کسی از اسپانیا به آنجا رفته باشد.»

انتهای پیام/